Boekbesprekingen

Pierre Arnold, Kerk in beweging. Overwegingen van een monnik. Serie Woord en Beleving. Uitg. Lannoo, Houten, 179 blz., prijs ƒ 32,50.
De schrijver is een Benedictijner monnik, tevens journalist voor religieuze berichtgeving. Daarvoor was hij vijf jaar verbonden aan de universiteit van Lima (Peru) en werkzaam in de sloppenwijken van één van de voorsteden. Achtergrond van dit boek is de identiteitscrisis waarin de Rooms-Katholieke Kerk in het post-conciliaire tijdvak is terechtgekomen, en de uitdaging die uitgaat van de mediatisering: het optreden van paus Johannes Paulus II en zijn streven om via de media de kerk weer zijn plaats binnen de samenleving te geven.
Het boekje voert één doorlopend pleidooi om het geloof uit te zeggen in zo weinig mogelijk woorden, in een vluchtige en voorlopige taal, in een theologie die zijn vertrekpunt niet vindt in heidense waarden, of in het ongeloof, maar in het concrete leven. De apologie, door de schrijver echter niet afgewezen, moet vandaag wijken voor het uitzeggen van een waarheid die nog te maken is, en dat betekent dat oprechtheid en geloofwaardigheid vandaag centraal gesteld moeten worden. De armen zijn de troetelkinderen van Jezus.
Begrijpelijk dan ook dat de schrijver, gestempeld door zijn ervaringen als hij is, niet 'in' is voor een restauratie van het klassieke roomse geloof Restauratie van het verleden, onder leiding van hiërarchische gezagsdragers, betekent dat men de klok terugzet en de aansluiting aan de werkelijkheid, de nood van de wereld, mist. Tegelijkertijd verzet de schrijver zich echter tegen de dreigende privatisering van kerk en geloof: de kerk als het mystieke lichaam van Christus is hem lief. Daarom wil hij met de bevrijdingstheologie ook selectief omgaan, en er geen model aan ontlenen voor hedendaags theologiseren.
Zo blijft Arnold staan binnen de klassieke theologische traditie van Rome, zij het dat hij m.i. vanuit het ervaringsgehalte van het christelijk geloofde geloofsinhoud wil richten op de nood van de tijd. Wél is het een breuk met de geïnstitutionaliseerde gehoorzaamheid, de gehoorzaamheid van het leger. Gezag aanvaarden betekent vanuit de binnenkant van het leven de gehoorzaamheid van het geloof gestalte geven. Daardoor komt onontkoombaar dynamiek op gang. Binnen deze gehoorzaamheid is er plaats voor de maagdelijkheid en kuisheid als een teken, en dit laatste verraadt dan weer hoe Arnold met zijn bewogen pleidooi spreken wil vanuit het midden van de kerk, en niet als een soort voorpost die bij de rand thuishoort.
Een sympathiek boek, dat ons de spanningen binnen een machtskerk zoals Rome toch óók is, toont, maar ook het oprechte verlangen om vanuit en met het geheel van die kerk God te dienen.
Zo heb ik afgezien van een theologische taxatie van dit boek. Het is door en door rooms. Liever ben ik degene die mede-leeft met wat binnen de Rooms-Katholieke Kerk bezig is te gebeuren. Zonder hoop echter voor het hiërarchisch systeem overigens, want dit zal moeten vallen. Maar dan is Rome Rome niet meer. Maar Rome hoort wél tot de Katholica, waarmee wij de eenheid belijden in onze diensten.
S. Meijers, Leiden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen