De jongeren een jongere zijn

Omroepen en partijen
Laten we als kerk eens kijken naar omroepen enpolitieke partijen. Zowel omroepen als partijen houden zich steeds bezig met de vraag: hoe kunnen wij de jongeren bereiken? Nu is de ene omroep en de ene partij in het ontwikkelen en aanbieden van activiteiten, die voor jongeren aantrekkelijk zijn en die hen aanspreken, sterker dan de andere. Waar het beide in ieder geval om gaat is: het verkrijgen van hun lidmaatschap, het verwerven van hun steun. En er zijn er die erin slagen veel jongeren aan zich te binden. Hoe? Door zich op een bepaalde wijze populair te maken bij jongeren. Door in te spelen op hun leefwereld. Door hun in ieder geval het gevoel te geven, dat zij serieus genomen worden.

Commercie
Laten we als kerk ook eens naar de commercie kijken. Ook de commercie doet haar best om de jongeren aan zich te binden. En in heel veel gevallen met succes! Zij speelt in op de behoeften van de jongeren, en op hun verlangen om bij een bepaalde groep te horen, bijvoorbeeld de groep van een bepaald merk kleding of de groep die naar een bepaald soort muziek luistert. De commercie is gaarne bereid om daarvoor de criteria, de groepscode, aan te reiken. Zij slaagt er op een meesterlijke wijze in de jongeren het gevoel te geven, dat er veel voor hen wordt gedaan. Je hoeft maar naar de winkel te gaan en zie, wat je wilt hebben, ligt klaar. Je moet er natuurlijk wel geld voor betalen… Juist! En daar is het de commercie nu precies om te doen: om geld. Jongeren zonder of met weinig geld zijn niet interessant.

De kerk
Laten we nu ook eens naar onszelf kijken, als kerk, als christelijke gemeente. Zijn wij in onze jongeren geïnteresseerd? Geven wij hun het gevoel, dat zij serieus genomen worden? En némen wij hen ook daadwerkelijk serieus?
Laten wij ervoor oppassen, dat wij de jongeren niet het gevoel geven, dat heel de wereld in hen geïnteresseerd is, behalve de kerk. Helaas ervaren velen de kerk als het instituut dat het minst rekening met hen houdt. Voor hen is de kerk iets voor de zondag, niet iets dat met de werkelijkheid van elke dag te maken heeft.
De omroepen spreken hen aan in datgene wat tot de werkelijkheid van hun dagelijkse leven behoort. Dat doet de commercie ook. En de kerk?
Zij mogen het in ieder geval juist van de kerk verwachten. En dan natuurlijk op een totaal andere wijze dan van omroep en commercie. De kerk hoeft zich niet populair te maken. Het gaat in de boodschap van de kerk ook niet om het opwekken en bevredigen van behoeften. Wel om een boodschap die met de werkelijkheid van elke dag te maken heeft. Als er één boodschap is, die met deze werkelijkheid, die zozeer door de zonde aangetast is, te maken heeft dan is het wel de boodschap van het Evangelie. Als er één plaats is waar jongeren tot in het diepst van hun bestaan serieus worden genomen, dan is het deze heilbrengende boodschap van Gods genade.

Lidmaatschap kerk
Onze jongeren worden van meet af aan, vanaf hun geboorte, door de Heere God Zelf al serieus genomen. Dat zien wij in de doop.
Dat is zo mooi: wij kennen in de christelijke gemeente het lidmaatschap krachtens geboorte. Dat kennen omroepen en partijen niet. Als ik lid ben van een omroep of partij, dan zijn mijn kinderen niet in dat lidmaatschap begrepen. Bij de christelijke gemeente is dat wèl zo. Ik ben lidmaat van de christelijke gemeente. En omdat ik dat ben, zijn mijn kinderen dat ook. Daarom zijn zij gedoopt. Dat hoort zo. Als lidmaten van de gemeente van Christus behoren zij gedoopt te zijn. Dat hangt samen met het Verbond dat God met ons en met onze kinderen heeft opgericht. Ik ben een belijdend lidmaat van de gemeente van Christus. Mijn kinderen niet. Ik hoop en bid, dat zij straks – in de kennis van Christus – ook belijdende lidmaten van Zijn gemeente worden.
Dat wij het lidmaatschap krachtens geboorte kennen – met een aanwas van beneden, hetgeen omroepen en partijen niet kennen (ze zouden het wel wensen!) – dat geeft tegelijk de verantwoordelijkheid aan, die wij vanaf hun geboorte voor onze jongeren hebben.

Leefwereld jongeren
Deze verantwoordelijkheid houdt in, dat wij hun leefwereld ook goed kennen. Deze kennis is onmisbaar in het overdragen van de schatten die ons zijn toevertrouwd. Om de jongeren te laten zien hoe actueel het Evangelie is en hoe het Woord oudtijds en ook volstrekt eigen-tijds is, een boodschap voor vandaag en voor hen. Dat kunnen wij niet laten zien, als wij niets weten van hun concrete leven. Zij zullen ons dan als wereldvreemd ervaren.
In de zending zien we hoe steeds rekening gehouden wordt met de leefwereld van degenen aan wie het Evangelie wordt verkondigd. Hun godsdienst wordt bestudeerd, hun cultuur wordt verkend, hun taal wordt gesproken… We zien dit trouwens ook bij Paulus. Hij probeert zo dicht mogelijk bij degenen te komen tot wie hij zich gezonden weet. Hij is de Joden een Jood en de Grieken een Griek. En zo probeert hij Joden en Grieken voor Christus te winnen.
Zo is het van wezenlijk belang om de jongerencultuur te kennen, om hun taal te spreken… opdat zij de Heere Jezus Christus kennen en in deze kennis ook groeien.
Laten wij de jongeren een jongere zijn!

C. G. Geluk (HGJB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen