Bij het overlijden van Ruilof Cornelis van Putten

Zaterdag 29 augustus verspreidde zich het bericht dat ds. R. C. van Putten plotseling was overleden. Een boodschap die ons allen verraste en aangreep. 's Morgens had hij nog rondleidingen door de kerk verzorgd, voor de zondag stonden twee predikbeurten te vervullen Hij zou op vakantie gaan. Ondanks zijn 74 jaren was hij vitaal en sterk. Abrupt kwam er een einde aan zijn aardse bestaan. Geboren in Ooltgensplaat heeft hij theologie gestudeerd in Utrecht. In de oorlogsjaren was hij hulpprediker te Kampen, om in 1946 predikant te worden in Babyloniënbroek. In 1949 werd deze gemeente verwisseld voor Oud-Vossemeer en in 1955 kwam het gezin naar Loenen aan de Vecht. Hier ging hij in 1977 met emeritaat. Hij bleef in Loenen wonen en was actief in de hele Vechtstreek, prekend, adviserend, betrokken bij het werk van de ring Loenen.
In de Vechtstreek hebben we ds. Van Putten van drie kanten leren kennen:
– als prediker. Hij was door de Here God gezegend met een scherp verstand. Daarmee analyseerde hij de Bijbeltekst en probeerde de boodschap eruit te peuren. In kerkdiensten verkondigde hij het evangelie in ronde, hollandse woorden. De analyserende aanpak had tot gevolg dat zijn prediking soms wat zakelijk en koel naar de gemeente toekwam. Wie hem echter beter leerde kennen en achter de buitenkant van zijn leven mocht kijken ontdekte wel degelijk een warm, menselijk hart. Het feit dat hij nog bijna elke zondag preekte is een teken daarvan dat de gemeenten het hart geproefd hebben.
– als hulpverlener. Bewust kies ik dit woord. Hij was niet zozeer de man om mensen nabij te zijn met woorden, gesprekken en gebaren. Hij vertaalde zijn zorg en medeleven in concrete daden: een telefoongesprek, een brief, een onderhoud. Zó heeft hij voor mensen veel betekend die in concrete nood verkeerden.
– als adviseur. Zó is hij bezig geweest in breder kerkelijk verband. Als visitator, als consulent in vele gemeenten, als vraagbak voor kerkeraden.
Zijn sterven betekent een verlies voor de gemeenten in de Vechtstreek. Maar het diepst snijdt het in in het leven van mevrouw Putten. Wat voor haar wegvalt is voor buitenstaanders nauwelijks te verwoorden. Wij mogen haar en de kinderen opdragen aan Gods genadetroon en om hen heen staan. Ruilof Cornelis van Putten is niet meer. Wij mogen hem overgeven aan die God, Die goddelozen rechvaardigt en vrijspreekt. Zijn gedachtenis zij ons tot zegen.

Loenen aan de Vecht

ds. H. G. de Graaff

[Tekst foto: Foto: Utrechts Nieuwsblad]

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen