Onze kinderen moeten keuzen maken

Onze kinderen moeten, zelfs al in hun jonge leven, vele malen een keuze maken. Er moet op veel meer gebieden gekozen worden dan vroeger. Enkele van de belangrijkste terreinenzijn: geldbesteding, vrijetijdsbesteding, studierichting, werkkring, vriendschappen, enzovoort.
Kiezen is niet gemakkelijk. Veel mensen kiezen niet of kiezen onvoldoende. Ze laten zich meedrijven op de stroom van de omstandigheden om soms later tot de ontdekking te komen, dat men ergens is terecht gekomen, waar men niet had willen zijn.
Voor anderen is 'niet kiezen' de oplossing. Maar spoedig blijkt, dat dit in strijd is met onze levensovertuiging.

Ouders Ieren hun kinderen kiezen
Ongeveer twaalf jaar lang kunnen we onze kinderen beïnvloeden met onze eigen levensovertuiging. Ze nemen heel vee! van ons over. Ouders kunnen op deze manier hun kinderen voorbereiden op het moment, dat ze zelf moeten kiezen. We beginnen reeds op jonge leeftijd met de opmerkingen: 'Dat vinden je vader en moeder niet'. 'Dat is gevaarlijk!' 'Zo hoort het niet'. Voor onze kleinen hebben we regels gemaakt, die zonder uitleg kunnen worden toegepast. Kleine kinderen hebben deze vorm van gezag nodig voor hun eigen veiligheid, zekerheid en rust.
Wanneer onze kinderen wat ouder worden, gaan we hen vertellen waarom we iets wel of niet goed vinden. Waarom het één wel en het ander niet gekozen mag worden. Deze uitleg is onder andere belangrijk om onze kinderen te leren om na te denken. Ze moeten leren na te denken om later verantwoorde keuzen te kunnen maken. Tot ongeveer het twaalfde levensjaar van onze kinderen hebben we veel kunnen doen om hen te vormen. Het is de bedoeling, dat ze daarna steedsmeer zelf verantwoorde keuzen kunnen maken. Enkele keuzemomenten werken we wat verder uit.

Hoe besteden we ons geld?
Wanneer het gaat over geldbesteding, moeten er dikwijls keuzen worden gemaakt. Ouders moeten hun kinderen bijbrengen, dat ze rentmeester van God zijn ten aanzien van alles wat zij bezitten. Van dat rentmeesterschap zal ieder eenmaal rekenschap moeten afleggen voor God. We moeten hen leren 'maat te houden'. Alles ten eigen bate gebruiken, is een kenmerk voor de mateloosheid. Dit wordt in de Bijbel genoemd: 'liefhebbers van zichzelf meer liefhebbers der wellusten dan liefhebbers van God (2 Tim. 3).
Ook met betrekking tot de geldbesteding geldt: We moeten God liefhebben boven alles en onze naaste als onszelf. Onze kinderen moeten leren een kritische houding aan te nemen tenaanzien van alles wat een op materialisme ingestelde wereld ons voorhoudt. We mogen genieten van het goede der aarde, maar de instelling waarmee we dat doen is doorslaggevend.

Omgaan met onze vrije tijd
Er zijn vele manieren van vrijetijdsbesteding te bedenken. Reeds vroeg leren jongeren keuzen te maken met betrekking tot de besteding van hun vrije tijd. Dit komt tot uiting in het bezig zijn met verschillende hobbies en spelen. Het is helaas ook mogelijk om tijdsbestedingen te kiezen, die tot verslaving leiden. Dan raken we onze vrijheid kwijt!
We zijn ook verantwoordelijk voor onze vrijetijdsbesteding. Het is – in deze tijd – een taak van de ouders en de school om kinderen op te voeden tot een verantwoorde vrijetijdsbesteding.

De keuze van een studierichting
Na de basisschool gaan onze kinderen naar de brugklas van een school voor voortgezet onderwijs. Spoedig daarna moeten er keuzen worden gemaakt, zoals vakkenpakket en studierichting. Dit moet heel zorgvuldig gebeuren. Het maken van een verkeerde keuze kan nare gevolgen hebben voor de toekomst.
Op elke school voor voortgezet onderwijs zijn deskundige mensen, dekanen, die hun leerlingen begeleiden bij het maken van een verantwoorde keuze door het geven van uitgebreide voorlichting. Het is zeer waardevol, dat de ouders hun kinderen bij het maken van een studiekeuze ondersteunen. Zij kennen immers hun kinderen en zijn op de hoogte van hun zwakke en sterke kanten. Bovenal mogen onze kinderen zich bij het maken van keuzen voor de toekomst toevertrouwen aan hun God.
De Heere heeft een plan met het leven van onze jonge mensen. Zij mogen hun toekomst in Zijn handen leggen!

Daarna aan het werk
Wanneer onze kinderen een baan hebben, wil dat niet zeggen dat alle moeilijkheden achter de rug zijn. De keuze voor een bepaald beroep kan juist diverse problemen met zich meebrengen.
Als illustratie noemen we jonge mensen, die in de verpleging gaan werken. Zij krijgen te maken met ethische vragen rond leven en dood. Veel mensen hebben hun werkkring in een niet-christelijke omgeving, waar ze met veel andersdenkenden in aanraking komen. Daarom is het de taak van de ouders om hun kinderen te leren zich aan de hand van Gods Woord een mening te vormen. Onze kinderen dragen Gods merkteken aan het voorhoofd. Betekent dat dat ze zich moeten afzonderen? Beslist niet! God heeft hen in deze wereld geplaatst met een opdracht en verwacht dat ze getrouw hun werk zullen doen.
Déze wereld loopt naar een einde, maar voor Gods kinderen is er een geweldige toekomst. We mogen hen leren uitzien naar een andere wereld, een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Vrienden kiezen
Vriendschap is een persoonlijke relatie in tegenstelling tot een functionele, zakelijke relatie tussen bijvoorbeeld een arts en een patiënt, tussen een winkelier en een klant. Van vrienden wordt verondersteld, dat ze intieme, persoonlijke informatie met elkaar uitwisselen.
Onze kinderen kiezen vrienden. Het begint reeds op jonge leeftijd, wanneer er een speelkameraadje wordt gekozen. Wanneer onze kinderen ouder worden, kunnen ze met vrienden een nauwe relade opbouwen. Met vrienden kunnen gesprekken worden gevoerd, problemen worden besproken. 'Goede vrienden' zijn elkaar vaak tot steun. Ouders zijn verheugd, wanneer hun kinderen omgaan met 'goede vrienden'. Daarmee bedoelen we jongens en meisjes, die willen leven tot Gods eer en tot heil van de naaste.
Later komt voor (de meeste van) onze kinderen de keuze van een levenspartner. Het is van groot belang uit welke levenskring wordt gekozen. Ieder mens groeit op in een eigen milieu. Datgene wat we van huis-uit meegeven, zet een duidelijk stempel op het leven van onze kinderen. We moeten onze kinderen leren zich aan te sluiten bij een groep die past bij het klimaat van hun opvoeding, met name wat betreft de godsdienstige opvoeding.
Wanneer binnen een relatie grote verschillen in godsdienstige opvatting aanwezig zijn, geeft dat meestal enorme spanningen. Tevens mag het als een wonder worden gezien, als God mensen tot elkaar brengt. Ons huwelijksformulier zegt zo treffend, dat 'Hij nog heden ten dage aan een ieder zijn huisvrouw als met Zijn hand toebrengt'. Toch moeten we onze kinderen voorhouden, dat ze voluit verantwoordelijk blijven voor de keus die ze doen en de beslissingen die ze nemen.

Kies dan heden…
Het is een zegen als onze kinderen reeds op jonge leeftijd de keuze maken om de Heere te dienen. Dat betekent niet dat ze zich dan moeten terugtrekken uit deze wereld. Ze staan midden in de wereld, terwijl ze mogen bidden: 'Leid ons niet in verzoeking'. Wanneer onze kinderen Christen willen zijn, betekent dat 'vreemdeling' zijn.
Toch hebben vreemdelingen een taak in deze wereld. Ze moeten deze wereld van dienst zijn, zonder de gebruiken van deze wereld over te nemen. De verzoeking om de wereld te dienen blijft, maar ook het verlangen om die verzoeking te weerstaan. Deze jonge mensen mogen wandelen in de vreze des Heeren, omdat God doorgaat met Zijn werk tot de jongste dag.
Ouders mogen hun kinderen Ieren bidden:
'Doe mij op 't pad van Uw geboden treên.
Schraag op dat spoor mijn wankelende gangen.'

A. A. Korevaar, Barneveld

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen