Globaal bekeken

De Internationale Bijbelbond meldde in een rondzendbrief het volgende:

'Bijbelbezit neemt in Nederland toe!
65% van de Nederlandse huishoudens bezit één of meerdere Bijbels.
Bijbelgebruik neemt echter dramatisch af!
70% van onze bevolking leest nooit (meer) in de Bijbel.
Een nieuwe reformatie lijkt nodig.
In 1947 bezocht 60% van de Nederlanders wekelijks een kerk.
Nu, precies 40 jaar later, bezoekt nog geen 20% de kerk.
Een nieuwe reformatie lijkt nodig.
Steeds meer mensen vervreemden van God en zijn Woord.
Misschien zijn daar wel mensen uit uw eigen familie en kennissenkring bij. Ons land kent vandaag de dag miljoenen mensen die leven als schapen zonder herder, voortgejaagd en afgemat.
Met als gevolg: vervaging van normen en waarden, vereenzaming en verkilling van de liefde.
Vindt u ook niet dat onze maatschappij gekenmerkt wordt door onzekerheid, onverschilligheid en onrust?
Een nieuwe reformatie lijkt nodig.
Juist in deze dagen gedenken we het feit dat Luther 470 jaar geleden gebruikt werd om het volk dichter bij Gods Woord te brengen. Door Gods genade werden vervolgens miljoenen mensen bepaald bij de kracht van zijn Woord.
De reformatie werd een feit Ja, het werd een enorme opwekking. Tot heil en zegen!
Verlangt u ook naar een nieuwe opwekking in ons land?
De Internationale Bijbelbond ziet het als haar opdracht ons volk (opnieuw) te bepalen bij de Bijbel.
Op eigentijdse wijze wil de Internationale Bijbelbond de Schrift bekend èn begrijpelijk maken.'

Er bestaat in Nederland een 'Nederlandse Vereniging van Obductie-assistenten'. Obductie betekent lijkschouwing. De naam van het orgaan van de vereniging is 'Vesalius' naar Andries van Wezel, Zuidnederlands anatoom (1514-1564), één der grondleggers van de ontleedkunde van de mens. In het laatste nummer van het orgaan wordt uitgebreid aandacht gegeven aan de zorg voor zieken en gewonden in Gouda door de eeuwen heen. Aan de orde komt dan het Bleulandzlekenhuis.
Uit dit nummer enkele passages:

Dr. Büchner en de gezondheidstoestanden in de eerste helft van de 19e eeuw
'Ondanks alle goede bedoelingen en getroffen maatregelen begon in de eerste helft van de negentiende eeuw de armoede en de hiermee samenhangende bedelarij angstige vormen aan te nemen.
Dr. Willem Frederik Büchner werd in 1802 als stadsdoctor te Gouda aangesteld. Hij heeft dit veertig jaar met grote toewijding als arts vervuld. Zonder ophouden wees hij op de nood, waarin de arme mensen verkeerden en op de slechte arbeidsomstandigheden, de lage lonen en op het onduldbare van de kinderarbeid.
Het voedsel der fabrieksarbeiders bestond grotendeels uit aardappelen. Slechts spaarzaam konden zich duizenden van Gouda's ingezetenen een stukje brood verschaffen. Vlees werd er niet gegeten, vis was ook een te grote luxe. Alleen schol en schelvis was voor de armen. De stadsdoctor noemde aardappelen het "ware manna des volks". De armste Gouwenaars moesten zich met poters en kriel behelpen.
Maar de belasting op aardappelen was voor de dokter aanleiding tot scherpe kritiek: "Het is eenvoudiger een anker wijn of vaten genever te smokkelen dan een maal aardappelen te genieten". Groenten- en fruitsoorten waren in overvloed te krijgen, maar ook niet voor het gewone volk.
Maar tussen 1850 en 1870 werd het een ondragelijke toestand omdat de prijzen snel de hoogte ingingen, waarbij de lonen ver achterbleven. Ook de arbeidsomstandigheden waren ten tijde van dr. Büchner erg slecht. Waar hij ook voor gestreden heeft is voor betere leefomstandigheden van de arbeiders.’

Het Bleulandzlekenhuis
'Het Catharina Gasthuis bleek aan het begin van deze week niet meer te voldoen.
Toen de dames van Iterson, dochters van de eerste directeur van de kaarsenfabriek, dhr. A. A. G. van Iterson, in 1905 overleden lieten zij een vermogen na van ƒ 460.000,– en legateerden dit aan de gemeente Gouda onder voorwaarde dat daarvan een ziekenhuis gesticht zou worden, omgeven door een fraaie tuin, voor minstens 50 bedden, dat de naam van Itersonziekenhuis moest dragen, terwijl in de voorgevel het borstbeeld van de heer van Iterson geplaatst moest worden. Hetgeen ook gebeurde.
Op 14 december 1960 vond, tijdens een plechtige bijeenkomst van de besturen en personeelsdelegaties van de betrokken ziekenhuizen in de Raadzaal ten Stadhuize de ondertekening plaats van de akte behelzende het samengaan bij de bouw van een gemeenschappelijk ziekenhuiscomplex uitgaande van het van Iterson-ziekenhuis en het Diakonessenhuis de Wijk (…)
In 1970 kon het nieuwe Bleulandzlekenhuis worden geopend.

Tot slot nog iets over de kosten in de gezondheidszorg. Dat prijzen stijgen weet iedereen. Toen het Gasthuis in 1885 een röntgentoestel nodig had, stelde de gemeenteraad een bedrag van ƒ 600,– beschikbaar. Voor een röntgenapparaat, dat vorig jaar nodig was voor de nieuwe polikliniek waren de kosten ongeveer ƒ 1.000.000,–. (Zes nullen dus.)
In 1856 werd gas aangelegd in het Gasthuis. De jaarlijkse kosten bedroegen maximaal ƒ 260,– of zoveel minder de meter aanwees. Dat werd in 1862 verhoogd tot ongeveer 16 cent per kubieke meter of ƒ 400,– per jaar. In 1983 waren de energiekosten (gas en electriciteit) ƒ 1.400.000,–.
Dit werd in 1789 aan arbeidsloon uitbetaald: ƒ 1343,– per jaar:
onderdirecteur ƒ 200,–; moeder Oude Vrouwenhuis ƒ 140,–; ziekenmoeder ƒ 120,–; keukenmoeder ƒ 120,–; huisknecht ƒ 70,–; 2 ziekenknechts ƒ 140,–; 2 ziekenmeiden ƒ 140,–; 1 keukenknecht ƒ 60,–; 1 portier ƒ 39,–; 1 barbier ƒ 14,–; 2 werkmeiden Gasthuis ƒ 120,–; 2 werkmeiden Oude Vrouwenhuis ƒ 180,–.'

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen