De Naam van God…!

Bij onze geboorte hebben we allemaal een naam gekregen. Dit werd gedaan om ons van anderen te onderscheiden. Zonder namen zou het in onze maatschappij een chaos worden. Als onze naam door het slijk wordt gehaald, zijn we vaak diep beledigd.
De namen, die we onze kinderen geven, hebben vaak geen betekenis.
De Bijbelse namen hebben wel een diepere betekenis voor de persoon die deze naam draagt. We denken aan de naam Jozua, Israëls opperbevelhebber. Zijn naam betekent: Jaweh redt. De Naam van God zegt niet alleen hoe Hij heet, maar ook wie Hij is en wat Hij doet.
Wie Hem aanroept in de nood,
vindt zijn gunst oneindig groot'.
Wanneer de Heere Jezus wordt geboren, wordt gezegd: 'Gij zult Zijn Naam heten Jezus; want Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden' (Mattheüs 1 vers 21).

De Naam van God lasteren
In onze samenleving wordt de Naam van God vaak misbruikt; dat wil zeggen, dat er veel wordt gevloekt. Het misbruiken van Gods Naam wordt in de Bijbel 'ijdel gebruiken' genoemd. Hieronder vallen ook de vele bastaardvloeken. Het gaat om een openlijk en een meer verkapt lasteren van de Naam van God of de Naam van Zijn Zoon. Een vloeker roept meestal de verdoemenis over zichzelf uit. Dan bedoelen we onze nationale veelgebruikte vloek, die ook wel het 'gebed' van een vloeker wordt genoemd. Een 'gebed' van de eeuwige rampzaligheid. Het vloeken vertoornt onze God zeer!
We lezen in zondag 36 van de Heidelberger Catechismus: 'er is geen groter zonde, noch die God meer vertoornt, dan de lastering van Zijn Naam; waarom Hij die ook met de dood te straffen bevolen heeft'. Gods Woord leert ons dat een vloeker het Koninkrijk van God niet kan ingaan, tenzij hij bekeerd wordt.
In Zondag 36 wordt ook over ons stilzwijgen gesproken. 'Met ons stilzwijgen en toezien maken wij ons deze schrildcelijke zonde deelachtig'. We weten uit ervaring, dat het moeilijk in praktijk te brengen is om vloekers te waarschuwen. Dit kan alleen met de nodige tact en liefde, liefde tot God en de medemens. Laten we ernaar streven, dat ons eigen taalgebruik zuiver is. Dat dwingt respekt af, ook bij onze kinderen!

De Naam van God misbruiken
We gebruiken Gods Naam ijdel, als een stopwoord. Dat doen we vaker, dan we misschien denken. Als we Zijn Naam aanroepen, zonder dat we Hem werkelijk bedoelen, gebruiken we Zijn Naam ijdel. Dat doen we ook als we Gods Naam als een stopwoord gebruiken. Op verschillende stations in ons land vinden we posters met de woorden: 'Spreek vrijuit over God, maar misbruik Zijn heilige Naam niet' of 'Vloeken is aangeleerd!'
We kunnen de Naam van God ook gebruiken zoals de Farizeeërs in Lucas 18 vers 11: 'O God, ik dank U'. Uit de daarop volgende verzen blijkt, dat hij God niet nodig had, want hij had genoeg aan zichzelf. Hoe zijn onze gebeden? Zijn het oprechte gebeden, die spreken van een nauwe relatie met God?
Op welke manier lezen we Gods Woord? Is dat een 'goede gewoonte' of spreekt de Heere tot ons door middel van Zijn Woord? We moeten met eerbied zijn vervuld bij het lezen van Gods Woord en mogen bidden of de Heilige Geest dat Woord aan ons bekend wil maken.

De Naam van God gebruiken
We mogen de Naam van God niet misbruiken, maar we moeten Zijn Naam wèl gebruiken. Wanneer we in gezelschap zijn van vrienden mogen we Gods Naam niet verzwijgen uit valse schaamte. Komen we uit voor de Naam van God op ons werk en op school? Bidden en danken we voor het eten als we in gezelschap zijn van vrienden of bekenden? Hebben we eerbied en ontzag voor onze Schepper? Wanneer de Naam van God voor ons persoonlijk betekenis heeft gekregen, kunnen we niet zwijgen! Dan moeten we getuigen van 'de ene Naam, Die onder de mensen gegeven is, door Welke wij moeten zalig worden' (Handelingen 4 vers 12).
In vraag 99 van de Catechismus lezen we: 'Dat wij de heilige Naam van God anders niet dan met vrees en eerbied gebruiken, opdat Hij van ons recht beleden, aangeroepen en in al onze woorden en werken geprezen wordt.
Is het onze zorg geworden, dat we leven tot eer van Zijn Naam?
De Heere is het waard, dat we goed van Hem spreken.

De Naam van God aanroepen
We worden in onze naam aangesproken, herkend, bemind en geaccepteerd. In onze naam zijn we bereikbaar en herkenbaar. Onze God komt ons in Zijn Naam tegemoet. In de eerste bede van het 'Onze Vader' leert de Heere Jezus ons de Naam van Zijn Vader te heiligen. Het woord heiligen betekent: afzonderen, eren.
In Zondag 47 van de Heidelberger Catechismus lezen we: 'Geef, dat wij U recht kennen…, heiligen, roemen en prijzen; daarna ook dat wij al ons leven, gedachten, woorden en werken, alzo schikken en richten, dat Uw Naam om onzentwil niet gelasterd, maar geëerd en geprezen worde'.
We mogen de Naam van God aanroepen in ons gebed. Bidden is spreken met de Heere, bidden is de ademtocht voor onze ziel. We bidden niet op de hoeken van de straten, maar in de binnenkamer. 'En de deur gesloten hebbende, bidt uw Vader die in het verborgene is en uw Vader die in het verborgene ziet, zal het u in het openbaar vergelden'.

De Naam van God en onze kinderen
Reeds vroeg moeten ouders hun kinderen bekend maken met de Naam van God. Dat kan door over Hem te spreken en te leren, door uit Zijn woord te lezen en door onze kinderen de Naam van God te leren aanroepen. Ouders moeten hun kinderen leren God nodig te hebben in hun gehele ook in hun vreugde en blijdschap. Ze moeten ook leren God te danken. Vaak horen we onze kinderen zeggen: 'Ik kan niet bidden'! Dat mogen ze dan aan de Heere vertellen en Hem vragen of Hij hen wil leren bidden. Onze kinderen mogen leren hun zonden te belijden in hun gebed, want alleen bij de Heere is vergeving. Ze mogen de Heere vierentwintig uur per dag aanroepen, op hun slaapkamer, op school, overal…! De Heere wacht op jongeren en ouderen, die Zijn Koninkrijk zoeken en die Hem nodig hebben in alle dingen!

Taalverruwing
In onze dagelijkse spreektaal komen wem steeds meer taalverruwing tegen. Dit gaat helaas niet aan onze jeugd voorbij. We kunnen ons afvragen of zij, die zich aan deze mondvervuiling schuldig maken, weten, wat de uitgesproken woorden precies betekenen. De moderne communicatiemiddelen dragen daartoe zeker hun steentje bij. Wat brengen de diverse tijdschriften en dagbladen onze huiskamer binnen? Kunnen we hierin ook een steeds toenemende taalverruwing waarnemen? Het is zeer zinvol om de tijdschriften en dagbladen, die in ons gezin rondgaan, hierop na te kijken. Het horen en lezen van dergelijke ruwe en godslasterlijke taal went heel snel en wordt ook door onze kinderen snel overgenomen. Hier komt nog bij, dat de leefsfeer binnen veel gezinnen sterk is veranderd. Leef- en fatsoensnormen vervagen steeds meer. Ook deze veranderingen beïnvloeden onze gezinnen. Wanneer onze jongeren met elkaar in gesprek zijn, worden vaak grove woorden gebruikt. Op deze manier willen ze meetellen, erbij horen! Het is de dure roeping van oud en jong om zich te verzetten tegen een steeds verder voortgaande taalverruwing. Tevens is het onze opdracht om de Heere in al onze woorden en werken te prijzen.
Wanneer we bij onszelf bemerken, dat we hierin tekort komen, dan mogen we zien op de Heere Jezus. Hij wil genade bewijzen, zelfs aan godslasteraar! We mogen zien op Hem, die Zich als godslasteraar heeft laten veroordelen. Hij aanvaardde dit vonnis niet omdat Hij Zelf het gebod had overtreden.
Hij stond daar in plaats van spotters en vloekers.
Dé straf, die ons de vrede aanbrengt, was op Hem. Daarom kunnen we in Hem vergeving ontvangen. Dan zullen we Zijn Naam nooit meer willen lasteren, maar alleen met eerbied gebruiken!

A. A. Korevaar, Barneveld

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen