Herodes

't Bevel is gegeven: De Koning moet dood!
De zwaarden geheven! Zij kleuren straks rood!
Daar rennen de rossen, met schuim overspat.
Hier baat geen verlossen. Omringd wordt de stad.

Nu vallen de slagen. 't Rumoert in de straat.
Met angstige vragen op 't vale gelaat
beschermen de vrouwen haar dierbare schat,
maar op die rabauwen heeft liefde geen vat

De Koning moet dood, 't bevel is gegeven.
De zwaarden zijn rood, geweken is 't leven.
Z' ontvingen 't bevel en blindelings sloegen
de duivels der hel, die nergens naar vroegen.

Maar 't Koningskind was veilig in Gods hoede.
Het Licht bleef schijnen, ondanks 's vijands woede.
Nu valt de hellevorst Zijn kind'ren aan.
Die Christus minnen moeten al vergaan.

Door dwaalleer en geweld zal hij misleiden,
zo lang hij kan, tot aan het eind der tijden,
Maar 't Kerstkind, dat behouden werd, zal waken
en redden d' arme schapen uit zijn kaken.

Herodes' macht zal nimmer overwinnen,
God leidt Zijn kinderen de hemel binnen.

Uit: Marinus Nijsse, 'De weg voor Hem bereid', De Groot, Goudriaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen