In memoriam ds. A. van der Vlist

Aart van der Vlist zijn weg naar het predikantschap is allerminst direct geweest. Dat hing mede samen met de wijze van zijn komen tot het ambt. Deze roeping stond voor hem onloochenbaar vast. Daarvoor had de goddelijke overmacht in zijn leven zich te duidelijk gemanifesteerd. Want hoewel hij een HBS-B opleiding te Gouda had gevolgd om in de exacte beroepssector werkzaam te zijn, koos hij uiteindelijk voor de theologische studie.
IN het land van Heusden en Altena, in de gemeente Op- en Neder-Andel begon hij in 1963 zijn ambtelijke loopbaan. Aanvankelijk depressief en zelfs vertwijfeld over zijn eigen kennen en kunnen als pastor, heeft God hem bevestigd in zijn roeping door hem werkzaam te doen zijn niet alleen in Nieuwerkerk aan den IJssel, maar ook in de grote gemeenten Giessendam-Nederhardinxveld en Genemuiden. Ds. Van der Vlist kende in zijn leven twee uitgesproken dimensies: de kerk en het gezin.
Als predikant word je menigmaal heen en weer geslingerd tussen de belangen van gemeente en gezin. Hij wist echter beide belangen verantwoord te combineren door een uitgebalanceerd levensritme. Dat tekende hem ook in zijn wilskracht. Daarvan gaf hij ook blijk, toen hij wist dat hij de gevreesde ziekte in een gevorderd stadium had. Hij wendde zich toen aanstonds tot de gemeente met een open brief om zodoende van haar afscheid te nemen. Toch is hij nadien nog in zijn ziek-zijn voor velen in en buiten de gemeente tot een zegen geweest. Gods genade moest voor hem genoeg zijn en het bleek ook voor hem genoegzaam.
Zijn ambtswerk hier op aarde is beëindigd. Het weinige, wat God hem in beheer gegeven had, is verwisseld voor het vele, waarover hij nu gesteld is.
Voor zijn vrouw en kinderen en niet minder voor de gemeente, is zijn heengaan moeilijk te doorgronden. Er waren immers nog zoveel taken binnen het gezin en in de uitgroeiende gemeente. Ook ds. Van der Vlist heeft hiermee geworsteld. Hij heeft vurig gebeden om geloofsverwerking van zijn verscheiden door zijn gezin en niet minder door de gemeente. En hij heeft rust gevonden in de wetenschap, dat er een Vader in de hemel is terwille van Christus Jezus.
Beiden vingen wij tegelijkertijd – in 1956 – de theologische studie aan te Utrecht aan de Rijksuniversiteit aldaar. Ruim negen jaar hebben wij mogen samenwerken als collegae. Hij is inmiddels als dienaar van God afgelost.
Zijn prediking werd gekenmerkt door een nauwgezette exegese, een sterk appèl en een duidelijke verwijzing naar de beloften van het Evangelie. Een week voor zijn sterven merkte hij nog op: 'Wat triest, dat mensen zichzelf willen bevestigen in hun ellendekennis en zodoende vuurbang zijn voor de beloften van het Evangelie. Maar het Evangelie van de opstanding van Christus dringt door alles heen.'
Bij alle verdriet en gemis mogen wij ons troosten en sterken aan de uitkomst van zijn geloof.
Daarom aan God alle eer voor deze dienaar van het Woord, een instrument in Zijn handen, waaraan Hij liefelijke tonen ontlokt heeft.
Zo willen wij onze predikant en collega blijven gedenken.

D. J. Cuperus

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen