De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

5 minuten leestijd

Het blad De Kerkvoogdij (Ver. van Kerkvoogdijen in de Ned. Herv. Kerk) bestaat vanaf 1920 en verscheen nu voor de zevenhonderdste keer. Aardig is een bericht uit nummer 400 (febr. 1961) onder de titel Van Daalder tot Rijksdaalder.

'De bijdrage van de gemeenteleden aan de generale kas is gigantisch verhoogd, van ƒ 1,50 tot ƒ 2,50. Daarvoor was wijziging van een overgangsbepaling van de kerkorde nodig. De classicale vergaderingen moeten over zoiets "considereren" en daar hebben ze zich met verve aan gewijd, zo blijkt uit een overzichtje dat ds. T. D. van Soest van die classicale con sideraties maakte.
"De oudjes" zijn nogal eens ten tonele gevoerd. Van Soest: "Met een ontroering en een bewogenheid die de meest gevoelige directrice van een bejaardenhuis niet kan overtreffen is er soms gesproken over de moeilijkheden die deze verhoging meebrengt voor hen die op een uitkering van de AOW zijn aangewezen". Van Soest wil dat niet kleineren, maar wijst er wel op dat het een verhoging is van nog geen dubbeltje per maand. "Ook oudere mensen willen voor vol worden aangezien en juist onder deze leeftijdgroep is nog veel liefde voor de kerk aanwezig. Het kwartje dat zij na hun belijdenis in 1900 gingen betalen had meer koopkracht dan de rijksdaalder van thans". En: "Ik voel toch wel iets voor de nuchtere opmerking van een predikant op de classicale vergadering van Rotterdam-Zuid: Als deze verhoging voor een bejaarde of een bejaard echtpaar een onoverkomelijk bezwaar is, dan had de diaconie daar reeds lang moeten zijn!"'


Geluid, geluidssterkte, geluidshinder, we hebben er allen in onze lawaaierige maatschappij mee te maken. Het geluidsniveau wordt gemeten in de 'eenheid' decibel. Het ANWB orgaan geeft er de volgende aardige informatie over, onder de titel 10 maal 60 is 70.

• 'Waar komt eigenlijk de naam decibel vandaan? Verhave legt uit: Bell, de telefoon-uitvinder, introduceerde deze "eenheid". De A die altijd tussen haakjes achter de afkorting van decibel staat (dB(A)), geeft aan dat we het over het geluidsniveau hebben dat een relatie heeft met de gevoeligheid van het oor. Er bestaan dus ook andere eenheden voor geluidsniveaus. Rekenen met decibels gaat heel vreemd: "Als één auto bijvoorbeeld 60 dB(A) geluid produceert, dan produceren twee van die auto's 63 dB(A). Een verdubbeling van de geluidsbron heeft namelijk een verhoging van maximaal 3 dB(A) tot gevolg. Tien auto's van 60 dB(A) leveren samen een geluidsniveau van 70 dB(A) op. Deze verhoging van 10dB(A) neemt ons oor waar als een verdubbeling van het geluid". Waarmee Verhave duidelijk maakt dat het rekenen met decibels niet zo eenvoudig is en dat een paar decibels verschil nogal wat uitmaakt.
Wim Verhave woont zelf aan een spoorweg. Als er een trein langskomt, moet hij zijn stem verheffen. "De trein produceert 92 dB(A) aan de gevel van mijn huis. Het raam houdt 22 dB(A) tegen, zodat er 70 dB(A) resteert. Een gesprek heeft meestal een geluidsniveau van 55 dB(A), dus de trein overstemt ons".'


• Het lawaai van vallende bladeren
Om geluidsniveaus naar waarde te kunnen schatten, laten we de decibels van enkele bekende geluiden zien:
0 dB(A): absolute stilte
10 dB(A): vallend blad
20 dB(A): zacht gefluister
30 dB(A): 's nachts buiten in rustige woonwijk
40 dB(A): rustige woonstraat overdag
50 dB(A): normale woonwijk overdag
60 dB(A): ritselen van een krant
70 dB(A): elektrische grasmaaier op 7 meter
80 dB(A): vlakbij drukke weg
90 dB(A): kiestoon telefoontoestel
100 dB(A): helikopter op 30 meter hoogte
110 dB(A): houtcirkelzaag op 1 meter
120 dB(A): discotheek
130 dB(A): straalvliegtuig op 50 meter
140 dB(A): pijngrens


Nu we toch over geluid schrijven: mensen ondervinden vaak – naar zij zeggen – geluidshinder van zondagse kerkklokken. In De Civitate, orgaan van de studentenvereniging CSFR, schreef Andries van Dijk in de 'culturele kroniek' aardige dingen over klokluiden in Engeland. Een deel van zijn verhaal volgt hier.

'Engeland heeft, als enige in de wereld een manier van klokkeluiden ontwikkeld die geheel afwijkt van de wijze waarop de andere landen en volken dit doen. Immers, wij kennen klokkeluiden niet anders dan als het aanhoudend luiden van één klok bij bijvoorbeeld begrafenissen en het luiden van meerdere klokken, waarbij een melodie wordt gevormd. In Engeland daarentegen doet men aan "wisselluiden" (Eng. "Change Ringing"). Hierbij worden meerdere klokken gebruikt met verschillende toonhoogten. Het bijzondere is dat de klokken geluid worden in een volgorde die geen enkele relatie meer heeft met een melodie, maar bepaald wordt door bijna mathematische systemen. Het is een verschijnsel dat diep is ingebed in de Engelse traditie, en nog volop beoefend wordt. Het is te horen op zondag voor kerkdiensten, bij huwelijken en begrafenissen, en eigenlijk op elk tijdstip als er geoefend wordt. De luiders zijn verenigd in verenigingen en gilden met overkoepelende landelijke organisaties. Er is ook een speciaal weekblad, "The Ringing World". Duizenden zijn er bijna aan verslaafd en besteden letterlijk al hun vrije tijd aan het luiden van nieuwe methoden of het luiden in nieuwe torens. (…)
Naast het luiden met torenklokken kan men ook luiden methandbellen, kleine klokken van 10 á 20 centimeter groot. Het luiden geschiedt nu niet met een touw, maar door het kantelen van de pols, omdat de klok aan het handvat in de hand wordt gehouden. Een groot verschil met het luiden in torens is dat iedere luider twee klokken heeft, één in iedere hand. Hierdoor moet de luider dus simultaan de paden van twee klokken in zijn hoofd hebben. De auteur heeft zich onder leiding van een ervaren luider enige tijd bekwaamd in het luiden met handbellen van plain bob minor.


Tenslotte wil ik u een klein citaat uit een boekje van een heel bekend luider geven. Velen zullen het ooit gelezen hebben, maar zullen nu pas begrijpen wat er werkelijk mee bedoeld werd. "Toen begonnen al de klokken in de stad vrolijk te luiden en men hoorde stemmen die juichten 'Gaat in, gaat in, in de vreugde uws Heres'."
John Bunyan-"De Christenreis".'
v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 maart 1988

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 maart 1988

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's