Het hart van de boodschap!

Wat kunnen wij in het kerkelijke leven vaak bezig zijn met bijzaken. U weet het zelf wel. Er wordt gesproken over dominees en kerken. Over wat er wel en niet mag. We beoordelen en veroordelen. Maar wat laten we na te spreken over wat het belangrijkste is. Of wat eigenlijk het ergste is: we laten na de dingen te bezien vanuit het hart van de bijbelse boodschap. En juist in deze dagen worden wij er zo overvloedig bij bepaald wat dat hart is. In onze tekstwoorden wordt het nog eens ondubbelzinnig aangegeven.

In de gemeente van Korinthe waaraan deze woorden het eerst gericht werden, was het een en ander aan de hand. Maar het is Paulus' gewoonte niet dwalingen breed uit te meten. Hij is steeds positief bezig. En om hen die dwalen op het rechte spoor te helpen, gaat hij hen eerst bepalen bij de kern van de boodschap. Hij grijpt terug op de prediking die hij hen in het verleden gebracht heeft. 'Ik heb ulieden ten eerste overgegeven…' 'Ten eerste', betekent hier: als hoofdzaak. Wij mogen dus onze oren wel spitsen. Paulus heeft het trouwens zelf ook ontvangen. Zo is het ook nu. Wij dienen eerst zelf ontvangers te zijn. Zo kunnen wij het ook aan anderen doorgeven.

En dan gaat Paulus het aangeven. Tot viermaal toe zet hij in. Tot viermaal toe klinkt het woordje 'dat…' Maar steeds gaat het om die ene Naam. Christus! Is het evangelie een schelp, Christus is de parel in de schelp. Het lijkt zo gewoon. Zeker als men opgevoed is op het kerkelijke erf. Maar wat houdt het geweldig veel in. Niet ik, niet wij, niet onze prestaties, onze meningen, onze hoedanigheden en onze bevindingen staan in het middelpunt. Wij vallen er helemaal buiten. Hier gaat het alleen over de enige Naam die ons tot zaligheid gegeven is. Die moet onze gedachten en onze harten vervullen. Gods enig­ geboren Zoon Die op deze aarde tot onze verlossing is neergedaald dient de eerste en beslissende plaats in ons leven in te nemen. Het betekent niet minder dan een radikale en hartgrondige verandering in ons leven. Dat is wat de Geest van God ons wil leren. Voor het eerst en steeds weer en steeds meer.

En dan gaat Paulus spreken over wat Christus gedaan heeft. De Persoon van Christus en Zijn werk horen toch altijd bij elkaar. 'Dat Christus gestorven is voor onze zonden…' Hier wordt ons de bron van het heil getoond. Er is er Eén Die betaald heeft voor onze zonden. Wij kunnen zo licht en oppervlakkig spreken over de zonde. Maar op de leerschool van de Heilige Geest leren wij zien wie wij zijn voor God. Zondaar! En de geringste zonde maakt ons verwerpelijk voor God. Het evangelie is geen boodschap die afdingt aan de ernst van de zonde en van het strenge gericht van God daarover. En toch is er troost voor het gebroken hart. Christus is voor goddelozen gestorven. Hij rechtvaardig voor onrechtvaardigen. Wie zichzelf, zoals hij is aan Hem verliest, heeft het eeuwige leven.

Christus is niet alleen gestorven, maar Hij is ook begraven. Hij is gelegd in het stof des doods. De diepste vernedering was Zijn deel. De wereld en de duivel hebben gejuicht. Maar Hij is de diepte van het graf ingegaan om er als Overwinnaar uit te komen.

En zo kan Paulus neerschrijven, dat Hij is opgewekt ten derde dage. Ja, dat is Gods wijze van doen. Op de derde dag, dat wil zeggen, als er naar menselijke verwachting niets meer te hopen is, komt Hij. God voerde Zijn Zoon op uit de dood. De straf is gedragen. De vrijspraak is verkregen. En Christus heeft ontvangen het onvergankelijke leven. Hij is sterker dan de dood. En nu leeft Hij om te regeren, om te zegenen, om te bidden en om uit te delen. En tegelijk is Zijn opstanding een garantie voor onze zalige opstanding.

Wat vraagt God van ons? Dat wdj leren leven uit de heilsfeiten. Het is volbracht. Het is geschied. Alleen Zijn werk heeft waarde. Er is geen andere troost op aarde.

En dan: Hij is van Cefas gezien. Petrus is naast vele anderen getuige van Zijn opstanding geweest. Anders gezegd: het is echt waar gebeurd. De zonde is betaald. De dood is overwonnen. Het leven is ontvangen. Wij behoeven geen kunstig verdichte fabelen na te volgen. Dit evangelie is naar de Schriften. Een en andermaal wordt het hierboven door Paulus betuigd. En dit is nu de kern van de boodschap.

Wie wordt er zalig? Allen, die door Gods genade door deze boodschap gegrepen zijn, en deze aannemen met heel hun hart. En die in dit evangelie blijven als de enige grond om voor God te bestaan. Alle aanvechtingen en verleidingen van de wereld en alle redeneringen van het ongeloof ten spijt.

Geloofd zij Jezus Christus, Gods Zoon!

P. H. van Harten, Wapenveld

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen