Oh Calcutta

Ik liep in Calcutta in India. Een verschrikkelijke en overvolle stad. Overal mensen. Mensen die bedelen, mensen die slapen, mensen die zich wassen, mensen die hun wasje doen, mensen die hun magere potje koken, mensen die je aanstaren, en mensen die tegen je praten. Het beklemde mij. Overal op straat grote hopen vuil dat vreselijk stonk! Voor een van die grote hopen afval zag ik een klein kind zitten. Het zat in de rotzooi te wroeten of er nog iets eetbaars te vinden was. Naast het kind stond een grote magere koe in de troep te snuffelen. Op een gegeven moment leek het kind inderdaad iets gevonden te hebben. In ieder geval, ze had iets in het kleine handje, smeerde het vuil er wat af, en keek onderzoekend naar haar gevonden buit. Plotseling kwam er een grote raaf, die het kind al voortdurend in de gaten moest hebben gehouden, naar beneden scheren en pikte het kind het stukje eetbaars uit de hand. Op de rug van de koe vrat hij het op, terwijl het kind beteuterd naar haar lege vuile handje zat te kijken. Een grote zwarte raaf had zich van haar enige stukje voedsel van die dag brutaal bediend.

Uit: Eva den Hartog, Ver van uw bed, uitgave World Vision Nederland.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen