…Hiervan breder te onderwijzen (2)

Een principiële keuze
In het vorige artikel hebben we gezien dat er bij de Hervormd Gereformeerde Jeugdbond (HGJB) groeiende aandacht is voor de ouders. Het zal duidelijk geworden zijn dat dit niet voor de aardigheid is of vanwege gebrek aan werk. Nee, dit is een principiële keuze, een beleidskeuze, omdat we ontdekt hebben hoe nodig het is om ouders wat handreiking te bieden bij de opvoeding van kinderen en jongeren, met name wanneer het gaat om de geloofsopvoeding. Zoals in het vorige artikel toegezegd, willen we aangeven op welke manieren we daaraan vorm proberen te geven.

Langs schriftelijke weg
Een jaar of vijf geleden – toen de aandacht voor ouders wat duidelijker in het gezichtsveld kwam – was de eerste gedachte: Laten we een blad voor ouders gaan uitgeven, waarin allerlei opvoedingsvragen aan de orde komen. Dit plan overwegend kwamen we tot de conclusie dat die stap te groot zou zijn. Een wat kleinere lag voor de hand, nl. het benutten van bestaande kanalen. Zo werd in 1983 begonnen met een artikelenreeks in ons informatieblad 'Op Weg' onder de titel 'Op weg met elkaar'. Deze rubriek had vooral op het oog het gesprek tussen jongeren en ouderen in de gemeente te bevorderen. Aan de orde kwamen onderwerpen als catechisatie, jeugdwerk, de schoolwereld, het gezin, jeugdwerkloosheid e.d. Ruim een jaar geleden startte een nieuwe rubriek 'Kind en geloof', een serie artikelen over de godsdienstige opvoeding van kinderen in gezin en gemeente. Deze serie loopt nog steeds en het is de bedoeling dat er een bundeling komt in de vorm van een brochure.
Een andere prachtige gelegenheid werd geboden toen de predikant-directeur van de HGJB, ds. C. G. Geluk, een rubriek in 'De Waarheidsvriend' ging verzorgen met als titel 'Met het oog op de jongeren'. In 1987 verscheen van zijn hand het boek 'Hoe houden we de jongeren bij de kerk?', een uitgave tot stand gekomen door samenwerking tussen Kok-Kampen en de HGJB. Dit boek – een bewerking en uitbreiding van een aantal artikelen in de zojuist genoemde rubriek – draagt heel veel stof aan voor bezinning en gesprek. Naast bestaande kanalen werd binnen de HGJB ook gewerkt aan nieuwe mogelijkheden. Twee jaar geleden kwam een brochure uit: 'Kinderen, een erfdeel des Heeren'. Een boekje dat gaat over de opvoeding van kinderen en jongeren in het gezin en in de gemeente, in de wereld van vandaag. In het voorwoord lezen we: 'Het is geschreven om gelezen en overdacht te worden, maar vooral ook om besproken te worden. Door ouders thuis, op ouder-kringen, in bijeenkomsten van de leiding van de clubs, in jongerengroepen, op gesprekskringen. Opdat onze kinderen in de wereld van morgen hun hoop op God zullen stellen. Zijn daden niet vergeten en Zijn geboden bewaren (Psalm 78 : 7) en zó gelukkig zullen zijn'. Deze brochure is te beschouwen als een algemene inleiding in allerlei opvoedingsvragen. Al spoedig bereikte ons de vraag naar een nog meer praktisch vervolg. Op dit moment is een tweede brochure in voorbereiding waarvan de titel zal luiden 'Kind en geloof' en die tegelijk de al eerder genoemde bundeling van de artikelen uit 'Op Weg' zal zijn. Hierin zullen inderdaad heel praktische zaken aan de orde komen zoals: elk beeld van God dragen we over?, praten met kinderen over God, bidden en bijbellezen met kinderen.
Het is een hele opsomming geworden, waaruit blijkt dat vanuit de HGJB serieus geprobeerd wordt langs schriftelijke weg ouders (maar uiteraard ook andere opvoeders) enige handreiking te bieden.

Ook persoonlijk contact
Het zou wat mager zijn als we vanuit onze jeugdorganisatie alleen maar zouden werken via papier en (druk)inkt. Artikelen, boeken en brochures kunnen uitstekend materiaal bieden, maar er gaat niets boven persoonlijke ontmoetingen. Dat geldt voor ons toerustingswerk voor leidinggevenden en ambtsdragers, het geldt evenzeer voor de taak die we hebben ten opzichte van de ouders. Gelukkig krijgen we die kansen ook! Onze predikantdirekteur en ook de regionale jeugdwerkadviseurs worden nogal eens uitgenodigd voor gemeente-avonden of andere bijeenkomsten waar ouders aanwezig zijn om daar een lezing te houden over de opvoedingsvragen. En elke keer weer opnieuw blijkt hoe waardevol het is dat deze vragen aan bod komen. Let wel, het gaat er om dat de vragen aan de orde komen en dat gemeenteleden met elkaar in gesprek raken. Het gaat niet om 'promoting' van de HGJB. Wat we ook met deze artikelen beogen is te onderstrepen dat het van levensbelang is dat we als christelijke gemeente bewogen zijn met onze jongeren en elkaar als opvoeders tot een hand en een voet zijn. En bij die taak wil de HGJB helpen zoveel als mogelijk!

En nu de praktijk!
Het is niet ondenkbaar dat een lezer na al het bovenstaande denkt: 'Allemaal mooi, maar mij te theoretisch, ik zou de praktijk wel eens willen zien!'
Mag het onderstaande dan als een kleine illustratie dienen? Ondergetekende is nauw betrokken bij het kerkelijk leven in zijn woonplaats (Zeist) en één van de wijkgemeenten (Patijnwijk). In het najaar van 1986 kwam het kringwerk ter sprake. Vanuit de HGJB waren folders aan predikanten en kerkeraden verstuurd over de toen juist verschenen brochure 'Kinderen, een erfdeel des Heeren'.
Via een enquête kwam de kerkeraad op het spoor dat er – naast andere bijbel- en gesprekskringen – ook belangstelling was voor een kring die zich zou bezighouden met opvoedingsvragen. Desgevraagd heb ik die winter leiding gegeven aan een gesprekskring die maandelijks bijeen kwam rond genoemde brochure. De kring bestond uit 10 personen, voornamelijk ouders, de leeftijden van de kinderen liepen nogal uiteen. We hebben acht bijzonder fijne avonden gehad, waarop we heel open hebben gepraat over de vragen die ons bezig hielden bij de opvoeding. We hebben daar heel duidelijk iets ervaren van de gemeenschap die er moet zijn binnen de christelijke gemeente. Wat mij persoonlijk heel erg trof, was een opmerking van één van de deelnemers: 'Ik heb nooit zo beseft dat God werkt door de geslachten heen; je zegt dat wel, maar door deze gesprekken zie ik dat het ook in m'n eigen leven'. Ik vond dat heel bemoedigend.
Een stimulans ook voor ons als HGJB om met dit stukje werk door te gaan!

De HGJB alleen?
Uit het voorgaande zou de conclusie getrokken kunnen worden dat de toerusting van ouders ongeveer afhangt van de aktiviteit van de HGJB. Dat is natuurlijk niet zo.
Wij willen slechts stimulansen doen uitgaan, handreiking bieden, materiaal beschikbaar stellen, kortom: een ondersteunende functie hebben. Trouwens, dat geldt ook voor het jeugdwerk. Het is nooit en te nimmer de bedoeling van de HGJB geweest om het jeugdwerk 'over te nemen'. Jeugdwerk is een zaak van de gemeente en zo is ook de begeleiding en toerusting van ouders een zaak van de gemeente. Wat kan de gemeente doen?
Daarover hopen we in het derde (en laatste) artikel na te denken, waarbij we dan ook tegelijk aan de orde zullen stellen de vraag hoe de verschillende 'opvoedingskringen' in de gemeente kunnen samenwerken.

A. J. Terlouw (HGJB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen