Globaal bekeken

Uit het blad van de Kritische Nederlandse Ondernemers (KNO) de volgende 'interessante citaten'.

•'Klanten
A customer is the most important
visitor on our premises.
He is not dependent on us, we
are dependent on him.
He is not an interruption on our
work,
he is the purpose of it.
He is not an outsider on our
business, he is a part of it.
We are not doing him a favour
by serving him.
He is doing us a favour by giving
us an
oppertunity to do so.
Mahatma Ghandi

Een klant is de belangrijkste bezoeker op ons erf.
Hij is niet van ons afhankelijk, wij zijn afhankelijk van hem.
Hij vormt geen onderbreking voor ons werk, hij is het doel ervan.
Hij is geen buitenstaander van ons bedrijf, hij is er een deel van.
Wij doen hem geen gunst door hem te dienen.
Hij doet ons een gunst door ons de mogelijkheid te bieden zo te doen.
Mahatma Ghandi

• Russische visite
"Zowel de Westelijke socialisten als ook onze 'kooplieden' zijn van mening dat het tijdperk van de uitsluitend op de markt georiënteerde economie definitief tot het verleden behoort. Ik daarentegen denk soms dat de Westelijke wereld pas aan de drempel van zo'n ontwikkeling staat, zich slechts aan het begin van de weg bevindt. Het vrije ondernemerschap werd lange tijd door overblijfsels van feodalisme en de activiteiten van utopisten van diverse kleur belemmerd. Dat is ook de reden waarom de twintigste eeuw zo bloedig verliep; het vrije ondernemerschap werd weliswaar belemmerd, maar niet verstikt, en het heeft een toekomst voor zich die we ernstig moeten nemen – of ons dat nu bevalt of niet."
(De economiste L. Popkova in "Novyj Mir" naar een vertaling in het NRC van 30-6-87.)

• Dieven
"President Honecker ontbiedt de chef van de 'Staatssicherheitsdienst' en die krijgt te horen, dat het ongelofelijke is gebeurd, men heeft Honecker's gouden horloge gestoten. De chef stelt Honecker gerust. Dat horloge komt terecht, want hij zal zelf het onderzoek ter hand nemen. De volgende dag belt Honecker de chef op: Doe maar geen moeite meer, want ik heb het horloge thuis gevonden; ik had het op een andere plaats neergelegd. Heer president, uw bericht is te laat. We hebben reeds 25 lieden gevangen genomen, die allemaal bekend hebben."

Ter gelegenheid van het twaalf en een half jarig bestaan van het evangelisch centrum voor verslaafden De Hoop te Dordrecht verscheen een fraai uitgevoerde geïllustreerde uitgave over allerlei aspecten van het werk, geschreven door Jan Hol, journalist bij de NCRV, onder de titel 'Afkicken moet, geloven mag' (96 pagina's, ƒ 24,90; besteladres: De Hoop, Spuiweg 77, 3311 GT Dordrecht). Uit deze uitgave de volgende passages.

• Overrijden
"In die periode heb ik flink kunnen nadenken. Veel over mezelf en mijn verleden nagedacht. Er zijn veel dingen met me gebeurd. Ik heb een hoop ongelukken gehad. Soms zo erg dat ik de hoop opgaf en dacht: jongen, je haalt het niet meer. Ik wilde eigenlijk niet leven. Vanaf het begin al niet. Toen ik acht jaar was probeerde ik een ongeluk te forceren om de aandacht te trekken. Ik woonde toen in een pleeggezin met dertien mensen. Daar zat je tussen, je kreeg weinig aandacht. Toen ik eenmaal aan de heroïne was en de problemen niet meer aankon, ging ik met de dood spelen: Wilde mezelf laten overrijden. Ik weet eigenlijk niet waarom ik nooit ben overreden. Er is iets. Maar geloven deed ik eigenlijk niet. Wel begon ik net een beetje in mezelf te geloven."
"Maar dat ging er gauw vanaf toen ik vrij kwam. Gelijk de eerste dag dat ik vrij was, kreeg ik al een tegenslag. In de tijd dat ik vastzat, zouden mensen voor mijn huis zorgen. Ik kwam na negen maanden gevangenschap thuis hadden ze mijn stereo-installatie, die ikzelf heb gebouwd en waarin ik mijn gevoelens kwijt kon, stuk gemaakt. Ik jankte als een klein kind. Dagen heb ik over straat gelopen, zonder naar huis te gaan. Uiteindelijk ben ik naar mijn moeder gegaan, blij dat ik haar nog had. Het was altijd water en vuur tussen ons, maar ze heeft ervoor gezorgd dat ik weer ging eten. Ik geef eigenlijk best om mijn moeder." (…)
"Omdat mijn moeder dat graag wilde, heb ik geprobeerd om af te kicken. Ik heb daarvoor therapieën gedaan. Maar daar ben ik nooit lang gebleven. Het lag me eigenlijk niet. Van die schreeuw- en janktherapieën. Ik heb toen veel gehuild en gejankt. Ze proberen dan je agressie eruit te halen. Maar die zit er bij mij niet in. Ik ben ook best gelukkig dat ik niet agressief ben. Bij één zo'n therapiecentrum stond ik al na tien dagen buiten. Tijdens die negen maanden in de gevangenis ben ik eigenlijk toch wel goed gaan nadenken. Over mijn verleden heb ik veel gedacht. Dat ik met m'n leven heb gespeeld. Een tante zei ooit tegen me: 'Jij hebt zeven engelen bij je'. Die dingen hebben mij aan het denken gezet. Dat was de eerste stap op weg naar de Hoop."

• Tuinman
"Sinds enkele dagen werk ik als tuinman op de begraafplaats. Ik ben nog nooit zo bezig geweest met de dood. Je gaat er gewoon een beetje filosoferen. Ik had er nooit bij stil gestaan wat er is na de dood. Ik leef nu gelukkig. Nog nooit was ik zo tevreden. Ik voel me rijk gezegend. Echt, ik kan er niet genoeg van krijgen. Praktisch gezien heb ik m'n draai gevonden. Dat geeft me veel kracht. Als ik twee jaar geleden had geweten dat ik bij een politiebureau stond te schoffelen, had ik mezelf voor gek verklaard. En nu doe ik het! Ik wil met dieren gaan werken, en volg daarom een dierencursus. Ik heb de stille wens nog eens zelfstandig met dieren te gaan werken. Ik wil ook een vrouw vinden. Vrouw en kameraad tegelijk. Dat ik nu dertig ben en nog steeds alleen op een kamer zit… Ik denk weleens: jongen, wat heb je van het leven gemaakt! Soms mis ik wel een beetje warmte. Thuis werd nooit ergens over gesproken. En dan kom je hier. En hier ga je het leren."

Bij uitgeverij Kok te Kampen verscheen een uitermate boeiend boek, samengesteld door dr. G. H. Cohen Stuart, theologisch adviseur van de Hervormde Kerk te Jeruzalem, onder de titel 'Het volk Israël leeft' (Am Israël Chai). In dat boek staan bijdragen van mensen, die immigreerden en de opbouw van de staat Israël op verschillende wijzen meemaakten. Hier volgt een tweegesprek tussen een jood en God, geschreven door Sal Ganor.

• 'ik sprak
tot de Overaltijdtegenwoordige
en vroeg
waarom hebben de vijanden olie
en Uw volk niet?

De Overaltijdtegenwoordige berispte mij
en zei
heb ik niet olijfbomen geplant
in mijn land
waaruit olie geperst wordt
om de menora aan te steken?!

Opnieuw riep ik aarzelend:
Overaltijdtegenwoordige
mogelijk heb ik mij niet goed uitgedrukt
en hebt U mij daarom niet begrepen,
ik sprak over de olie van de aarde

de Overaltijdtegenwoordige gaf mij een
reprimande en zei:
heb ik niet het mosterdzaad, de aardnoten
langs de grond laten groeien
om die tot olie te verwerken?!

Nogmaals probeerde ik gereserveerd
en zonder energie:
Overaltijdtegenwoordige
waarschijnlijk heb ik het niet duidelijk gezegd
en hebt U daarom mijn bedoeling niet verstaan;
Uw land mist petroleum
waarzonder de moderne maatschappij
geen kracht, geen macht heeft.

De Overaltijdtegenwoordige was kwaad
en zei:
ik heb je een land beloofd
overvloeiend van melk en honing,
niet van vergif
dat de hele aardbol
die ik geschapen heb
vernielt;
een bron van leven,
geen wel van stank
die aanbeden wordt
door de dienaars
van de mammon;
een land van vijgen olijven granaatappelen
sinds de dagen van ouds
tot in de verre toekomst,
geen woestijn met boortorens
waar over luttele jaren
geen druppel meer uit zal vloeien.

en ik zweeg.'

• Verder uit dit boek nog een tweetal onderschriften bij striptekeningen.

– 'Shamir wil over autonomie praten met de Egyptenaren.
– Peres wil de Gaza aan de Jordaniërs geven.
– De werkelijke vraag is: Kunnen wij Israëlische Joden en Palestijnse Arabieren leren om samen te leven.
– zonder te roepen om hulp naar buitenstaanders en zonder elkaar te doden?
– Is dat de vraag?
– Dat is de vraag.
– Wat is het antwoord?
– Ik stel alleen de vragen.

– Ze hebben een ontmoeting voorgesteld
– tussen Assad, Hussein en Shamir?!
– En Hussein weigerde?!
– Het is gewoon onbegrijpelijk…
– tenzij de koning dacht dat het gevaar werkelijk bestond dat…
– … de andere twee akkoord zouden gaan?
v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen