In memoriam ds. W. van Tuyl

Oudejaarsdag 1987 kwam hij bij de dokter terecht. Voor hemzelf was het direct duidelijk dat zijn gezondheidstoestand zeer ernstig was. Op zaterdagavond 9 juli ging hij te Ouderkerk a/d IJssel heen uit dit aardse leven. Zijn loop was volbracht.
Ds. Willem van Tuyl werd in 1911 te Gameren geboren. Niet zo jong meer wist hij zich geroepen om de Heere te dienen als predikant. De volharding die hij op het Gymnasium – temidden van klasgenoten die veel jonger waren – aan de dag legde, bleef hem zijn verdere leven kenmerken. De eerste gemeente werd Lopik (1949-1954). Vervolgens diende hij niet minder dan 22 jaren de gemeente te Rijssen. Na het ingaan van zijn emeritaat (1976) heeft hij nog 10 jaren als bijstand gewerkt in de Ouderkerk. Daar leerde ik hem kennen en heb ik ook bijna 7 jaren met hem samengewerkt.
Wie schrijft over het heengaan van ds. Van Tuyl en daarbij wil handelen in de geest van de overledene, behoeft geen moeite te doen om hem in allerlei toonaarden te prijzen. Hij zou dat niet gewild hebben. Wie hem wat meer dan oppervlakkig gekend heeft, weet dat het hem daar niet om te doen was. Doorzettingsvermogen en vasthoudendheid in de omgang met mensen gingen bij hem samen met hartelijk ontzag voor de Heere. Was het daardoor dat hij maar weinig bereid was om mensen naar de ogen te zien? Met het oog op de hoge taak waartoe hij zich van Godswege geroepen zag, met name in de prediking van het Woord, wist hij zich klein voor de eeuwige God. Het woord van Paulus: 'Maar Die mij oordeelt, is de Heere', was hem volle ernst.
Op het ziekbed, dat zijn sterfbed werd (hij wist dat zelf heel goed), sprak hij voortdurend over het enige dat overblijft, beter gezegd: dé Enige Die overblijft: Jezus Christus in de kracht van Zijn genade, in de heerlijkheid van Zijn gerechtigheid. Hij is de Enige door Wie ook dominees behouden kunnen worden! Ook voor ds. Van Tuyl was het nodig dat het bloed van Christus over zijn ambtelijke bediening ging. Ook dienaren van het Woord moeten geoefend worden in het bedelen om genade. Ze hebben zich, net als ieder, neer te werpen op het waarachtige Woord Gods, aan de voeten van Christus. Zo leert de Heilige Geest. Zo was het bij ds. Van Tuyl. En zo vergadert de Heere Zich lof, ook in het leven en sterven van dienaren des Woords.
Mevrouw Van Tuyl, de kinderen en kleinkinderen staan bij een lege plaats, die zich pijnlijk laat gevoelen. God zegene en trooste!

M. Goudriaan, Apeldoorn

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen