Globaal bekeken
Uit de folder van Teen Challenge opvangwerk het volgende:
• VASTstellen
De schone schijn van nuchter Nederland.
44% van de jongens in de leeftijd van 13 tot 18 jaar drinkt meer dan 10 glazen alcohol per week, bij meisjes is dat 30%. In de leeftijdsgroep van 19 tot 24 jaar is dat cijfer zelfs opgelopen naar 64% bij jonge mannen en 40% bij jonge vrouwen.
120.000 jongeren gebruiken wel eens verdovende middelen, waarvan 40.000 regelmatig. Meer dan 150.000 jongeren gebruiken slaap- en kalmeringsmiddelen. Ruim 70.000 jongeren gebruiken cocaïne. Zo'n 300.000 jongeren zijn jaarlijks betrokken bij aangrijpende conflicten in huwelijk, gezin of relatie. Zelfdoding is één van de belangrijkste doodsoorzaken onder jongeren geworden. Bijna één op de 20 mensen van 15 jaar en ouder onderneemt minstens één serieuze poging zich van het leven te beroven. Ruim 300.000 jongeren onder de 24 jaar zijn werkloos, waarvan 36% langer dan één jaar.
Eén op de 8 jongeren bezoekt nog wekelijks de kerk; ruim de helft van de jongeren geeft te kennen nooit (meer) een kerk te bezoeken.
Ontnuchterd?
• VASTIopen
Wie deze cijfers op zich laat inwerken realiseert zich dat 'wie de jeugd heeft', niet zonder meer 'de toekomst heeft'. In plaats van houvast en geborgenheid kennen vele jongeren slechts onzekerheid en onherbergzaamheid. Mede door gebrek aan toekomstverwachting en vervaging van normen en waarden wordt menig jongere volledig op zichzelf teruggeworpen. Vaak ontstaat dan een gedrag, waarin de korte zintuigelijke en op zichzelf gerichte bevrediging overheerst.
Vele jongeren zijn hierdoor in de wereld van de alcohol en drugs terecht gekomen. Een onbarmhartige wereld waarin je, vroeg of laat, volkomen vastloopt.
• VASTzitten
En wie eenmaal vastzit aan de verdovende middelen of alcohol, komt al gauw in de wereld van de criminaliteit. ledere verslaving immers kent een gigantische prijs. Prostitutie, diefstal en beroving is voor menig verslaafde de enige manier z'n dope te kunnen betalen. Vastzitten aan verslavende middelen leidt daarom dikwijls tot vastzitten in de bajes. Niet voor niets blijkt de helft van de gedetineerden in Nederland verslaafd te zijn!
• VASTklampen
Maar juist in momenten van grote eenzaamheid en ellende dringt bij sommige verslaafden het besef door, dat het zo niet verder kan.
Dat ze op een kruispunt in hun leven zijn aangeland. Het moment van buigen of barsten. Hun wilskracht en zelfvertrouwen is echter dermate aangetast, dat alleen verandering mogelijk is met intensieve hulp en begeleiding van anderen. Met de laatste moed der wanhoop wordt menigmaal bij TEEN CHALLENGE OPVANGCENTRA aangebeld.
• VASTbijten
De hulpverlening is erop gericht deze mensen te helpen met hun verslaving te breken en via intensieve begeleiding hun plaats in de maatschappij en kerk (opnieuw) in te nemen. Het Evangelie van Jezus Christus vormt basis en bron bij deze hulpverlening. Wie beter dan Christus kan de mens bevrijden naar geest, ziel en lichaam? Wie beter dan Christus kan deze jonge mensen nieuwe levensvreugde, nieuwe hoop en perspectief geven? Het Evangelie immers is een kracht Gods tot behoud! Dat is niet goedkoop. Noch voor de verslaafde, noch voor de hulpverlener. Er wordt geweldig gestreden. Soms lijkt iemand werkelijk door de hel te moeten gaan. Menigmaal is het vallen en opstaan. Soms zelfs lijkt het dweilen met de kraan open. Maar iedere verslaafde is de moeite van strijden en begeleiden meer dan waard!
• VASTbesloten
Juist omdat ieder mens waardevol is, geschapen naar Gods beeld, juist omdat Jezus ook voor ieder van hen Zijn bloed heeft vergoten èn juist omdat de Geest verlangt in ieder van hen te wonen, wordt voor iedere bewoner van ons centrum gevochten. Natuurlijk zijn er teleurstellingen en tegenslagen. Maar door het hoopvolle Evangelie is er motivatie om door te gaan. Tot het einde toe! Geen hopeloos einde, maar een eindeloze hoop!
• VASTstaan
En dan, het zoet der overwinning! Verslaafden worden bevrijd van alcohol of drugs. Langzaam, maar zeker, stapje voor stapje, wordt de plaats in de maatschappij (opnieuw) ingenomen. En wanneer ze Christus als Heiland gevonden hebben, blijken ze bovendien vaste grond onder de voeten te hebben.
Zo mochten reeds vele tientallen verslaafden door Gods genade genezing en bevrijding ervaren. En gesterkt door Gods goedheid in de afgelopen tijd wil TEEN CHALLENGE ook de komende jaren in afhankelijkheid van Hem jonge verslaafden begeleiden naar de werkelijke weg tot vrijheid.
Schokkend zijn de beelden uit Bangladesh. Even schokkend is intussen de volgende inside-informatie, verstrekt in een rondzendbrief van een zendingsechtpaar ter plekke. Ik neem het over inclusief het appèl op eigen huis.
'Sommige godsdienstige gebruiken blijven op mij een trieste indruk maken. En het offer van Ismaël, zoals dat door moslims overal en dus ook in Bangladesh wordt herdacht of gevierd is daar één van. Niet eens omdat zij in plaats van met Izaäk Abraham met Ismaël de berg op laten gaan. In zo'n grijs verleden is een naamsverwisseling gauw gedaan en je kunt er zelfs hedendaagse oorlogen uit verklaren. Ook niet omdat de president van Bangladesh aan de bedevaart meedoet, die aan het offer voorafgaat. Ook in het christendom komen we veel lippendienst en schijnheiligheid tegen.
Nee, mijn verbijstering geldt de genadeloze slachtpartij, die ieder jaar een vierde tot een derde van de bengaalse runderstapel opoffert. Om god te behagen, zegt men, maar vooral om anderen de eigen welstand te tonen, worden op één dag 5 tot 7 miljoen runderen afgemaakt. Straten zijn rood van het bloed en nog dagen zie je riksja's vol huiden door de straten gaan, want de president heeft in een zoveelste poging van deze verspilling nog iets goeds te maken, bevolen dat de huiden dienen te worden geëxporteerd.
Maar de koeien, hier vooral werkkracht, zijn en blijven dood. En nieuwe moeten voor een groot deel worden ingevoerd. Ik heb gelezen dat nergens deze slachtpartij zulke bizarre vormen aanneemt als in Bangladesh. Sommigen verklaren dit uit het feit dat juist hier de rijken zo goddeloos rijk zijn en dat willen weten ook.
Anderen zeggen dat het vooral hindoetje pesten is. Voor hen immers is de koe het heilig dier en ze vormen hier een belangrijke minderheid. Hoe het zij, de Koran schrijft het runderoffer niet voor, een bokje is genoeg.
Maar ja, Jezus zei ook niet dat er ter zijner ere kathedralen moesten worden gebouwd, maar ze staan er wel. Mensen hebben kennelijk behoefte de godsdienst te misbruiken om zich boven anderen te verheffen. Denk maar aan de vele volksverhalen in Nederland over de hoogte van kerktorens in naburige dorpen. De kranten in Dhaka laten ieder jaar weer hun afkeuring over dit zinloze doden blijken en iedereen is het met die afkeuring eens. Behalve als het om de eigen offerdieren gaat. Twee dagen lang zie je armen langs huizen bedelen om afgescheept te worden met nieren en ander kattevoedsel. Opnieuw gaan de profeten-woorden voor je leven, dat de Heer in offergaven geen behagen schept, maar dat Hij uitziet naar stromen van gerechtigheid.
In ons midden staan de kathedralen als waarschuwing dat we gemakkelijk in de val van het zinloze offer trappen. Soms ergert zo'n offerfeest je zo dat je blij ben dat je niet zo bent. En dan wordt het tijd dat je gaat kijken naar wat jij met jouw gemeenschap aan gerechtigheid opbrengt!'
Dr. G. H. Cohen Stuart zond uit Jeruzalem zijn altijd lezenswaardige rondzendbrief. Hij schrijft over het Joodse nieuwjaar, het jaar 5749, waarin – ik ervoer het toen ik joodse nieuwjaarswensen ontving – de scheiding tussen jodendom en christendom manifest wordt:
'Het nieuwe jaar in de joodse kalender, 5749, is begonnen. Nieuwjaar, Rosh Hashanah betekent niet 'beginnen met goede voornemens'. Volgens de joodse traditie betekent nieuwjaar Gods oordeel over ons leven in het achter ons liggende jaar. Het recente verleden wordt niet toegedekt, maar staat voluit in het licht van Gods oordeel. God vraagt ons om rekenschap van ons doen en laten naar Zijn normen. Bekering, teshoevah, die zich mag uiten in dsden van gerechtigheid, door gebed en door vasten, is aan de mens gegeven als mogelijkheid om in de periode van Rosh Hashanah tof Grote Verzoendag, Jom Kippoer, een beroep te doen op Gods genade (vgl. Matth. 6 : 1-18). De Sefardische joden beginnen de verzoenings- en boetegebeden, selichot, al een maand voor Rosh Hashanah. Dit jaar is het zelfonderzoek duidelijker voelbaar dan in andere jaren.
Evenals vele anderen stelde ook president Herzog die vraag in zijn nieuwjaarsboodschap: 'De gebeurtenissen in Judea, Samaria en Gaza… leiden tot fundamentele vragen in ons openbare leven. De waarden die het gedrag van onze soldaten bepalen werden zwaar beproefd, evenals de kracht van ons rechtsstelsel en de zelfbeheersing en kalmte van onze bevolking'. De president stelde dat de natie 'deze beproevingen goed had weerstaan, ondanks provocaties en druk en ondanks bedroevende uitzonderingen'. (En de uitzonderingen zijn bestraft, uniek voor een land in oorlog.) Hij sprak verder van 'zeer ernstige bezorgdheid dat schade is berokkend aan het geloof in de rechtvaardigheid van onze zaak… Zelfkastijding en een ongerechtvaardigd schuldcomplex in sommige delen van de gemeenschap verzwakken de kracht van dit geloof onder het volk'. Want, zo zei Herzog verder, 'vrede is ons doel en ons verlangen, maar hoe de weg naar vrede zijn zal, het lijdt geen twijfel dat deze hard en lang zijn zal en kracht en volharding vereisen zal, grotere innerlijke eenheid en vertrouwen in de rechtvaardigheid van onze zaak'.
Niet iedere Israeli is even tevreden over het optreden van het leger. Er verschijnt een onafgebroken stroom van analyses en artikelen – religieus en politiek –, waarin steeds weer de vraag wordt herhaald en benadrukt: waarin zijn we tekort geschoten, waarin hebben we gefaald.
De toon van joods zelfonderzoek is hoorbaar in de discussie met Palestijnse gesprekspartners, die doorgaat, hoe verstoord de verhoudingen ook zijn. Ook woordvoerders van de intifada of hun Arabisch-Israelische medestanders komen voortdurend vrijelijk in de Israëlische pers aan het woord. Nergens als in Israël hebben Palestijnen in het Midden-Oosten zo'n vrijheid van meningsuiting.
En dan treft bij hen – of het nu moslims of christenen zijn – een opvallend verschil met de joodse gesprekspartners. Zelden of nooit klinkt de vraag: waarin zouden wij tekort zijn geschoten; zou de huidige situatie, de uitzichtsloosheid, de wanhoop van zovelen in Gaza, Judea of Samaria mede veroorzaakt kunnen zijn door onze eigen tekortkomingen? Een Palestijnse bisschop bracht alle ellende die de bevolking treft onder de noemer van het 'als Christus onschuldig lijden'. De Palestijnse artikelen zijn eentoning: alles is de schuld van de joden. Had ik zoiets niet al eerder gehoord?'
Hier volgt een gedicht uit een boekje van Corrie ten Boom:
Hij had nooit bijster veel verstand bezeten,
hij was zo simpel als een kind van vier.
Hij wist alleen maar dat hij Willem heette
en zelfs die wetenschap deed hem plezier.
Zijn lichaam werd wel oud, maar niet zijn denken
dat kinderlijk en onvolwassen bleef.
Hij had de maatschappij niet veel te schenken,
maar in de kerk was Willem goed op dreef.
Hij had zijn plaats vlak bij de ouderlingen,
daar zat hij mooi dicht bij de dominee.
Het fijnste van de dienst vond hij het zingen,
daar deed hij op zijn wijze graag aan mee.
Hij had van God een simpele gedachte:
God was zijn Vader, groot en sterk en stoer,
die in de hemel op hem zat te wachten,
en Jezus was vanzelf zijn grote broer.
Hij had nog nooit een letter kunnen lezen,
en van een dogma had hij nooit gehoord,
maar twijfels waren bij hem nooit gerezen,
want hij geloofde Vader op Zijn Woord.
Toen hij zo ziek werd op die woensdagmorgen,
wist hij meteen dat hij nu komen mocht.
Hij had dan ook geen angsten en geen zorgen,
want Jezus zou wel meegaan op zijn tocht.
Al heeft hij geen begrip gehad van zonden,
al was hij zo eenvoudig als een kind,
God heeft bij hem zo'n groot geloof gevonden,
als Hij bij theologen zelden vindt.
v. d. G.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 september 1988
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 september 1988
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's