Boekbespreking

Theologie van overzee, zeven portretten van Angelsaksische theologen, onder redactie van Don Croonenberg en Rob van der Zwan. Uitgeverij G. F. Callenbch bv, Nijkerk; 208 bIz.; ƒ 29,50.
Het eerste hoofdstuk is van de hand van Mart van der Burg, een moraaltheoloog, en handelt over John Donne (ca. 1600), die momenteel weer sterk in het theologische nieuws is vanwege zijn pleidooi voor het recht op zelfdoding. Het tweede werd geschreven door Don Croonenberg en handelt over de godsdienstfilosoof Alvin Plantinga, de Amerikaanse verdediger – van Friese komaf – van het rationeel karakter van het geloof Marian Papavoine handelt over Nelle Morton, en Helma Hurkens over Wilfred Cantwell Smith. In het vijfde hoofdstuk tekent Rob van der Zwan John Hick, die de weg heeft willen banen naar de interreligiositeit van het christendom, en in het zesde komt Alfred North Whitehead ter sprake door René Munnik, en in Whitehead treffen we danéén van de meest recente vertegenwoordigers aan van het logisch positivisme, dat via natuurwetenschappelijke ervaring en via gevoelservaring tot God als norm nadert. Het slothoofdstuk is geschreven door Niek Wiskerke, en handelt over J. B. Cobb en daarmee over de process-theology: God als de verenigende ervaring van de werkelijkheid, die nochtans met die werkelijkheid niet samenvalt.
Het is een bont gezelschap van theologen en filosofen die velen van ons, ook mij, minder tot in detail bekend zijn. Dat men zijn keuze op hen heeft laten vallen vindt hierin zijn oorzaak dat men heeft afgezien van het geven van een soort overzicht van Angelsaksische theologie, maar liever een paar diepteboringen heeft willen verrichten. De theologische vragen die wij in Europa in het centrum van de aandacht stellen, zijn aan Amerika voorbijgegaan, terwijl in Amerika de liberale theologie en filosofie, met zijn zoeken naar aansluiting van het christendom aan andere godsdiensten en aan het filosofisch klimaat, zijn invloed en nawerking bleef uitoefenen.
Nu zijn praktisch alle besproken theologen inhoudelijk primair filosofen. Nochtans zit in het zoeken van de verbindingslijnen tussen het algemene denken en het geloofsdenken iets dat Ook Europa zich (weer) eigen mag maken. Het sterkst vinden wij dit bij Plantinga, die dan ook in Europa zijn invloed heeft ontvangen. Wij mogen met ons denken toch niet in een ghetto belanden? Er mag toch plaats zijn voor eristiek, voor apologie, voor een uiteenzetting met de tijdgeest die duidelijk maakt dat het christelijk geloofde wereld beter doet verstaan dan dat de wereld het zichzelf doet? Maar, dan moeten het wel theologen zijn die deze taak, geruggesteund door andere disciplines als natuurwetenschap en filosofie en psychologie, ter hand nemen. In Amerika luistert dit niet zo nauw.
S. Meijers, Leiden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen