Appèl aan de hervormde synode

De synode van de Nederlandse Hervormde Kerk behandelt deze week een voorstel tot wijziging van de Kerkorde inzake het gesprek tussen Kerk en Israël. In artikel VIII lid 2 staat te lezen, dat de Kerk zich in het gesprek met Israël richt tot de synagoge en tot allen, die bij het uitverkoren volk behoren, om hun uit de Heilige Schrift te betuigen dat Jezus de Christus is. In het voorstel tot wijziging wordt nu gesteld, dat de Kerk het gesprek met Israël zoekt 'inzake het verstaan van de Heilige Schrift, in het bijzonder betreffende het Koninkrijk Gods en het getuigenis dat Jezus is de Christus'.
Het Bezinnings Comité Israël, bestaande uit leden van de Nederlands Hervormde Kerk, acht deze wijziging een ernstige verzwakking van het huidige artikel, waarin, méér dan nu wordt voorgesteld, het getuigende karakter van het gesprek dat de Kerk met Israël voert, wordt onderstreept. Hoezeer wij ook overtuigd zijn van het feit dat de weg die de Kerk met Israël gaat, van andere aard – want vanuit een gemeenschappelijke wortel – is dan de weg der zending die de Kerk met de andere volkeren in de wereld gaat, is naar onze diepste overtuiging ook ten aanzien van Israël het getuigenis dat Jezus de Christus is, onopgeefbaar. Dit getuigenis laat onze luisterhouding onverlet.
Intussen heeft de hervormde Raad voor de verhouding van Kerk en Israël in een schrijven aan het moderamen van de synode erop aangedrongen in de voorgestelde wijziging de Naam van Jezus Christus te vervangen door de Messias. Dat wordt dan onderbouwd door te zeggen dat, als de Hervormde Kerk belijdt met Israël te delen in de verwachting van het Koninkrijk Gods, daarbij de vraag naar Jezus Christus als de Messias centraal staat.
Tegen deze gedachtengang tekenen wij ernstig bezwaar aan. Deze zienswijze versterkt ook ons bezwaar tegen de voorgestelde wijziging in de kerkorde op zich, omdat daarin het Koninkrijk Gods en het getuigenis dat Jezus is de Christus in nevenschikkende zin en niet op elkaar betròkken aan de orde zijn.
Hoewel een kort appèl als dit zich niet leent voor een uitvoerige theologische verantwoording en onderbouwing willen wij, in afwijking van het advies van de Raad voor de verhouding van Kerk en Israël, duidelijk stellen dat het gesprek tussen Kerk en Israël slechts dan verantwoord is wanneer duidelijk getuigenis wordt gegeven van de drie ambten van Christus in hun onderlinge samenhang en betrokkenheid. Hij is zowel onze hoogste Profeet, die méér is dan Mozes, alsook onze enige Hogepriester die Aäron overtreft en zó ook onze Koning (Hebr. 8 : 1).
Wanneer nu in de voorgestelde wijziging van de Kerkorde expliciet gesproken wordt van het Koninkrijk Gods, willen wij ertoe oproepen ook duidelijk te onderstrepen dat Christus Hoofd van Zijn gemeente en Heere van de wereld is. Wij belijden, met de apostel Paulus, dat Christus als Koning moet heersen totdat Hij al de vijanden aan Zijn voeten gelegd zal hebben. Daarna zal Hij het Koninkrijk aan God en de Vader overgeven (1 Kor. 15 : 25). We belijden geen Koninkrijk zonder Koning. Dat Koninkrijk behoeven we niet op het spoor te komen dóór en in het gesprek met Israël. Het is ons Nieuwtestamentisch geopenbaard, verbonden met Jezus, Die de Kurios is. Paulus predikte dat Koninkrijk, lerende van de Heere Jezus Christus (Hand. 28 : 31).

Wij beseffen zeer wel dat met name het messiaanse karakter van het Koninkrijk, zoals dat ons juist ook in het Oude Testament wordt getekend, mede de inhoud van het gesprek tussen Kerk en Israël bepaalt. Maar elke vervaging van het Nieuwtestamentisch getuigenis van de Kerk aangaande Jezus Christus, óók als Koning van Zijn Rijk, betekent dat de eigen identiteit van de Kerk teloor gaat. Dat impliceert in feite loochening van het unieke karakter van Christus als Profeet, Priester en Koning.
Wij bidden de synode wijsheid toe om vanuit het Nieuwe Verbond, waarin wij ook met Israël zijn gesteld (Hebr. 8 : 9, 10) en waarin het Oude Verbond ook helemaal meekomt, gestalte te geven aan de roeping van de Kerk tot het gesprek met Israël.

Voor het Bezinnings Comité Israël

ds. C. den Boer, Bilthoven
drs. M. van Campen, Woerden
ir. J. van der Graaf, Huizen

Huizen, 21 november 1988.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen