Zonsopgang

De mond van Zacharias is opengebroken. Maandenlang heeft hij het zwijgen ertoe moeten doen omdat God hem de mond heeft gesloten vanwege zijn ongeloof. Het zal daar in dat huis een eigenaardige toestand zijn geweest. Slechts met beperkte middelen kon de priester melding maken van wat hem overkomen was en van wat er sindsdien in zijn hart omging. Nu is de tijd van spreken aangebroken. De lofzang komt in al zijn kleur en kracht over zijn lippen. Hij prijst de Heere en daarin getuigt zijn lied van een diep en helder inzicht in de verlossing door Jezus Christus. Voor diens aangezicht zou zijn eigen kind heengaan als voorloper en wegbereider.
Verlossing. Een toverwoord, denkelijk, in die dagen. Oók in die dagen, net als in die van ons. Er zijn wat dingen waarvan een mens graag verlost zou willen worden. U, die dit leest, zult ook wel de nodige op uw verlanglijst hebben staan. Het staat intussen nog te bezien of datgene waar wij naar hunkeren, aanspraak mag maken op de betiteling 'verlossing'. In de dagen van Zacharias kon voor velen verlossing alleen maar betekenen het afwerpen van het juk van de gehate Romeinse bezetter.
Laten wij maar linea recta zaken doen. Verlossing is vergeving van zonden. Noemt u dat versimpeling of versmalling, het zij zo. Wie is verlost, tenzij zijn of haar schuld voor God is uitgewist en weggedaan uit Gods boek? Zacharias onthult ons de architectuur van deze verlossing. Verwonderlijk! Ze is van hoge komaf. Geen sterveling, vroom of goddeloos, kon of kan er aanspraak op maken. De bron ligt hoog. In het hooggebergte van Gods eeuwig welbehagen. Innerlijke bewegingen der barmhartigheid. Zo brengt de zingende Zacharias de zaak op noemer. Enkel barmhartigheid van God is het waaruit de verlossing, de vergeving opkomt. Het heil staat vast in God. Zacharias zegt met zoveel woorden dat het al gekomen is, hoewel het nog komen moet. Dat is profetie, die niet leeft bij eigen licht, maar put uit de levende God en Zijn belofte.
Voor alle duidelijkheid: Zacharias heeft het over de Heere Jezus. Wat moet een verlossing voorstellen, die niet op Zijn naam staat? Maar wat maakt de Heilige Geest deze oude zanger vindingrijk in zijn woordkeus. Hij noemt Jezus de Opgang uit de hoogte. Een nieuwe dag breekt in Hem aan. Zacharias begroet de morgen van de verlossing. Het ochtendrood van het heil des Heeren kleurt de hemel. En er is een belofte van een volle, lichtende dag aan verbonden. Wie kan de zon in haar tocht langs de hemel tegenhouden? Ze gaat op en niemand kan haar dat beletten. Twee mannen aan weerszijden van de grens tussen oude en nieuwe bedeling reiken elkaar de hand als een teken dat Gods werk ongebroken doorgaat. Maleachi voorzag het reeds. 'Ulieden daarentegen, die Mijn Naam vreest, zal de zon der gerechtigheid opgaan en er zal genezing zijn onder zijn vleugelen' (Mal. 4 : 2).
Waar wordt het Kerstfeest? Bij mensen, die gebonden zitten in de schaduw van de dood. Het is nooit anders geweest en het zal nooit anders zijn. Dit zijn de samenhangen waarin het Licht waarachtig tot licht wordt en het heil des Heeren werkelijk tot heil en vrede. Ik acht het een moedgevend getuigenis voor u, die in het duister van schuld en oordeel rondgaat en zit, gebonden en machteloos. Uw licht is gekomen en komt en niemand kan het tegenhouden. Uw heil zal niet uitblijven want God zou geen God zijn als het niet zo is! De zon des heils gaat niet over u op wanneer u maar… of omdat u… vult u maar in, wat anderen u wijsmaken of uw eigen hart u voorzegt. Uw zaligheid, uw redding is gewaarborgd in welbehagen en eenzijdige liefde Gods in Jezus Christus.
Is dat nu eigenlijk aan de Heere Jezus tezien, dat Hij de Opgang uit de hoogte is? Blijkt er nu in Zijn aardse verschijning wel zoveel van die zonsopgang? Als Hij arm en schamel in de kribbe ligt? Zeggen moet dat vossen holen en vogels nesten hebben, maar Hij – de Zoon des mensen – niets waarop Hij Zijn hoofd leggen kan? Als Hij nameloos alleen, diep ellendig, uitgeworpen in de duisternis op Golgotha hangt, kermt en klaagt? En wát als Zijn lichaam geborgen wordt in de schoot der aarde? Waar is dan de zonneschijn, waar het Licht? U moet er ogen voor hebben, die zien wat niet te zien is. U moet weten dat die weg van smarten de weg van en naar de eeuwige vrede verzekert voor verlorenen. Voor zulke mensen is Hij de Opgang uit de hoogte, voor Wie de nacht van de zonde en de dood vlucht. Het rapport van de evangelisten tekent unaniem aan: En als het begon te lichten…
De ochtendschemer van Advent rijst op tot de Zon van Pasen. Die gaat nooit meer onder.
Zeg eens: wandelt u ook in de zon? U weet wel, met hen, van wie wij zingen:
Zij wand'len, Heer', in 't licht van 't godd'lijk aanschijn voort,
zij zullen in Uw Naam zich al den dag verblijden.

A. Beens, Lunteren

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen