De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

2 minuten leestijd

Recent werd uitgegeven een boek van de wereldvermaarde Oriana Fallici (Interview met de geschiedenis). Zij interviewde vooraanstaande politici in de wereld. De interviews zijn in een lijvig boek bijeengebracht. Zo had ze ook een vraaggesprek met wijlen mevrouw Golda Meïr, de vrouw die jaren leiding gaf aan de staat Israël. Als het gaat om de buitenlandse politiek maakt het weinig verschil tot welke partij men in Israël behoort. Hier volgen enkele markante uitspraken van de vrouw, door Ben Goerion ooit genoemd 'de sterkste man van zijn regering'.

'Zult u nooit van Jeruzalem afstand doen, mevrouw Melïr?' 'Nee. Nooit. Nee. We zullen niet. Van Jeruzalem nooit. Ontoelaatbaar. Jeruzalem staat buiten kijf. We stemmen er niet eens in toe dat erover Jeruzalem gediscussieerd wordt.'


'Wat denkt u van deze oorlog en van de mensen die hem voeren? Van Arafat bijvoorbeeld, van Habasj, van de leiders van Zwarte September?'
'Ik denk eenvoudigweg dat dit geen mensen zijn. Ik beschouw hen niet eens als menselijke wezens en het ergste wat je van een mens kunt zeggen is dat hij geen menselijk wezen is. Het komt erop neer dat je hem een dier noemt, nietwaar? Maar hoe kunt u dat wat zij een 'oorlog' noemen? Herinnert u zich niet de uitspraak van Habasj toen hij een bus met Israëlische kinderen in de lucht liet vliegen? "Het beste is om de Israëliërs te doden zolang ze nog kinderen zijn." Gaat toch heen, wat zij doen is geen oorlog. Het is niet eens een revolutionaire beweging, omdat een beweging die alleen maar wil doden zich niet revolutionair kan noemen.'


Tot slot nog deze aardige passage uit een interview.

'Kijk, er is iets anders dat de mensen niet van mij weten. Ik ben van nature een luie vrouw. Ik behoor niet tot de mensen die iedere minuut moeten vullen omdat ze anders ziek worden. Ik hou van niets doen, van zo maar wat in mijn fauteuil zitten of mijn tijd verbeuzelen met dingetjes waar ik plezier in heb. Het huis schoonmaken, strijken, eten maken… Ik ben een uitstekende kokkin, een uitstekende huisvrouw. Mijn moeder zei altijd: "Waarom wil je toch studeren? Je bent zo'n goede huisvrouw!" En verder hou ik van slapen. O, wat hou ik daarvan!'

Een aardige opmerking van zo'n grote vrouw.

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 februari 1989

De Waarheidsvriend | 14 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 februari 1989

De Waarheidsvriend | 14 Pagina's