Boekbespreking

Paul Deleu, De kinderen zijn vrij, uitgave van Lannoo te Houten, 190 blz., prijs ƒ 37,50.
Paul Deleu is secretaris van de Nationale Raad van gezinspastoraat in België. Hij schreef dit boekje vanuit zijn betrokkenheid bij de godsdienstige opvoeding in de R. Kath. Kerk in België. De titel is afkomstig van een tekst op een communieprentje van één van zijn kinderen (Matth. 17 : 26, p. 157-158). Het boek, met stevige omslag, is onderverdeeld in tien hoofdstukken, die bijvoorbeeld handelen over: erk en ouders en kinderen, het wezenlijke van ons geloof, bidden en kerkbetrokkenheid, huiskerk. Het gebruik van het boek wordt vergemakkelijkt door opschriftjes aan de kant van de bladzijden, zoals vroeger bij ons de 'oude schrijvers' deden.
Het boek is geschreven in de geest van de nieuwe evangelisatie (voor mij een term die ik zo niet ken). Het is vooral erop gericht om ouders te helpen bij hun taak om kinderen in onze tijd te brengen tot een eigen levens- en geloofskeus (p.72). De Paus heeft aan de ouders in het gezin een grote rol toebedeeld inzake de geloofsopvoeding (p.21). Maar juist nu lijdt de huiskerk van het gezin net zo goed onder de secularisatie als de kerk als instituut. Iets wat je wel aanspreekt omdat zich bij ons dezelfde verschijnselen voordoen. Kenmerkend voor de opvattingen van de auteur vond ik de omschrijving van het gelovig gezin op p.182: 'een éénheid, waarbinnen men elkaar kent, met een grote openheid naar de wereld en met een duidelijke boodschap, ook al is het zich daar niet altijd van bewust.' Het boek wijst op de nadelen van de autoritaire formele opvoeding en pleit voör echtheid en dialoog (p.183). Overigens tref je in dit boek allerlei typisch roomse gebruiken en gewoonten aan, waar je als reformatorisch christen moeite mee houdt.
W. Verboom, Hierden/Harderwijk

H. J. Messelink, Thuis in de kerk, uitgeverij De Vuurbaak BV, 92 blz., prijs ƒ 16,90.
In dit keurig uitgevoerde boekje richt de schrijver zich tot de jongeren van zijn kerk, de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt, teneinde enkele wezenlijke punten van het geloofsleven en het kerkelijk leven te bespreken.
Hij doet dit telkens door een bepaald verschil van inzicht aan de orde te stellen in een gefingeerd gesprekje. Zo gaat het in dit boekje bijvoorbeeld over de bekering, de uitverkiezing, de kerk, de inwoning van de Heilige Geest, kerk en politiek.
Wat ik verwachtte, gebeurt. De jongeren van de kerk van de auteur krijgen de indruk dat allen die niet tot die kerk behoren een verkeerde keuze hebben gemaakt als het om kerk gaat (29-36). Ik vind ook eerlijk gezegd dat de manier waarop op heel wezenlijke vragen van de jongeren ingegaan wordt, weinig pastoraal, maar belerend, gestileerd aandoen (bijv. over de echtheid van je geloof, het ontbreken van enthousiasme in de kerk, de christelijke levensstijl). Zouden jongeren die met zulke vragen worstelen werkelijk voelen: die man snapt me? Het persoonlijke geloofsleven en het behoren bij de kerk is voor jongeren vaak een veel diepere worsteling dan hier wordt voorgesteld.
Hoe zal het toch over één generatie zijn, denk je dan?
W. V., Hierden/Harderwijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen