Alles voldaan

Het lege graf
In onze wereld vol onrust en lawaai is een stil plekje. Het is de graftuin in Jeruzalem. In die graftuin bevindt zich het graf, waar Jezus, volgens een bepaalde uitleg, gelegen heeft. Boven de deur van het graf staat geschreven: 'He is risen, He is not here' (Hij is opgestaan, Hij is hier niet).
De stille plek van deze graftuin valt niet op in onze wereld. Er worden geen politieke debatten gehouden, geen koersen vastgesteld en valuta verhandeld, geen economische transakties gevoerd. Daarvoor moet men op andere plaatsen in de wereld zijn: het gebouw van de Vernigde Naties, Wallstreet, beursgebouwen enz.
En toch viel hier voor heel de wereld de grootste beslissing van alle tijden. Want hier stond Jezus Christus op uit het graf en hier overwon Hij de dood.
Wie houdt daar rekening mee? De massa bezoekt liever het Ajax-stadion dan de graftuin in Jeruzalem. De massa gelooft niet in een levende Christus. Daarom is de massa een massa-graf aan het worden, misschien nog opgesierd als een massagraftuin. Maar een wereld… mateloos onverlost. Wie gelooft dat Jezus leeft, staat op uit dat massagraf, en wordt meegenomen in de stroom van de Heilige Geest. Die verzoening, vernieuwing en verlossing aanbrengt, overal waarheen Hij waait. Ook in uw leven, u die dit leest in deze Stille Week voor Pasen.

Een heilsfeit
Wanneer we de geschiedenis van de opstanding in de Evangeliën lezen, dan merken we dat er steeds vermeld wordt dat Jezus opstond op de derde dag. Deze precieze tijdsaanduiding heeft een betekenis. Namelijk om aan te geven dat de opstanding van Jezus een historische gebeurtenis is. De opstanding van Jezus is gedateerd. En daarmee het feit, dat nooit meer ongedaan gemaakt kan worden.
Juist vanwege dat historische moeten we de opstanding nooit losmaken van het kruis op Golgotha. Kruis en opstanding zijn als heilsfeiten een éénheid. Aan het kruishout stierf Jezus als een betaling voor onze zondeschuld. Op de morgen van de derde dag wekt God de Vader Hem op. Hij keurt hiermee het heilswerk van Zijn Zoon goed. Alles wat Hij deed was goed in de ogen van de Vader. Volmaakt goed. Bood Jezus Zijn dood als een offer voor onze zonden aan de Vader aan… de Vader neemt dat offer aan. En schenkt Hem op grond daarvan het eeuwige leven.
Daardoor begint er een lied in het Paasverhaal te zingen. Het Paaslied, dat alles, alles is voldaan. Alles wat nodig was om ons schuldige, onverloste mensen met God te verzoenen.
Het heilsfeit van de opstanding haalt werkelijk een streep door alle rekeningen die ik bij God heb. En telkens en telkens weer hoor ik het lied: voldaan, voldaan, voldaan. Wat een machtig wonder.

On-voldaan
Wie in de opstanding van Jezus niet Gods 'voldaan-merk' over zijn schuld geschreven ziet, die leeft ten diepste on-voldaan. En wat is de wereld, waarin wij leven, onvoldaan. Omdat zij geen weet heeft van Jezus Christus, die de schuld van ons leven betaalde. De schuldvraag wroet op de bodem van elk mensenhart. Onbewust is er in de mensenziel een roep om verzoening. Daarom is het zo tegendraads, zo onmenselijk, om te zeggen dat we eens moeten ophouden om over schuld te praten.
Mensen worden wijsgemaakt, dat zij geen schuld hebben en daarom geen voldaanmerk nodig hebben. Zo wordt het Paasverhaal overbodig en het gebeuren in de graftuin te Jeruzalem een museumstuk. Maar ondertussen verarmt onze mensheid op ontstellende wijze. Die armoede, van niet verzoend te zijn, wordt gecamoufleerd met eisen en rechten. Mensen die niet weten van hun schuld bij God, sublimeren die schuld door de schreeuw om aards bezit en recht. Wie het Paasevangelie van de Bijbel afsluit als een graf, valt in de grijparmen van het materialisme en het egoïsme. Jezus, de Opgestane wordt gedoodverfd. Het eigen ik staat op en hoe, met spandoeken, stakingsakties, dreigbrieven, bommeldingen, terreurdaden… een massagraf vol geweld.
'Aan onze eisen moet worden voldaan', roept de mens van vandaag. Die arme mens, die zijn eigenlijke probleem niet ziet… de schuld bij God blijft onvoldaan. Laat het op het aanstaande Paasfeest vanaf de kansels klinken, dat Jezus' opstanding al onze eigen hoogheid omverwerpt en al onze eisen ontmaskert als schuld. Zodat we samen rondom en op de kansel als schuldige mensen voldoening, verzoening nodig hebben en vinden in Jezus, de Levende Heiland. Onder dat Paasevangelie worden we als rechtelozen gerechtvaardigd door Christus, worden we als schuldigen rijk in Hem. Worden we mens. Laat dat Paasevangelie klinken in de kerk en vanuit de kerk ook in de wereld. Zolang het kan.

Geen historie… geen hoop
Hoe vaak is op allerlei manieren het heilsfeit van de opstanding al niet onder vuur genomen. In de vorige eeuw verkondigde prof. Rauwenhoff te Leiden dat men de opstanding van Jezus niet historisch moest opvatten. Een uitspraak die de toen nog moderne Kuyper deed applaudiseren. Ook in onze tijd wordt het heilsfeit weggeredeneerd. Schillebeeckx zegt dat we niet moeten spreken over een herleving van een lijk. H. Küng noemt het lege graf een legende. D. Sölle zegt dat Jezus in ons leven opstaat en ons aanzet tot rechtvaardige revolutie. En vele anderen zien het verhaal van de opstanding als het geloofsgetuigenis van de eerste generatie christenen, een geloof dat wij niet meer kunnen meemaken.
Ondertussen betekent deze aantasting van het historische keerpunt in de geschiedenis, dat we de hoop aan het verliezen zijn.
Mensen hebben gelijk dat zij zich niet meer laten paaien met een symbolische uitleg van het Paasgebeuren en gewoon zeggen: als het niet waar is, is het ook niet echt. Weg ermee. Weg met het verhaal over Jezus, die leeft. Weg met voldoening van onze schuld. Weg met een overwinning van de dood. Dit betekent het einde van de hoop. Dit betekent de intrede van de wanhoop.

Inderdaad… je ziet het overal… wanhoop grijpt om zich heen. Angst houdt mensen omkneld. Depressies drukken velen terneer. Er is geen houvast meer. Geen vast punt in de geschiedenis. Alles beweegt en ik beweeg ook, en de kerk ook, en alles zinkt weg en ik zink ook weg. Dat is het moderne levensgevoel.
Het is een dure opdracht om op Pasen vanaf de kansels te verkondigen dat Jezus leeft. Niet zomaar in het wilde weg, maar tegen de achtergrond van deze wereld. Dat roept de demonen wakker. Dat wordt een gevecht. Maar zo wordt duidelijk dat Jezus leeft. Dat alleen in Hem hoop ligt. Dat er buiten Hem demonen zijn, duisternis, wanhoop. Laat de preekstoel de plaats zijn, waar in de deining van de wanhoop, de vaste rots van hoop tevoorschijn komt en mensen worden getrokken op deze rots.

Nieuw leven
Het Paasevangelie is niet verouderd. De mens die niet meer Pasen viert, die veroudert snel. Daar helpt geen 'Oil of Ulay' tegen. Ontkende schuld, dus onbetaalde schuld, maakt oude onvoldane mensen. Maar wie mag leven van Jezus' heilswerk, die proeft iets van de lentegeur van het nieuwe leven. Het leven met God. Het leven van de toekomende eeuw. Dan kan het niet anders of je staat op uit je zondegraf. Met Christus, die je opwekt. En je leven wordt bevrijd van machten die je zelf nooit weggeruimd krijgt. Liefdeloosheid, egoïsme, jaloezie, duistere begeerten enz. Het geloof in een levende Christus geeft het leven zin. Het leven wordt nieuw. Eerst in je eigen hart, dan in de Gemeente, in het gezin, en zelfs met flitsen ook in de maatschappij. Ja zelfs de ozonlaag om de aarde zal merken of de mensheid de opstanding van Jezus serieus neemt.
Laat op Pasen vanaf de kansels de wekroep tot nieuw leven klinken. Het is de Geest die de doodse, dorre gemeente, tot leven roept.

Dan gaan we zingen.
Jezus leeft… en wij met Hem.
Alles voldaan.
Onze schuld verzoend.
Onze hoop hersteld.
Onze taak getoond.
Komt, laten we Paasfeest vieren.
Komt, laten we opstaan.
Komt, laten we meegenomen worden.
Door de strijd en het lijden van deze tegenwoordige tijd heen naar het Koninkrijk van God, dat komt.

W. Verboom, H. H.

[Tekst afbeelding: Hanger met kruis en vissymbolen uit 5e/6e eeuw na Christus, bergkristal.]

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen