Globaal bekeken

Uit de laatste rondzendbrief van dr. G. H. Cohen Stuart, theologisch adviseur van de Ned. Herv. Kerk in Jeruzalem, het volgende over een door hem gemaakte rondreis door Amerika.

'In januari mocht ik op uitnodiging van het 'Jerusalem Center for Biblical Studies and Research' een lezingentournee maken door de Verenigde Staten en Canada. In negentien dagen "deden" we New York, de omgeving van Toronto, Los Angeles, San Diego en Oklahoma City. Het was voor Marian en mij een eerste kennismaking met (een heel klein gedeelte van) de "nieuwe wereld". De ongelofelijke uitgestrektheid van het land laten je het grapje begrijpen van de Amerikaan die zegt: "Vanmorgen heb ik Israël gedaan. Wat moet ik vanmiddag doen?" In Canada waren de contacten voornamelijk universitair, in Amerika vooral met reformatorische kerken. We voelden ons meteen thuis in de eerste kerk waar ik preekte in New York, het bleek de eerste, in 1628 door Nederlandse immigranten gestichte. Reformed Church in Amerika. Openheid en warmte bleken typerend voor deze gemeente, waarin blanken, zwarten, Latijns-Amerikanen, Aziaten harmonieus samen gemeente zijn. Eenzelfde openheid en gastvrijheid trof ons in alle, ook niet-reformatorische kerken die we bezochten. Voor Marian was dat beter te beoordelen dan voor mij. Ik werd immers meegevoerd de consistorie in. Marian probeerde de diensten/samenkomsten mee te maken. De een na de ander kwam op haar af om haar als onbekende te begroeten. Dan denk je… dat heb ik in Nederlandse kerken wel anders meegemaakt…
Ook andere dingen vielen op. In één kerk, met tijdens de eerste dienst 500 en de tweede 1000 kerkgangers (en tussen beide diensten vier verschillende "Sunday classes") lagen voor alle leden en vaste bezoekers naamkaartjes klaar. Dan weet de kerkeraad wie vaker afwezig zijn. Voor bezoekers werd een naamkaartje gemaakt.
In de gemeente des Heeren is niemand anoniem. Voorbeden werden schriftelijk ingeleverd. Ook onder de dienst werd de gelegenheid geboden via in de kerk geplaatste microfoons te vragen om speciale voorbeden. Tijdens de voorbeden en na de dienst stonden pastores en ouderlingen klaar om ter plaatse pastorale nood aan te horen en ervoor te bidden. Het was niet geforceerd of rommelig. Er ging de rust van uit van echt pastorale bewogenheid.
In Los Angeles bezochten we een "electronic church", de grootste Reformed Church ter wereld, de Crystal Cathedral met zijn 5000 zitplaatsen, de kerk van dr. Robert Schuler. De kerkdiensten daar worden sinds kort via Sky-Channel ook naar Europa uitgezonden. In april zal de duizendste uitzending zijn, een absoluut record. Schuier zei "niet één show kan daaraan tippen". Helaas paste het woord show erg goed op de hele dienst Indrukwekkend was toch, hoe enkele honderden mensen tussen de eerste en tweede dienst in aparte zalen een uur gedegen bijbelstudie meemaakten. De betrokkenheid en inzet van gemeenteleden en de vakkundige organisatie zouden ook in onze Nederlandse kerken vrucht kunnen afwerpen.
Voor mensen die de Shabbath kennen uit Jeruzalem was het een hele beleving een Shabbath mee te maken in Borough Park, de overwegend joodse wijk van Brooklyn, een voorstad van New York. Er was minder verkeer dan in het moderne Jeruzalem. Het is de meest natuurlijke zaak van de wereld dat joodse winkeliers hun zaken op Shabbath sluiten, terwijl niet-joodse zaken vaak zeven dagen per week open zijn.
Het is ook apart, dat als je in New York in een winkel niet goed wordt begrepen, Hebreeuws helpt! Dat was tegelijk een kennismaking met "yorediem", Israëli's die met name naar Amerika trekken. Uit een aantal gesprekken bleek dat zij weggetrokken waren uit de noodzaak in hun levensonderhoud te voorzien. Door de sinds 1948 voortdurende oorlogssituatie is er een rem voor Israël op de economische ontwikkeling. Hoge prijzen en lage lonen. Dat is in de VS omgekeerd. Totaal anders is het joodse leven in San Diego in het zuiden van Californië. Dat gebied is zo ruim opgezet dat je er niet zonder auto kan leven. Met verbazing zagen we mensen op de Shabbath met de auto naar de synagoge komen van de Lubavitscher chassidim (meer dan orthodox). Lopend zouden ze uren onderweg zijn. Gesteld werd, dat de mensen zeker zouden assimileren, als je het hen onmogelijk maakt om naar de synagoge te komen door een verbod om te rijden op Shabbath.'

In een kerkblad treffen we het volgende gedicht – dichter onbekend!?

Ik heb, o God, Die 't al regeert,
Twee dingen steeds van U begeerd;
Onthoud ze mij niet, eer ik sterve.
Geef, dat ik nimmer leugen spreek,
Te grote schat op aard' verwerve,
Of nooit mij mijn behoefte ontbreek',
Opdat ik door te ruim genot,
Niet honend vrage: 'Wie is God?'
En dus Uw hoog bestuur verzake,
Of, zo ik 't nodig goed ontveer,
Mij niet aan stelen schuldig make,
En dus de Naam mijns Gods onteer
Geef mij te weinig, noch te veel
Maar 't brood van mijn bescheiden deel.

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen