De pastorale van Dijon

Zoals elk jaar werd ook dit jaar in de week na Pasen (dinsdag tot en met vrijdag) de Pastorale van Dijon gehouden, een conferentie van predikanten en theologisch belangstellenden in de Franstalige wereld. Deze Pastorale is een ontmoeting voor Franstalige predikanten, die dikwijls op zeer eenzame posten werken. Frankrijk heeft 53 miljoen inwoners. Ongeveer een half miljoen van hen is protestant. Dat is nog geen 1%. Het aantal moslims in Frankrijk is twee maal zo groot: ongeveer 1 miljoen. Een groot aantal van de Franse protestanten leeft nauwelijks kerkelijk mee, 37% van hen leest nooit de Bijbel, 35% bidt zelden of nooit. Slechts 10 à 20% is min of meer meelevend. Vandaar dat de predikanten dikwijls zeer eenzaam zijn en de Pastorale voor hen van groot belang is. Er is onderling kontakt, bemoediging en toerusting. De Pastorale werd voor de vierde keer gehouden. De eerste keer (1986) waren er nauwelijks 20 deelnemers. Vorig jaar waren er 30. Nu waren er meer dan 60 deelnemers, voor het merendeel uit Frankrijk, maar ook uit Zwitserland (4), België (3) en Engeland (1). Uit ons land waren 16 deelnemers aanwezig: predikanten, studenten en andere belangstellenden.

Grondslag
De grondslag van de Pastorale vormen de Dordtse Leerregels. Niet de Heid. Catechismus of de Geloofsbelijdenis van La Roebelle (te vergelijken met de Ned. Geloofsbelijdenis). Er zijn namelijk ook deelnemers uit Baptistengemeenten, die van harte het sola gratia van de Reformatie en de Dordtse Leerregels onderschrijven, maar die moeite hebben met de kinderdoop. We zouden kunnen zeggen: zij bevinden zich in de lijn van Bunyan of Spurgeon. Zo is een van de initiatiefnemers van de Pastorale ds. Stuart Olyott, predikant van de Baptistengemeente te Lausanne. Ook waren er enkele voorgangers van de Vergadering der Gelovigen aanwezig, die zeer beslist de beginselen van de Reformatie onderschrijven. Deze vierde Pastorale was een goede ontmoeting. In de prachtige 13e eeuwse abdij van La Bussière, 32 km van Dijon gelegen. Dat de Pastorale 'Pastorale van Dijon' heet, komt vanwege het feit dat de eerste Pastorale in Dijon zelf werd gehouden.

Tien lezingen
Men denke niet, dat de Pastorale een soort vakantie is. Er wordt hard 'gewerkt'. Niet minder dan tien lezingen werden er gedurende de drie dagen van de conferentie gehouden, meestal bijgewoond door vrijwel alle deelnemers. Er was een avond van uitwisseling van ervaringen, waarop voorbede werd gedaan voor elkaar en voor allerlei takken van werk in Gods Koninkrijk. Terwijl de conferentie werd besloten met een zeer bijbelse prediking van een voorganger van de Vergadering der Gelovigen, die niet naliet veel indruk achter te laten: 'Predik het Woord, houd aan, tijdelijk, ontijdelijk, weerleg, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en leer. Wees wakker in alles, lijd verdrukkingen, doe het werk van een evangelist, maak dat men van uw dienst ten volle verzekerd zij' (2 Tim. 4 : 2 en 5).

Omgekeerde piramide
Dinsdag in de namiddag opende ds. Olyott de Pastorale met een krachtig, bijbels woord over de geestelijke houding van de dienaren van het Woord en van allen die in Gods Koninkrijk arbeiden. Ds. Olyott zei: alle discipelen hebben de vraag gesteld: wie is de meeste of de beste in het Koninkrijk van God? Deze vraag is niet verkeerd. Maar het gaat om het juiste antwoord. De meeste is niet degene, die het meest presteert of die het het beste doet. Maar degene die dient. In de wereld gaat het toe als bij een piramide: wie het verst komt en het hoogst opklimt is de beste. In het Koninkrijk van God gaat het precies andersom, als een omgekeerde piramide. Dat is de wedergeboorte, gewerkt door de Heilige Geest. De meeste in het Koninkrijk van God was Jezus. Hij diende! De Heilige Geest leert ons, in ons persoonlijk leven en in het werk in Gods Koninkrijk, aan Hem gelijk te worden.
Dinsdagavond refereerde prof. Jean-Marc Daumas over een oud-christelijk geschrift uit de 2e eeuw: de brief aan Diognetus. Prof. Daumas is hoogleraar in de kerkgeschiedenis en in het Hebreeuws aan de Theol. Faculteit te Aix-en-Provence, waar het merendeel van de toekomstige Franse predikanten studeren die naar de beginselen van de Reformatie willen leven en werken. Uit deze brief kunnen we veel lering trekken, aldus prof. Daumas, omdat onze tijd te vergelijken is met de tijd van Diognetus. Diognetus zegt van de christen drie dingen: hij is, evenals ieder ander, in de wereld. Maar in de 2e plaats is hij niet van de wereld. Hij heeft andere normen en gewoonten, genormeerd naar het Woord van God. In de 3e plaats is de christen volgens Diognetus zoals de ziel in het lichaam is: de ziel bezielt het lichaam, doet het lichaam leven, is in het lichaam maar niet vàn het lichaam. Nu de christenheid een minderheid geworden is in de (vooral Franstalige) wereld, is het goed naar dit kostbare geschrift van Diognetus te luisteren.

Bijbelse zielszorg
Drie lezingen werden er in de vroege ochtenduren (zowel woensdag als donderdag als vrijdag) gehouden over Bijbelse zielszorg. Referent was ds. Charles Winkler, van oorsprong een Zwitser, op wat latere leeftijd tot bekering gekomen, en nu predikant van de Geref. Presbyteriaanse Kerk van Monroeville (Pittsburgh, Ver. Staten). Ds. Winkler gaf veel voorbeelden uit de praktijk. Hij is geen psychiater maar predikant. Ware zielszorg, ook als het gaat om stoornissen van psychische aard, vindt zijn uitgangspunt in de beginselen van het Woord van God, aldus ds. Winkler, in tegenstelling tot de moderne psychotherapie, die gebaseerd is op niet-bijbelse vooronderstellingen en niet weet van zonde en genade en van de genezende en vernieuwende werking van de Heilige Geest, die de gehele mens omvat. Werkelijke hulp kan alleen de Heilige Geest bieden en de Geest bedient zich daarbij vooral van het Woord. Zo helpen wij mensen fundamenteel als we hen confronteren met wat de Bijbel van ons mensen zegt en van de situatie waarin mensen kunnen verkeren.

Geloof, rechtvaardiging, 'heiliging
Twee referaten werden gehouden door prof. Roland Poupin, verbonden aan het Europese Bijbelinstituut te Lamorlaye (bij Parijs), namelijk over de zekerheid van het geloof en over de verhouding rechtvaardiging en heiliging. De zekerheid van het geloof is gefundeerd op de betrouwbaarheid van de beloften van God, geopenbaard in Zijn Woord. Daar leert de Heilige Geest een christen op te leven. In de rechtvaardiging gaat het om geloof in Christus alleen. Het is sola gratia. De werken van ons mensen doen daarin niet mee. De Heilige Geest werkt echter de vruchten van het geloof in de heiliging van het leven. We bouwen niet op de vruchten, maar waar het geloof door de Heilige Geest wordt gewerkt, daar werkt dezelfde Geest ook vrucht.

Bevrijdingstheologe
Woensdagmiddag hield de secretaris van de Pastorale, dhr. Jean Gaillard, ouderling bij de Eglise Réformée van Dijon, een lezing over Christelijk geloof, marxistisch geloof en de theologie van de bevrijding. De moderne theologie van onze dagen heeft sterk de invloed van het marxisme ondergaan, aldus Gaillard. Voorbeelden daarvan zijn D. Sölle, R. Bultmann en de Wereldraad van Kerken. De uittocht uit Egypte is daarbij het grote voorbeeld van politieke en sociale bevrijding van de mens uit allerlei vormen van onderdrukking. Zo wordt, aldus Gaillard, het heil in Christus ingeruild voor politieke bevrijding en krijgen bijbelse begrippen als gerechtigheid een heel andere vulling, waarbij van het verzoenend werk van Christus geen sprake meer is.

Schepping contra evolutie
Over dit onderwerp refereerde donderdagmiddag, dr. ir. André Coste, kernfysicus, en ouderling van de Eglise Réformée Evangélique Indépendente te Parijs. Hij stelde op indrukwekkende wijze het geloof in God als Schepper, Die alle dingen ex nihilo (uit het niets) schiep, tegenover de evolutieleer. De Bijbel spreekt niet alleen in Gen. 1 en 2 van God de Schepper, maar op vele plaatsen. Het geloof in God de Schepper en Onderhouder van alle dingen is de doorgaande lijn van de Heilige Schrift. Voor de evolutieleer in in het bijbelse denken geen plaats, ook niet voor evolutie 'geleid of bestuurd door een Hoger Wezen'. God sprak en het was er, Hij gebood en het stond er, aldus Coste.

Spurgeon
Donderdagavond hield Mark Troughton, diaken van de Geref. Baptistenkerk in Kew (Londen) een lezing over de bekende prediker Charles Spurgeon. Hij deed dat met veel vuur, bijna anderhalf uur lang, tekende Spurgeon als iemand die volijverig was om mensen te brengen tot Jezus Christus en haalde daarbij veel voorbeelden aan uit het leven en werken van Spurgeon zelf.

Bemoediging
Niet in de laatste plaats kan de aanwezigheid en inbreng van Nederlandse zijde op de Pastorale van Dijon bemoedigend zijn voor Franse predikgangen in hun eenzame en vaak moeizame situatie. De vraag komt op ons af: ervaren wij de weelde van het kerkelijke leven in ons land, dat aan de ene kant allerminst rooskleurig is, maar anderzijds in geen enkele verhouding staat tot de kerk in Frankrijk? Een gemeente in Frankrijk moet het al gauw doen met 50 à 60 kerkgangers op een zondag. De predikantstraktementen zijn laag, de predikantsvrouwen moeten allen werken. Zou het geen zaak zijn van de geref. gezindte in ons land om hulp te bieden aan de Franse kerk?
Men denke aan het comité Vrienden van Aix', dat financiële steun verleent aan de Theol. Faculteit te Aix-en-Provence, die zich geheel zelfstandig moet zien te bedruipen. Aan deze Faculteit studeren ca. 20 toekomstige predikanten van de Eglise Réformée (te vergelijken met onze Herv. Kerk) die deze kerk straks in gereformeerde zin willen dienen. Zij studeren daar zonder enige tegemoetkoming in de kosten. Ik had daar een gesprek met prof. Daumas over, die vroeg of er voor hen in ons land wat kan worden gedaan. Daarnaast studeren de toekomstige predikanten van de EREI (Eglise Réformée Evangélique Indépendente) in Aix. We kunnen ook denken aan het 'Comité d'Entraide Chrétienne Réformée' (Comité tot christelijke handreiking), dat ten behoeve van de Franse kerk en de Franstalige wereld de Heid. Catechismus uitgaf in de Franse taal, gevolgd door de Geloofsbelijdenis van La Roebelle en de Dordtse Leerregels. Het comité zoekt naar meer wegen om de Franse kerk hulp te bieden.
Zou het ook geen goede zaak zijn als vakantiegangers in Frankrijk tijdens hun vakantie zondags de Franse kerk bezoeken? Ook al verstaat men de Franse taal moeilijk, het is bemoedigend voor Franse christenen als christenen uit ons land in hun kerkdiensten komen. Hoe is het mogelijk, dat vele christenen uit ons land, die al vele jaren met vakantie naar Frankrijk gaan, nauwelijks zondags de Franse kerk van binnen gezien hebben? De vormen kunnen in de Franse kerk anders zijn. Dat is echter alleen maar blikverruimend. Wat méér is: kontakten met christenen uit ons land zijn voor de Franse christenen erg belangrijk. Ook om die reden was de Pastorale van Dijon een goede ontmoeting.

H. Veldhuizen, Hillegersberg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen