Mag ik even stilte?

De vraag 'Mag ik even stilte?' wordt gesteld in het gezin, op school en in openbare gelegenheden. 'Mag ik even stilte om te bidden?'
We stellen deze vraag als we voor het eten willen bidden of na het eten willen danken. Of … stellen we deze vraag niet meer?
In het gezin kan het misschien nog wel, maar in openbare gelegenheden of op het werk… Nee, dat kun je niet meer maken. Je wordt uitgelachen!

Toch bidden!
Het gebed is in onze tijd in een diepe crisis geraakt. Steeds meer mensen willen het gebed in openbare gelegenheden afschaffen. Hierbij denken we aan het ambtsgebed in de gemeenteraadsvergaderingen. Het persoonlijk gebed raakt ook steeds meer op de achtergrond. Hoe kunnen we nog tot God bidden, wanneer velen in onze tijd menen, dat de hemel gesloten is?
Hoe kunnen we nog tot God bidden, wanneer we ons in geestelijke eenzaamheid gewonnen geven aan allerlei vormen van heidense en oosterse mystiek?
Hoe kan onze relatie met God een levenswerkelijkheid zijn, wanneer het gebed verdwijnt onder de druk van een geseculariseerde cultuur? Komt het nog voor, dat we stilte vragen om tot onze God te bidden? Bidden onze kinderen tussen de middag op school voor het eten? Of weten hun ouders dat niet? Trekken we ons nog terug om Gods aangezicht te zoeken in het gebed? Of hebben we daar geen tijd voor?
Izak ging in het veld om tot God te bidden.
Daniël knielde drie keer per dag voor zijn God om belijdenis te doen en te bidden. De eerste Christengemeente was volhardende in de gebeden.
Van Luther weten we, dat hij elke dag begon met minstens een uur te bidden. Wanneer hem een zware dag wachtte, bad hij veel langer! De Bijbel roept ons vele malen op tot gebed.
We geven enkele voorbeelden:
* Bidt zonder ophouden!
* Wentel uw weg op de Heere.
* Doe uw mond wijd open en Ik zal hem vervullen.
* Laat uw begeerten in alles met bidden en smeken bekend worden bij God.
* Werp al uw bekommernissen op Mij!
Wanneer we deze oproepen op ons in laten werken, worden we er stil van. Hebben we onze stille tijden?
Heeft het persoonlijk gebed een plaats in ons leven en in het leven van onze kinderen?
Sporen we onze kinderen met liefde en ernst aan om de knieën te buigen en de Heere in alle dingen nodig te hebben? Tegelijkertijd moet ons gebed zijn: 'Heere, leer ons bidden'.
De zuigkracht van de aarde is vaak veel groter dan de trekkracht van de hemel. We sluiten ook vaak een deel van ons leven voor de Heere af. We bidden niet voor bepaalde dingen, want het ene vinden we te klein en het andere te groot. De Heere zegt: 'Ken Mij in al uw wegen'.
We mogen de dingen bij de naam noemen. Elia bad om regen. Hanna bad om een kind. We mogen ons gehele hart voor de Heere openleggen.
Dat geldt ook voor de zwarte bladzijden in ons leven. We moeten geen kwaad, dat in ons wordt gevonden, proberen te verbergen.

Horen en verhoren
Bidden is spreken met de Heere, bidden is de ademtocht van de ziel. We bidden niet op de hoeken van de straten. Bidden is binnenkamerwerk.
'En de deur gesloten hebbende, bidt uw Vader die in het verborgene is en uw Vader die in het verborgene ziet, zal het u in het openbaar vergelden!'
Bidden is moeilijk werk. We moeten het steeds weer leren. Zien we ook uit naar de verhoring van ons gebed? Alle gebeden, die worden uitgesproken, worden door God gehoord, maar niet alle gebeden worden verhoord. Tussen het horen en verhoren is een groot verschil.
We lezen in de Bijbel over het leven van Mozes. De reis van het volk Israël door de woestijn is bijna ten einde. Het volk is erg opstandig, omdat er geen water is om te drinken. De mensen gaan met hun klachten naar Mozes en Aäron. Ze moeten de Heere om water vragen.
Doordat Mozes op eigen kracht vertrouwt, mag hij niet mee over de grens van het beloofd land.
In Deuteronomium 3 vers 26b lezen we: 'Maar de Heere zeide tot mij: Het zij u genoeg; spreek niet meer tot Mij over deze zaak'. Mozes bad vele keren om vergeving van zijn zonden.
Dat gebed werd verhoord! Maar nu zegt de Heere tegen Mozes: 'Spreek niet meer tot Mij van deze zaak!' Mozes mag hierover niet meer tot God bidden. Dit gebed wordt door God niet verhoord. Het gaat hier dus om een onverhoord gebed en niet om een ongehoord gebed.
We kunnen ook bidden om iets dat niet goed voor ons is. Dat is kwalijk bidden.
Hierover lezen we in Jakobus 4 vers 3: 'Gij bidt, en gij ontvangt niet, omdat gij kwalijk bidt, opdat gij het in uw wellusten doorbrengen zoudt'.
Een onverhoord gebed kan een geweldige storm in een mensenleven veroorzaken. Veel opgezonden gebeden worden door onze God wel verhoord!
De apostel Johannes spoort ons aan om tot God te gaan. Hij zegt in 1 Johannes 3 vers 21 en 22: 'Indien ons hart ons niet veroordeelt, zo hebben wij vrijmoedigheid tot God; en zo wat wij bidden, ontvangen wij van Hem, dewijl wij Zijn geboden bewaren, en doen, hetgeen behagelijk is voor Hem.'
De apostel houdt de kerk voor om met vrijmoedigheid toe te gaan tot de troon der genade. We mogen tot Hem naderen met al onze zorgen en noden, maar ook met onze dankzegging.
Daniël leefde – net als wij nu – midden in een wereld vol afgoderij, maar op vaste tijden trok hij zich terug om zijn God te zoeken. Hij had het gebed nodig om 'in leven' te blijven. Geeft de Heere altijd het antwoord, dat we graag horen, op het gebed? Hij weet wat we nodig hebben, veel beter dan wij dat weten!

Stil zijn voor God!
Het is om over na te denken, dat de Heere er behoefte aan heeft, dat mensen tot Hem gaan, stil voor Hem zijn. We kunnen stil zijn voor God op zondag, tijdens het horen of lezen van Zijn Woord. Dat kan ook als we op werkdagen uit Gods Woord lezen en tot Hem bidden.
Vooral jonge mensen willen in dit leven steeds maar doorgaan. Maar de Heere zegt telkens: 'Wees maar eens stil, wordt maar eens stil … voor Mij!
Soms kunnen we geen juiste woorden vinden om te bidden of te danken. We kunnen geen woord uitbrengen. Wat dan?
Het stil zijn voor God betekent dan een stil uitzien naar Gods Geest om de woorden in onze mond te leggen.
Wanneer we zo stil zijn voor God is dat niet tevergeefs. Volwassenen helpen soms kleine kinderen, die nog niet kunnen schrijven, door hun hand hierbij te sturen.
Er komt iets op papier te staan!
Zo komt Gods Geest ons te hulp om God te leren bidden om hulp, vergeving en genezing of om God te leren hiervoor te danken.

Mag ik (even) stilte?
Bidden is een persoonlijke zaak, een zaak van ons hart. Bidden is een gesprek, waarin we mogen uitpraten. Het is een geheim gesprek tussen de Heere en de bidder. We mogen ons gehele hart voor Hem uitstorten.
Neem er de tijd voor!
Stil zijn voor God behoort tot het wandelen met God.
Hieraan zijn heerlijke beloften en ervaringen verbonden voor dit leven en het toekomende leven. Het is om stil van te worden!

A. A. Korevaar, Barneveld

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen