Door de Rode Zee

De Hebreeënschrijver herinnert aan de doortocht. God verloste Zijn volk uit de hand der Egyptenaren. En dan ook, hóe! Hij voerde Zijn volk over een pad door de Rode Zee. Waar geen weg was legt God een weg aan.
De apostel mag zeggen hoe dat ging. Door het geloof. Dat is heel eenvoudig gezegd maar hierachter ligt een reeks geloofsbeproevingen. Het volk had Egypteland verlaten. God had ze uitgeleid door een hoge hand en een uitgestrekte arm. Na harde slagen liet Farao het volk gaan en nu hoorden de verschrikkingen van het diensthuis tot het verleden. En toen leidde God het volk op een omweg, een langere weg dan gebruikelijk. Zo wilde God het volk de strijd met de Filistijnen besparen. Ondertussen moest het zich gaan legeren bij de zee en daar zat het in een soort slop. Aan weerszijden bergen en voor zich de Rode Zee. En dat moest Farao horen en het duurde niet lang of hij zette wagens en ruiters in om het slavenvolk terug te halen. En dat betekent voor het volk de schrik van zijn leven. Dit loopt uit op de ondergang. Herkent u dit? Als we pas verlost zijn door Christus' bloed denken we dat we voor altijd vrij zijn. Verlost van de duivel, de zonde en de wereld. Nóóit meer strijd, maar dat is een vergissing! Want nu krijgt u te maken met een leger van tegenstanders. De duivel, wereld en eigen vlees laten zich gelden. Bovendien kunnen we allerlei tegenspoed krijgen. Rampen kunnen ons leven teisteren. We kunnen verliezen lijden, problemen en moeiten krijgen en dan denkt u dat God Zich vergist. Maar dan mag u uit deze geschiedenis anders horen. God vergist Zich in uw leven niet! Zeker, Gods bedoelingen kunnen wij in ons leven van te voren niet zien. Ze zijn verborgen en we verstaan ze pas achteraf. De Heere Jezus zegt in Joh. 13 : 7 'wat Ik doe, weet gij nu nog niet maar na dezen zult gij het verstaan'. Ondertussen wordt de smeltkroes der beproeving heet gestookt. Het geloofsgoud wordt veredeld en moet worden gezuiverd. Dat is niet aantrekkelijk voor ons vlees, wel heilzaam. Israël ook. Het moet weten wie God is. Dat Hij Die God is, die met de beproeving ook k de uitkomst geeft. Die uitkomst had het volk niet verdiend. Nu het volk moest vertrouwen op God, gaat het murmureren tegen Mozes. Mozes krijgt de schuld en hij zou kwalijke bedoelingen met het volk hebben gehad.
Laten we maar niet uit de hoogte op het volk neerzien. We moeten maar eens in de problemen zitten. Golven van tegenspoed moeten ons leven maar eens overspoelen. We klagen iedereen aan en vooral God! Misschien herkent u het wel voor eigen hart en leven. God bracht u op wegen van tegenspoed en kruis. Dan mag u er mee tot de Heere komen. Hij weet wegen te openen waar u ze niet ziet. U mag vertrouwen op Zijn leiding. Misschien denkt u: kreeg ik maar een teken van Zijn gunst en genade. Wel, dat mag u vinden in de Christus, de Zoon Gods. Zie Hem eens hangen aan het kruis. Hij heeft de strijd gevoerd met al Zijn vijanden, de duivel, de wereld en de dood. En Hij heeft eenzaam en alleen de strijd gestreden. Daar hoefde u niets aan te doen want u kon er niet eens iets aan doen. Maar zo heeft Christus overwonnen. Het werd Goede Vrijdag en Pasen. En daar ligt uw verlossing en daarvan mag u het verwachten. Dit is het teken van Gods gunst en daaruit mag u leven en verder gaan. Alle dingen moeten meewerken ten goede.
Kijk maar naar de doortocht door de Rode Zee. God zegt dat het volk moet voorttrekken. En al heeft het de Zee voor zich, toch voorttrekken! Immers, dit bevel draagt in zich de belofte dat God de weg banen zal. Hierin schuilt opnieuw een geloofsbeproeving. Want hier was geen weg, nooit geweest en volgens het menselijk verstand zal die weg hier niet komen. Maar nu wordt het geloof werkzaam. Door het geloof zijn zij de Rode Zee door gegaan. De wateren worden gekliefd en er komt een pad. Een sterke oostenwind blaast een pad en het water staat als wallen aan weerszijden. Hierop volgt wéér een geloofsproef. Want wie zal hen garanderen dat die waterwallen niet instorten? Wel, die garantie geeft God, Die beveelt! En dat bevel is de waarborg. Zijn Woord is het laatste woord, het einde van alle tegenspraak. Hier ziet u opnieuw wat het geloof doet. Het schuilt achter God en Zijn Woord. Het acht Hem getrouw die het beloofd heeft. Het zegt: God heeft het gezegd. Hij houdt getrouw Zijn Woord. En dit geloof is een bron van kracht. Het is een vaste grond van de dingen die men hoopt, een bewijs van de zaken die men niet ziet. Dit geloof maakt het onmogelijke mogelijk!
Ziet u er tegen op om verder te trekken? U zit neer met uw verliezen en tegenspoeden? U weet geen raad met uw zonde en schuld voor God? Uw geweten klaagt u aan en de Wet Gods stelt u schuldig. Toch maakt de Almachtige het goed. Hij wil en zal voor u de weg banen, een weg dwars door uw onmogelijkheden heen. Zie eens op Christus in Wie God de weg der verlossing geopend heeft. Dat is een betere verlossing dan die van Farao en al zijn volk. Een verlossing in Zijn bloed en door Zijn Geest. Nu mag u op Hem uw vertrouwen stellen en van Hem hulp verwachten. Door het geloof zijn zij de Rode Zee doorgegaan. Wie zijn toch die 'zij'? Waren dat allemaal ware gelovigen? Nee, er waren schijngelovigen bij. De Kanttekening bij deze tekst zegt dat 'enigen onder hen geen waarachtig geloof hadden'. Dat maakt dit bijbelwoord aangrijpend.
We kunnen in naam door de Rode Zee zijn gegaan. Nu wordt de Doop nogal eens bij de Rode Zee vergeleken. De ondergang en besprenging met het water. Artikel 34 van de Ned. Geloofsbelijdenis noemt de Doop 'de besprenging van het dierbaar bloed van Christus Die onze Rode Zee is, door welke wij moeten doorgaan, om te ontgaan de tirannie van Farao, welke is de duivel en in te gaan in het geestelijke land Kanaän'. We mogen onszelf er wel eens op onderzoeken. Bent u misschien in naam deze Rode Zee doorgegaan of was het in waarachtig geloof?
We kunnen ook geweldige uitreddingen hebben ontvangen. Voorrechten, zoals ook Israël, maar toch het waarachtig geloof missen! Bent u nog onbekeerd en vreemd aan Christus? Laat het u tot schuld worden en vlucht met uw schuld tot Christus. Het uiterlijk teken van de Doop kan u niet behouden maar het geloof in Zijn naam wel. Het geloof wordt rijk beloond. Het volk is de Rode Zee doorgegaan. Het bereikt veilig de overzijde en dat probeert Farao ook. De Egyptenaren dachten zelfs sneller vooruit te kunnen komen. In zelfverblinding en verharding gaan ze het pad op, maar wat een vergissing. God verschrikt het leger der Egyptenaren en dan willen ze terug maar dan kan het niet meer. Te laat! Farao met al zijn volk in de Rode Zee verdronken.
Aangrijpend. De Rode Zee brengt behoud, verlossing en redding. Maar die Zee brengt ondergang voor de Egyptenaren. Voor de één: leven; de ander: ondergang. Deze proef maakt schifting, scheiding. Wat brengt deze proef u? Leven of dood? Ondertussen is deze ondergang het beeld van de ondergang van de goddelozen. Wie het bloed des Heeren onrein acht, ongehoorzaam aan het Evangelie blijft, moet rekenen op Gods gericht. Eenmaal zullen al Gods vijanden vergaan! Vreselijk!
U die gelooft mag weten: Ik heb een machtige God. En dat is ook zo. Hij weet raad met alle hindernissen in uw leven. Voor u gaf Hij Zijn Zoon en daarmee gaf Hij alles. U mag getroost uw levensweg voortzetten.
Zullen er hindernissen zijn? Geen nood!
Hij kan, en zal en wil in nood,
Zelfs bij het naad'ren van de dood,
Volkomen uitkomst geven.

G. Schaap, Oud Beijerland

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen