De muren van Jericho

Jericho was een stad met sterke muren. Dat is bevestigd door de opgravingen. Behalve sterke muren was er ook een versterkte ringmuur waardoor de stad onneembaar was. Inmiddels heeft de koning de poorten gesloten. Niemand kon de stad in of uit. Hij denkt niet aan overgave, doet ook geen uitval naar Israël dat voor zijn muren ligt. Hij vertrouwt op zijn hoge vestingmuren. Natuurlijk kon Israël de stad ook wel innemen. Meer dan eens had het gevochten tegen vijanden. Sihon, de koning van Hesbon en Og, de koning van Bazan waren verpletterend verslagen. Zo had het volk de nodige ervaring opgedaan. De helden konden de stad bestormen. Met enorme katapulten konden ze stenen naar de vestingstad slingeren. Met stormrammen de poorten openbreken en bressen in de muren slaan. Met stormladders naar binnen klimmen en met zwaarden vechten, man tegen man.
Opvallend is dat Jericho zo niet valt. Jozua met zijn mannen hoeft geen vinger naar de stad uit te steken. God Zelf zal strijden voor Zijn volk. Inmiddels heeft Jozua een ontmoeting gehad met een geheimzinnig Man en dat was de Heere Zelf. Hij gaf Jozua een bevel en een belofte. Hij moest met het volk vrijmoedig optrekken. Niet met wapens en geweld maar in een feeststoet. En God belooft: 'Ik heb Jericho met haar koning en haar strijdbare helden in uw hand gegeven.' Jozua hééft de stad dus al, de stad is reeds in zijn bezit!
Vindt u dat vreemd? Voor het menselijk verstand is dit inderdaad onbegrijpelijk. De muren van Jericho staan nog overeind en haar poorten zijn nog gesloten. Vanaf de hoge muren kijken de inwoners lachend naar alles wat het woestijnvolk van plan is. En toch, Jozua heeft de stad al in zijn bezit en het volk is reeds overwinnaar want Gods belofte is reeds werkelijkheid. Hoe verstaan wij dat? Door het geloof! De Belover staat achter Zijn beloften. En als de Belover zegt, 'Ik heb gegeven…' is dat reeds volledig werkelijkheid. Hij is maar geen mens die eerst spreekt en daarna niet doet, maar de Getrouwe in Zichzelf Hij, Die het beloofd heeft is getrouw. Die zal het ook doen. En dat gelooft het geloof en voor dit geloof is het onmogelijke mogelijk. Dit geloof geeft een onvoorstelbare vastheid en zekerheid. En dat heeft de Hebreeënschrijver gezien en geschreven. 'Het geloof is een vaste grond van de dingen die men hoopt en een bewijs van de zaken die men niet ziet'.
Ondertussen is er ook dood geloof. Geloof dat redeneert en zich slechts richt op dingen die we zien en tasten. Zo'n geloof zegt al spoedig dat de stad veel te sterk is. De stad is onneembaar en de muren kunnen niet vallen! Een levend geloof daarentegen houdt zich 'als ziende de Onzienlijke' en hoopt op dingen die wij niet zien. God en Zijn onfeilbaar Woord! Dit geloof is natuurlijk geen vrucht van onze eigen inspanning. Integendeel, hiervoor zorgt God door Zijn Woord en Geest. Hij werkt het geloof en Hij voedt het door het Woord en het gebruik van de sacramenten. God doet het dus, en dat is maar gelukkig ook. Als we er zelf voor moesten zorgen waren we het spoedig kwijt.
'Door het geloof zijn de muren van Jericho gevallen'. Door het geloof, zo lezen we hier. De stad viel dus niet door militair geweld. Geen stormrammen, geen helden, geen belegeringswerktuigen en geen zwaarden! Toch moesten strijdbare mannen mee in de feeststoet rond de stad. Misschien liepen ze in het midden of achteraan, het is niet zo duidelijk. Voorop moeten zeven priesters die de zeven ramshorens moeten blazen. Die maken een langgerekt en indringend geluid. En daarna volgt de ark des verbonds. Een acaciahouten kist met het verzoendeksel en de twee gouden cherubijnen. Dat is de tegenwoordigheid van God en daarin gaat God Zelf mee.
Gezegend als de Heere voorgaat in uw leven. Als Hij aanwezig is hebt u geen gevaar te vrezen. Zeker, het leven van een christen lijkt wel eens een hachelijke onderneming, maar het komt goed.
De Heer', de God der legerscharen,
is met ons, hoedt ons in gevaren;
De Heer', de God van Jacobs zaad,
is ons een burcht, een toeverlaat.
Zo heeft Jozua het met het volk ervaren. De muren zijn tot zeven dagen toe omringd geweest. Elke dag ging het leger zwijgend rond de stad en op de zevende dag zevenmaal. Zeven priesters, zeven bazuinen en zeven rondgangen op de zevende dag. Zeven is het getal van volkomenheid. De week is met de zevende dag vol. Nu, na zeven rondgangen op de zevende dag is de overwinning een feit. De strijd in Gods handen gelegd. En dan moeten de priesters de bazuinen blazen en moet het volk juichen. Is dat niet voorbarig? De muren van Jericho staan nog overeind en de mannen kijken lachend neer? Nee, niet voorbarig! En het geloof ziet de dingen zoals God ze ziet.
Ondertussen is de val van Jericho's muren een profetie van de val van het rijk van de vorst der duisternis. Dit rijk zal met Christus' wederkomst voorgoed verdwijnen.
Sedert de zondeval bouwt deze vorst zijn sterkten. En rondom ons heen zien we zijn macht. We stuiten op de onwil en het verzet tegen God en Zijn Koninkrijk. Het ongeloof maakt zijn opmars en valse verleiders gaan rond en wat komt er veel op de gemeente af. De tijdgeest waart rond en verslaat zijn tienduizenden. Het moderne levensgevoel in de massamedia, de moderne literatuur en muziek en vul maar in. De boze bouwt ook zijn sterkten in uw leven, tenminste, als u van Christus bent. Zonder Christus laat hij u wel met rust en hebt u weinig last maar anders moet u er maar op rekenen. Een christen heeft nu eenmaal geen gemakkelijk leven op aarde. Hier is de strijd en de duivel, de wereld en uw eigen vlees houden niet op om u aan te vechten. Ze weten telkens weer wat nieuws en weten uw zwakke plekken wel te vinden. Toch hoeft u niet moedeloos te worden. U bent van Godswege geroepen om de sterken van de boze te neer te werpen. Niet in eigen inspanning of kracht maar in de kracht Gods. Paulus zegt in 2 Kor. 10 : 3 en 4, dat wij, ofschoon 'wij wandelen in het vlees de krijg niet voeren naar het vlees. Want de wapenen van onze krijg zijn niet vleselijk maar krachtig door God tot nederwerping der sterkten'. Voorts zijn we geroepen om 'alle hoogte die zich verheft tegen de kennis van God, en alle gedachte gevangen te leiden tot de gehoorzaamheid van Christus', 2 Kor. 10 : 5. Laten we bij deze krijg maar aandoen de gehele wapenrusting Gods, opdat we kunnen wederstaan in de boze dag, en alles verricht hebbende, staande blijven.
Deze strijd is niet vruchteloos. Kijk maar naar Israël dat in een feeststoet plechtig rondom de muren van Jericho trekt. De priesters met de ark des verbonds gaan voor en die ark ziet op Christus. Dit is weer een treffende gedachte. We moeten slechts het Evangelie der verzoening (uit)dragen, de bazuin van het Evangelie blazen want Christus is Koning en in Hem ligt de overwinning vast. En wie achter Christus komt, levend uit Zijn beloften, wordt niet beschaamd. De sterkten van de boze zullen in puin vallen! Want Christus heeft op Golgotha de strijd aangeboden met de duivel en zijn ganse rijk. Hij stierf aan het kruishout en dat was zijn overwinning. Daar heeft hij 'de overheden en de machten in het openbaar tentoongesteld', d.w.z. ze voor schut gezet. 'Hij heeft over hen getriumfeerd'. Col. 2 : 15. Nu is Christus overwinnaar en sedert Pasen en Hemelvaart leeft Hij voor eeuwig als Sions vorst en Koning. Daarom zal Zijn volk winnen, eeuwig winnen.
Wat bemoedigend. De strijd tegen de boze en z'n trawanten is niet hopeloos. Want Hij is Verwinnaar van de strijd en geeft Zijn volk de zege. Achter Hem mag u komen en op Hem uw betrouwen stellen.
We mogen ons verblijden in Zijn naam. Gode zij dank die ons de overwinnaar geeft door onze Heere Jezus Christus.

G. Schaap, Oud-Beijerland

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen