De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

2 minuten leestijd

In Kerk en Theologie stond een zeer lezenswaardig artikel van dr. E. S. Klein Kranenburg, hervormd predikant te Vriezenveen, onder de titel Trialoog (daar over handelde ook zijn proefschrift over de Derde in het pastoraat). Hier volgt een stukje over manchetten pastoraat.

'Soms luistert de pastor maar met een half oor en denkt bij wat hij hoort: "dit weet ik al, dit snap ik al" en houdt hij zijn teksten paraat Van Ginkel noemde dit in zijn colleges op de Pastoraal Psychologische Leergang (PPL) te Utrecht het "manchetten pastoraat": ls schrijnend voorbeeld vertelde hij over een predikant die zittend aan het bed van een kraamvrouw, uit zijn manchet de tekst toverde: "zonen zijn een erfdeel des Heren, moedertje" (vrij naar Psalm 127 : 3). Toen de moeder betraand antwoordde: "we hebben dit kindje niet mogen houden, dominee", trok de eerwaarde vliegensvlug zijn andere manchet naar voren, waaruit de tekst naar voren kwam: "ach, hoe ondoorgrondelijk zijn Gods beschikkingen, en hoe onnaspeurlijk zijn Zijn wegen" (zeer vrij naar Rom. 11 : 33). Waar Bijbelteksten al niet goed voor zijn. Maar zo mag het niet. En zo heeft het nooit gemogen. Door lukraak een tekst te brengen, laat de Derde zich niet ten tonele voeren.'


Hè, hè, dacht ik, bij lezing van het hiernavolgende stukje van Tweede Kamerlid Ploeg, in de Volkskrant. Na lezing moet men zich wel afvragen wie van de diverse dominees in Ermelo toch wel zó naïef was als de heer Ploeg hier beschrijft:

'Toen ik in 1957 als jong officier in Ermelo was gelegerd. De legerplaats telde vierduizend man, die vaak in het weekend binnen moesten blijven. Die jongens wilden wel eens zwemmen. Maar op zondag bleef het zwembad gesloten.
Klein Rechts overheerste in de gemeenteraad. Ik heb een grote weerzin tegen de godsdienst die zich met alles bemoeit. Er bestond een PvdA-fractie, maar daarvan ging niets uit. Toen heb ik een afdeling van de VVD opgericht.
Mijn actie had na jaren resultaat: het zwembad ging op zondag open. Daardoor liep het alternatieve weekendvermaak, de bermprostitutie, zienderogen terug. Tot mijn stomme verbazing mocht er ook direct gemengd worden gezwommen. Toen ik de dominee erop wees dat jongens tussen meisjes zouden zwemmen, schrok hij zich (…). Onder gemengd zwemmen had hij verstaan: 'gereformeerden en hervormden'.

Als 't niet gebeurd is kan 't nog 'beuren', zei mijn goede grootvader.

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1989

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 augustus 1989

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's