De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

4 minuten leestijd

In (op) Urk werd de bouw van 'De Dijk' herdacht. Urk is vijftig jaar 'eiland af' meldde het Nederlands Dagblad.

'Dinsdag 3 oktober was het precies een halve eeuw geleden dat de laatste hap grond in de dijk werd gegooid die Urk voorgoed eiland-af zou maken. Deze dijk, de westelijke 'kust' van de Noordoostpolder, verbond Urk met Lemmer op het vasteland van Friesland. Om dit feit niet ongemerkt voorbij te laten gaan, werd door burgemeester S. Veninga van Urk en loco-burgemeester D. de Haan van Lemsterland bij de Rotterdamse Hoek, de plaats waar op 3 oktober 1939 om 14.44 uur 's middags de dijk werd gedicht, dinsdagmiddag een gedenkteken onthuld.
Alle gegevens over de bouw van de dijk, en de perioden waarin dat gebeurde, zijn terug te vinden in het gedenkboek 'Daar werd een dijk gelegd'. De titel vormde ook de eerste regel van een gedicht, dat de heer T. de Vries, voorzitter van de Vereniging voor Urker uitgaven, samen met het boek aan de beide aanwezige burgemeesters aanbood. De heer De Vries vertolkte waarschijnlijk de gevoelens van alle oudere Urkers, die boven op de dijk stonden, toen hij zijn speciaal voor de herdenkingsdag geschreven, gedicht voorlas:

Daar werd een dijk gelegd en Urk was eiland-af
De dijk, zo streng en recht, die zowel nam als gaf

Hier was het laatste gat, maar ook de eerste band
Wat scheidde werd een bad, viswater vruchtbaar land.

Het nieuwe continent kwam hier al in 't gezicht
Moment werd monument: daar werd wat groots verricht.'


Een lezer, uitziende naar een 'opwekking' zond ons het volgende gedicht van A. Wapenaar, getiteld 'Kom, Schepper, Geest', overgenomen uit 'Het Komend Koninkrijk' (uitgave Oosterbaan en Ie Cointre, Goes, 1951).

'Wachter, wat is er van de nacht?'
De wachter zeide: 'De morgenstond is gekomen en nog is het nacht'.
Jesaja 21 : 11 en 12.

Alsdan zal het Koninkrijk der hemelen zijn gelijk tien maagden, welke hare lampen namen en gingen uit, de Bruidegom tegemoet.
Matth. 25 : 1.

Wie viert nog 't feest van storm en vuur
En bidt dat hem de storm doorwaaie
En 't vuur hem louterend doorlaaie?
Wij zullen maaien wat wij zaaien:
Een oogst die rijpt voor 't oordeelsuur.

Wij zijn de dwazen van dit uur;
Geen olie meer in onze lampen;
Wij aad'men in de giftge dampen
Van angst voor naderende rampen:
Het 'Mené' gloeit aan onzen muur.

Waar zijn de wachters op den muur
Die nog in Pinksteren gelooven,
Nog uitzien naar het Licht van Boven
Nu hier Gods lampen langzaam doven?
Wie viert nog 't feest van storm en vuur?

Wij zien het teeken aan den muur
Waarvoor we heimelijk wel beven,
Maar drijvend worden we gedreven
En aan den waanzin prijsgegeven
Van 't machtswellustig avontuur.

Wie weet nog van den Geest van 't vuur
En waakt, aan d'eigen wil ontstegen
En gaat op 't eerst gerucht Hem tegen
Als 't groote ruischen langs de wegen
Zelfs dwazen wekt in 't nachtlijk uur?

Dat onze slaap niet langer duur';
Dat wij naar Hem gaan roepen tusschen
Den storm en 't vuur; dat wij 't niet blusschen
Om 't angstig hart tot rust te sussen.
Wees ons te sterk, o Geest, dàt uur.

Keer tot ons weer: de nacht is guur;
Maar dat Uw storm ons wakker waaien,
Uw vuur ons louterend doorlaaie;
Wil heil'ge onrust in ons zaaien;
Herschep ons, Geeft; dit word' Uw uur.'


Geknipt uit 'Protestants Nederland' een uitspraak van dr. Billy Graham voor de BBC radio:
'In mijn gevoel sta ik theologisch veel dichter bij sommigen van mijn roomskatholieke vrienden dan bij sommigen van mijn protestantse vrienden, want vele protestanten beginnen de opstanding van Christus te ontkennen. Zij ontkennen de verzoening door Christus' bloed of de maagdelijke geboortevan Christus. Het is veel moeilijker voor mij om naast hen te gaan staan dan naast de roomskatholieke priester die al die zaken wel gelooft. Hij heeft echter weer andere bagage, die ik niet aanvaarden kan. Maar dat houdt niet in dat ik van hem moet scheiden.'

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 oktober 1989

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 oktober 1989

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's