Boekbespreking

R. Kranenborg, Reïncarnatie en christelijk geloof, uitgave J. H. Kok, Kampen, 168 blz. ƒ 24,90
Steeds meer mensen, waaronder ook vele christenen, geloven in reïncarnatie, d.w.z. de gedachte, dat men meerdere malen op aarde geleefd heeft en weer zal terugkeren in een volgend leven op aarde. Reïncarnatie zou bewezen zijn, Jezus zelf zou het geleerd hebben, velen in de Oude Kerk zouden erin geloofd hebben en reïncarnatie zou heel gemakkelijk te verbinden zijn met het christelijk geloof.
Dit boek van dr. Kranenborg gaat op allerlei vragen rond de reïncarnatie op zeer bevattelijke wijze en uitvoerig in. Reïncarnatie zou een verklaring zijn voor vele gebeurtenissen in het mensenleven, waarvoor geen bevredigende verklaring is, zoals: waarom is er lijden, waarom overkomt de één zeer veel ellende, terwijl een ander enkel succes heeft, waar komen iemands bijzondere aanleg en gaven vandaan e.d. Het reïncarnatiegeloof zegt: in dit leven doet men boete voor wat men in een vorig leven misdeed, of men wordt beloond voor goede daden in een vorig leven. Dr. Kranenborg ontzenuwt op kundige wijze vele misvattingen. Zo zegt hij, dat reïncarnatie allerminst bewezen is, en dat reïncarnatie niet zo oud is als dikwijls gesuggereerd wordt. Zelfs in het Hindoeïsme is het pas later opgekomen. In het christendom kwam het alleen voor bij ketterse stromingen als het Manicheïsme en bij de Katharen. De enkele teksten in het N.T., die op reïncarnatie zouden wijzen, zijn heel gemakkelijk anders te duiden. Dr. Kranenborg gaat in op de zgn. kinderherinneringen: de meeste verhalen worden achteraf verteld en weergegeven door ouders, die niet onbevangen staan tegenover de verhalen van hun kinderen. De schrijver oppert de gedachte (die hij overigens aan anderen ontleent) dat een kind voor de geboorte van dromen en ervaringen van de moeder heel wat 'herinneringen' onbewust kan opdoen. Uitvoerig komen zaken aan de orde als regressie-therapie (onder hypnose zich dingen uit vorige levens herinneren), déja-vu (de gedachte dat men iets al eerder heeft gezien of meegemaakt), reïncarnatie in het Hindoeïsme, Boeddhisme, de westerse filosofie, de theosofie, de antropologie en het spiritisme. De grote vraag bij reïncarnatie is: wat keert er eigenlijk in een volgend leven terug? Is dat alleen de ziel of de geest, en wat is de ziel of de geest? Wat is de waarde van het lichamelijke? Reïncarnatie is, zegt de schrijver, de overtuiging dat er iets (maar wat?) in de mens is, dat na de dood op een of andere manier op deze aarde terugkomt en dat er bijgevolg voor de geboorte al eens op deze aarde was. Maar dan blijven er meer vragen over dan er beantwoord worden. Conclusie is: reïncarnatie is een zaak van geloven en berust niet op objektieve feiten, laat staan dat reïncarnatie bewezen zou zijn. Jammer, dat de schrijver aan het slot van zijn boek, zij het voorzichtig, kiest voor de gedachte dat er na het leven, in de eeuwigheid groei is, en dat Gods genade in Jezus 'niet zo begrensd kan zijn, dat er een eeuwige verlorenheid zou zijn.' Die gedachte is m.i. niet in overeenstemming te brengen met vele bijbelse uitspraken. Afgezien daarvan acht ik het een zeer goed boek, dat op heldere wijze het vóór en tegen van de reïncarnatiegedachte uiteenzet, misvattingen wegneemt en bijbelse wegen wijst. Laat ieder die op de een of andere wijze met de reïncarnatiegedachte in aanraking komt, dit instruktieve boek lezen.
H. Veldhuizen, Hillegersberg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen