Dat is… echt leven

Tijden veranderen…
Nog niet eens zo heel lang geleden bouwde de mens zelfbewust aan zijn wereld, waarin alles te koop en alles te krijgen was.
Over de dag van morgen maakte hij zich geen zorgen, want alles zou alleen nog maar mooier en nog beter worden.
Het waren de jaren van vooruitgang en welvaart – de jaren waarin velen zich losworstelden van God en Zijn Woord en Christus niet meer nodig meenden te hebben.
Een dichter vertolkte de geest van zijn tijd: 'nu nemen wij het kruis van Christus af en van de mens de aloude zonde – er is geen vloek meer en geen straf, wij hebben 's levens heerlijkheid gevonden'.
Maar… tijden veranderen.
Want onder de oppervlakte van dit leven vol zelfvertrouwen grijnsde de leegheid en de armoe en het komt vandaag de' dag steeds meer openbaar.
De moderne mens – en dat zijn ook wij kerkmensen – is niet gelukkig.
Zijn hart snakt naar gemeenschap, naar warmte en wat liefde… maar vindt ze niet
De wereld om hem heen is hard en onpersoonlijk; ontzettende machten bedreigen hem – zijn vooruitgangsgeloof heeft plaats moeten maken voor het 'doemdenken'. Hij kent geen echte hoop, geen oprechte verwachting meer.
Het straalt door heel zijn bestaan heen: wat is de zin van het leven? Wat is eigenlijk het echte leven?
Wel, zegt Gods Woord ook in deze tijd: 'des Heeren oog is over degenen, die Hem vrezen; op degenen, die op Zijn goedertierenheid hopen'.
Dus dat is ten diepste de zin, de inhoud: God vrezen en op Hem hopen.
Als ik Hem heb, kan ik leven.
Hoor maar: in Psalm 33 is een man aan het woord die leeft uit het geloof aan Gods almacht: Hij spreekt en het is er – Hij gebiedt en het staat er. Alles ligt in Gods hand vast: Hij bepaalt het heden en de toekomst, ook van zijn leven. Gelukkige mensen die door Woord en Geest zo leren zien en leven. En nu lezen wij dat deze mensen twee typische kenmerken hebben: zij vrezen de Heere en zij hopen op de Heere.
De Heere vrezen is een eigen werk van Gods Geest. Die leert ons God hoogachten en eerbied hebben voor Hem. Ons hele bestaan in het helle licht van Gods recht en wie zal bestaan? Dan doorleven wij: God is zo goed en ik ben zo verkeerd en dwaas: de Heere is recht in al Zijn weg en werk en ik ben zo krom en verdraaid in al mijn doen en denken. Dan krijgen wij grote gedachten van God en verwonderen wij ons dat Hij nog naar ons omziet. Het wordt ons innig verlangen dat God ons vergeeft en een nieuw hart en een nieuw leven geeft: mijn ziel verbeidt de Heere. Het tweede is dat wij door Woord en Geest gaan hopen op Gods goedertierenheid. Het woord goedertierenheid drukt uit: een overvloed van goedheid, die zich kwijt moet – goedheid die zichzelf niet zoekt. Op die goedheid leren wij dan hopen – ons vast te klemmen om niet meer los te laten; ik laat U niet los, tenzij dat Gij mij zegent. En geen wonder, want het staat er: des Heeren oog is over degenen, die op Zijn goedertierenheid hopen. Leven onder het oog des Heeren – zo heeft leven zin, zo alleen is leven mogelijk. Zoals een moeder nauwlettend en vol zorg haar kind in de gaten houdt, zo slaat God, de Almachtige op hen het oog, die nederig voor Hem knielen. Wilt u het geheim hiervan weten? Op Golgotha is het ontsluierd, toen verbrak God de Vader de gemeenschap met Zijn Zoon – Hij wendde Zijn ogen van Hem af, liet Hem gaan door de helse kwellingen, liet Hem de toorn dragen, opdat een ieder, die op Hem hoopt, zou weten: Mijn oog is op u – Ik houd u vast. Mijn oog zal over u lichten.
Onder dit verlichtende oog des Heeren vinden wij onze levensbestemming weer terug: voor God en de naaste leven en daarmee ook: onze levensmoed en onze verwachting.
Dan behoeven wij niet in de wanhoop om te komen – dan hoeven wij niet onder te gaan in het doemdenken, want van de Heere, Die in Christus werkt aan een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, is dan al onze hoop en verwachting.
Waar ligt uw hoop; wat is de zin van uw leven? Waar blijft u met uw angsten en zorgen? Van nature zoeken wij het bij de mensen en bij ons zelf – van nature gaan wij aan God voorbij en dat maakt het leven nu al dood en zinloos. Erger nog: eenmaal zal dat uitlopen op wening en knersing der tanden.
Het gaat om hartelijke, waarachtige bekering tot God, tot Zijn Zoon Jezus Christus. Het gaat om oprecht geloof: de Heere vrezen en op Zijn goedertierenheid hopen. En weet: God wil het ons schenken, door de prediking van Zijn Woord en door de bediening van Zijn Geest. Houdt aan in het gebed en weest er werkzaam mee. Alleen door geloof en bekering wordt het leven met al zijn vragen en al zijnzorgen weer leefbaar, want daar komt de omgang met God weer terug; daar breekt weer iets door van het paradijs, waar Adam wandelde met God.
Welzalig, Heere, die op U bouwt en zich geheel aan U vertrouwt.

H. Talsma, Nijkerk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen