Leven met perspectief!

Onze God voorziet
De leiding van God in ons leven heeft alles met Zijn voorzienigheid te maken. Onze God heeft Zijn schepping niet aan het toeval overgelaten, maar Hij blijft alle dingen besturen. Het is een teken van Gods grootheid, dat Hij zelfs de allerkleinste dingen bestuurt.
De Griekse filosoof Epicurus leerde dat God zich nergens mee bemoeit. Dat houdt in, dat we dan van ons leven moeten maken wat er van te maken is. Wanneer dit onze levenshouding is, zijn we diep ongelukkig. Dit heeft vaak grote eenzaamheid tot gevolg.
In artikel 13 van onze Nederlandse Geloofsbelijdenis lezen we, dat de Heere Zijn schepping niet aan het noodlot overlaat, maar ze naar Zijn heilige wil bestuurt en regeert. Wanneer we hierover met onze jongeren spreken, wijzen ze ons op allerlei gebeurtenissen in deze wereld, die moeilijk te rijmen zijn met Gods rechtvaardigheid. We moeten hen dan voorhouden, dat we de Heilige Geest niet ter verantwoording mogen roepen. We spannen ons in om onze jongeren te leren Gods leiding te ontdekken in ons eigen leven. Het is toch geen toeval dat onze kinderen op het erf van het Verbond zijn geboren en een christelijke opvoeding krijgen? Maar dan horen we onze jongeren hardop denken: 'Ik ben gehandicapt en dat geeft me veel beperkingen. Wanneer ik aan een opleiding begin, moet ik steeds weer ervaren, dat het niet lukt. Ik ben alleen, want m'n ouders zijn gescheiden. Heeft mijn leven nog wel zin?'
Er is eens gezegd tot iemand die aan zelfmoord dacht: 'Je moet steeds met de Heere blijven praten'. Dan mogen we vaak hetzelfde zeggen. De Heere Jezus bad in Gethsémané ook met dezelfde woorden.

Tussen Pinksteren en wederkomst
Op Pinksteren is de eindfase van de wereldgeschiedenis ingegaan. We mogen uitzien naar Christus' wederkomst. 'Daarom verwachten wij die grote dag met een groot verlangen om ten volle te genieten de belofte Gods, in Jezus Christus onze Heere (art. 37 N.G.B.).
De toekomst vormt voor veel mensen een bedreiging. Velen zeggen vandaag dat het met de wereld op een eind loopt. Maar Gods gemeente mag getuigen, dat het op een nieuw begin aangaat! We mogen uitzien naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waarop gerechtigheid woont. Dit wordt niet bereikt in de vorm van evolutie of van revolutie. Het zal niet steeds leefbaarder worden in deze wereld, maar steeds minder leefbaar. Veel mensen zien in 'het zuchten' van de schepping alleen maar aanleiding om des te harder te werken aan de wereldverbetering. Zij willen de heilstaat van onderaf opbouwen. Gods kinderen horen en zien in het zuchten van de schepping het heimwee naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. De mens is voor de aarde geschapen en zal ook het nieuwe aard'rijk voor eeuwig beërven. Nu gaan de bloemen nog dood, nu gaat de zon nog onder, maar dit zal dan niet meer gebeuren. Er gebeurt een groot wonder! De verbinding tussen de aarde (vóór de zondeval) èn de hemel (waar God Zijn heerlijkheid openbaart) zal met de komst van de nieuwe aarde hersteld worden. De hemel en de aarde zullen zo nauw met elkaar worden verenigd, dat het één plaats zal worden van Gods heerlijkheid. Het nieuwe Jeruzalem zal van God neerdalen uit de hemel.

Doorgeven aan onze kinderen...
Wat is het geweldig als we met onze kinderen mogen toeleven naar die dag. Het is een voorrecht als we hen mogen opvoeden naar Gods Woord. We mogen hen leren wat zonde is èn wat genade is.
Voor steeds meer jongeren zijn deze woorden wartaal. Veel jongeren in ons land hebben nog nooit van de Bijbel gehoord, dan alleen in spottende zin. De Heere wil de opvoeding gebruiken als een instrument in Zijn handen om onze kinderen bij het Woord te brengen en samen bij dat Woord te blijven. Ouders mogen tot hun kinderen spreken van genade door Jezus Christus, onze Heere. Ze mogen spreken van vergeving. Als we hen leren hun zonden te belijden, dan zullen we merken dat onze God getrouw en rechtvaardig is, dat Hij de zonden wil vergeven. We mogen hen leren hun zonden te belijden en zich voor te bereiden op de eeuwige toekomst!

Leren stil te zijn
Een veel gehoorde opmerking in het gezin is: 'Wees nu eens even stil!' We vinden het moeilijk om stil te zijn. Onze kinderen groeien op in een wereld van veel lawaai. Stilte veroorzaakt soms angst. Toch moeten we onze kinderen leren stil te zijn, stil te zijn voor onze God. Stil zijn voor God is een vorm van gemeenschap hebben met God. Onze God heeft er behoefte aan dat mensen tot Hem komen... in stilte! Dat kan plaatsvinden op de rustdag, wanneer we lezen of horen lezen uit Gods Woord. Maar dat gebeurt ook als we zomaar stil zijn voor Bijbellezen en gebed.
Vooral jonge mensen willen op volle kracht vooruit. Maar de Heere zegt telkens in Zijn Woord: 'Wees maar eens stil... word maar eens stil... voor Mij!' In stilte mogen we wachten op de Geest van God om onze zwakheden te hulp te komen. Op de Pinksterdag kwam de Geest op aarde. Dat was een heilsfeit, een eenmalige gebeurtenis, die niet wordt herhaald. De Geest blijft op aarde, totdat de jongste dag zal aanbreken. Aan het stil zijn voor God zijn heerlijke beloften en ervaringen verbonden voor dit en voor het toekomende leven. In stilte mogen we uitzien naar de vervulling van Gods beloften. Wanneer we zo kunnen leven, heeft ons leven perspectief! Dan kunnen we met onze kinderen zingen:
'Als Koning Jezus morgen komt, vindt Hij ons dan bereid?
Zijn wij verzoend van onze schuld, zodat je komen mag?
O, stel niet uit wat nu nog kan, belijd je schuldigheid,
bekeer je toch en vlucht tot Hem...
Als Koning Jezus morgen komt, dan heb je nog één dag...
Onpeilbaar diep is Zijn genâ, sta daar maar veel bij stil.
O haast je, haast je, haast je toch, 't gaat om je levenswil!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen