Globaal bekeken

In De Wachter Sions stond een uit het Engels vertaald stukje, getiteld 'Een rede op zijn pas gesproken'.

'Enige jaren geleden liep er een predikant door Ipswich. Het was voor hem een tijd der beproeving. Hij was bezwaard door verschillende bestrijdingen. Blijkbaar was aan zijn uiterlijk de inwendige strijd zichtbaar. Want, terwijl hij een werkman in de straat passeerde, hoorde hij hem duidelijk zeggen: "Opkijken, mijnheer!"
Die predikant leerde die dag een belangrijke les. Daarna trachtte hij altijd een opgewekt gezicht te zetten, zelfs als zijn hart bedroefd was. Jaren daarna, als zijn ziel terneder gebogen was, kwam telkens de Ipswich predikatie fris in zijn gedachten. "Opkijken, mijnheer".
Kind van God, is het voor u een tijd der beproeving? Is uw weg toegemuurd? Dan, opkijken! Opkijken! want een liefhebende Vader kijkt naar beneden. Opkijken! Gebed zal worden beantwoord, sterkte zal worden gegeven. Licht zal de duisternis verdrijven en barmhartigheid zal troost voortbrengen.
Ga heen, ongeloof! Kom geloof en richt onze gedachten naar omhoog! We weten goed dat naar binnen kijken onze droefheid maar vergroot. Naar beneden kijken is zondig, in het rond kijken is nutteloos, maar opkijken is wijs.
De Ipswich straatpredikatie was kort en niet zo sierlijk, maar deze was vol goede raad. En we wagen, voor allen die het nodig hebben, het in alle eenvoud weer te preken: "Opkijken, mijnheer"!'

Twee citaten, geknipt uit de Kerkvoogdij, vermeld vanwege de belastinghervormingen Oort, maar toepasbaar ook op andere hervormingen.

Niets is schadelijker voor een nieuwe waarheid dan een oude dwaling.
Goethe (1749-1832)

Gij ziet, dat de oude dwaling sterker is dan de nieuwe waarheid.
Hiëronymus (ca. 340-420)

Hier volgt nog eens het bekende, altijd weer toepasselijke gedicht van C. J. Schreurs 'Want die getrouwe Heer', dezer dagen geciteerd in De Reformatie.

Een vreemde vrouw is in de kerk gelopen
vanmorgen, even voor het zegenwoord.
Zij had geen zondagsmantel kunnen kopen,
maar had van buren Jezus' naam gehoord.

De koster had eroverheen gekeken
en even anders op gelet.
Ze zocht langs vreemden en het had geleken
of hier het evangelie stalles kende en parket

Zo had ze de banken afgezocht, een teken,
een vage hand gaf haar een plaats te leen
en dankbaar was ze daar dan neergestreken
net op 't moment dat satan ook verscheen.

En al haar vreugde werd tot waas verweven,
toen naast haar koud een stem verwijtend sneed:
'U zit op 't kussen van een ander, leest u even
"gereserveerd", ik weet niet of u 't weet'.

Toen koos de vrouw de uitgang langs de toren.
Haar wijze ogen vroegen maar niet meer.
En buiten kon zij d'anderen horen zingen:
'God heb ik lief, want die getrouwe Heer...'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen