Boter op ons hoofd?

Blinde vlekken
God gebruikt mensen met blinde vlekken. Dat is eigenlijk iets verbazingwekkends. Soms denk ik: is Zijn zaak er niet beter mee gediend, als Hij ervoor zorgde dat wij geen blinde vlekken hadden... als Hij ons een totaalvisie gaf op Zijn spreken? Terwijl ik weet, dat wij dat niet zouden kunnen bevatten. God is God. En wij zijn mensen, met al onze beperktheden en eigenwaan. Wij zouden ook totaal verkeerd met zo'n openbaring omgaan.

De discipelen
Wij hebben allemaal onze blinde vlekken. Hiermee bevinden we ons overigens in het gezelschap van de discipelen. Denkt u maar eens aan dat verhaal in de Bijbel waarin ons verteld wordt van die moeders die hun kinderen bij Jezus brachten. De discipelen hielden hen tegen. Waarom?
Wel, ze leefden in een mannencultuur. Vrouwen en kinderen moesten zich op de achtergrond houden. Zij waren minder in tel. Ze werden dan ook niet meegeteld, als men wilde weten hoeveel mensen ergens waren. Zo lezen we bijvoorbeeld in Matth. 14 : 21, waar verslag gedaan wordt van het wonder van de vermenigvuldiging van het brood: Die nu gegeten hadden, waren omtrent vijfduizend mannen, zonder de vrouwen en de kinderen' (cursief van mij).
Gelooft u maar, dat de mannen steeds vooraan stonden, als Jezus de 'scharen' toesprak! En dan zijn er opeens die moeders die hun kinderen, door die haag van mannen heen, bij Jezus probeerden te brengen. Maar als de discipelen hen proberen tegen te houden, worden ze door Jezus terecht gewezen. 'Laat de kinderen tot Mij komen, en verhindert ze niet...' Zien wij hier niet een duidelijke blinde vlek bij de discipelen?

Hoe is 't mogelijk!
Als wij deze geschiedenis nu lezen, dan vinden wij het onbegrijpelijk, dat de discipelen die moeders met hun kinderen tegenhielden. Zagen zij dan niet, dat ook kinderen Jezus nodig hebben en dat Jezus ook kinderen in Zijn heilrijk gezelschap wil hebben? Nee, dat zagen zij niet.
Zo heeft iedere generatie en ieder christen zijn blinde vlekken, waarvan wij — als wij ze inmiddels ontdekt hebben — nu wellicht zeggen: hoe is 't mogelijk! Om enkele blinde vlekken vanuit de geschiedenis te noemen:
* is er op het terrein van het diakonaat in het verleden niet erg veel verkeerd gegroeid, waardoor velen vanwege een onzuivere visie op het diakonaat bij ambtsdragers van de kerk zijn vervreemd?
* hoe hebben kolonialisme en zending ook in de geschiedenis van ons vaderland samen kunnen gaan, zonder dat er van de zijde van de kerk profetisch werd gesproken met het oog op allerlei misstanden te midden van de volken die bij de Nederlanden werden ingelijfd?
* hoe komt het toch, dat de vrouw in onze samenleving heel lang een ongelijkwaardige positie heeft gehad in vergelijking met de man?
* waarom hebben wij, die God de Vader belijden als de Schepper, niet het voortouw genomen in alle activiteiten met betrekking tot de schepping en het milieu?

Achteraf...
Achteraf hebben wij makkelijk praten. Achteraf kunnen wij natuurlijk makkelijk zeggen, dat we het heel anders gedaan zouden hebben. Dat is maar de vraag!
Hebben wij niet vaak boter op ons hoofd? Bovendien: wat zijn onze blinde vlekken nu? Volgende generaties zullen daar wellicht een helder zicht op hebben. Hoe zullen zij over onze generatie oordelen?

Wij zien niet alles
Ook in ons persoonlijke leven zullen wij, kijkend naar het verleden, van een aantal dingen zeggen: hoe heb ik dat zo kunnen doen! Of: hoe is het mogelijk dat ik er toen die mening op na hield! Misschien dat we dat zeggen vanuit de dankbare constatering, dat ons in bepaalde opzichten de ogen opengegaan zijn. Dat kan zo zijn met de dingen van het geloof, waar de Heilige Geest ons meer licht in gegeven heeft. Is Hij het niet, die ons naar de belofte van Jezus in al de waarheid leidt? Er valt wat dit betreft nog heel wat te ontdekken in het land van de waarheid!
Het ontdekken van blinde vlekken is mogelijk, dankzij het gegeven dat wij niet alles zien. Daardoor is het mogelijk om een ontwikkeling door te maken. Zo hebben wij steeds onderwijs en correcties nodig. Want we kunnen natuurlijk wel zeggen, dat God mensen met blinde vlekken gebruikt, maar: hoe minder blinde vlekken wij hebben, hoe bruikbaarder wij in Zijn dienst zijn! Maar... onze ogen zijn nooit in één keer helemaal open. Ons zicht is altijd beperkt. In het werk van de Heilige Geest is het openen van de ogen een voortgaande activiteit.

Geen reden tot schaamte of verwijt
Dat er in ons leven ontwikkeling en correctie nodig en mogelijk is, betekent dat wij ons er niet voor hoeven te schamen, dat wij vroeger bepaalde dingen niet of niet helder zagen. We moeten ons schamen, als wij er nu niet voor open staan om gecorrigeerd te worden of om op een gevestigde mening terug te komen, als daarvoor vanuit de Schrift argumenten worden aangedragen. Dit betekent tegelijk, dat er geen enkele reden is om verwijtend of met een blik van onbegrip naar onze verre of nabije voorouders of naar wie dan ook te kijken, wanneer er sprake is van blinde vlekken. Mogen wij niet steeds met dankbaarheid ontdekken, dat de Here God in het inzetten van mensen met blinde vlekken toch Zijn Koninkrijk doet komen? Anders zou er voor ons toch nooit een plekje in Zijn werk zijn!

Blinde 'kinder'vlek
Er is ook geen enkele reden om verwijtend of met een kritische blik naar de discipelen te kijken in verband met hun blinde 'kinder'vlek. Want het is maar de vraag, of wij ook wat dit betreft — en laten we bij 'kinderen' ook maar denken aan 'jongeren in de gemeente' — geen boter op ons hoofd hebben.

C. G. Geluk (HGJB)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen