Globaal bekeken

Eind vorig jaar overleed prof. dr. L. Strengholt, hoogleraar in de Nederlandse letterkunde aan de Vrije Universiteit. In Opbouw (Nederlands Gereformeerd) geeft J. H. Klein enige 'herinneringen' aan deze markante, principiële neerlandicus door. Hier volgt het slot.

'In januari '84 schreef Strengholt mij: "Het is jammer dat chr. poëzie of cliché-achtig is of gehuld in een modem gewaad waarvan de vorm niet altijd van dwingende noodzaak getuigt. Maar ook pogingen dienen gewaardeerd te worden. Ik vind nl. anderzijds, dat in het gesloten circuit van moderne "heidense" schrijvers ook veel wouldbe-modern is, maar dat krijgt binnen de club dan al gauw niveau toegekend omdat de thematiek lekker ligt in de lijn van modern levensgevoel." En, in dezelfde brief, over christelijke cultuurdragers: "Een tekort aan cultuur, een tekort aan ironie, aan subtiliteit, te veel dominantie van dominees. Laat ik er meteen bij zeggen: liever met Gods volk de cultuurwoestijn in dan blijven wonen in de paleizen van de Farao. In Revius' tijd waren de calvinisten veel meer door de "humanistische" cultuur heengegaan; maar ook toen had de massa van het kerkvolk weinig begrip van literaire cultuur." Liever met Gods volk de cultuurwoestijn in dan blijven wonen in de paleizen van de Farao: dat zinnetje was typerend voor Leenden Strengholt. Zo was hij, zo werkte hij. Hij zal de aarde beërven. Voorlopig zullen wij hem missen. Wat voor heerlijke cultuur heeft God weggelegd voor wie Hem liefhebben? Schrijf maar, zing maar -alles wordt nieuw!'

O LAM VAN GOD, DOOR GOD GEZONDEN
Bij Lukas 22:39-46

1 O Lam van God, door God gezonden,
   o dienstknecht die uw Heer behaagt,
   wij bidden: maak ons rein van zonden.
   Gij, die der wereld zonden draagt.

2 In diepe huiver neergebogen
   waart Gij een worm die sterven moet;
   de grond heeft gretig ingezogen
   uw rode zweet, uw kostbaar bloed.

3 Waar was ons hart, waar die gedachten
   van moeden trouw en kloek verweer?
   Uw jongren sliepen, niet bij machte
   één uur met U te waken, Heer.

4 Geen sterveling zal ooit doorgronden
   de doodsnood die Gij hebt geproefd,
   de helse angst die u doorwondde,
   uw ziel, tot stervens toe bedroefd.

5 De beker van uw bitter lijden,
   tot deze duistre nacht bewaard,
   hebt Gij, Lam Gods, als God-gewijde
   gewillig uit Gods hand aanvaard.

6 Zo tot uw offerplaats gekomen
   hebt Gij met goddelijk geduld
   de zware last op U genomen,
   de toorn van God om onze schuld.

7 O Lam van God, door God gezonden,
   o offer dat de Heer behaagt,
   wij bidden: Maak ons rein van zonden,
   Gij, die der wereld zonden draagt.

Tekst: L Strengholt (1930-1989)
Melodie: De wet des HEREN (psalm 140)
Bron: Uit aller mond, 65

Gezegde van een concioganger n.a.v. 'de werkdruk van de predikant':

'De grote werkdruk heeft mede te maken met de grote hoeveelheid drukwerk die predikanten onder ogen krijgen.'

Prof. dr. J. H. van den Berg schreef een boek, getiteld 'Koude rillingen over de rug van Charles Darwin', een (wetenschappeliik-)kritische benadering van de afstammingsleer van Darwin. Van den Berg relativeert de wetenschappelijke bewijsvoering. Hier volgt een verhaal:

'Het is meer dan twintig jaar geleden dat ik, in de buurt van Leiden, mijn collega-hoogleraar Lam tegenkwam. Dr. H. J. Lam, geboren in 1892, doceerde systematische plantkunde, wat niet bepaald verwant is aan het leergebied dat ik moest verzorgen. Niettemin kende ik Lam goed, en waardeerde hem zeer vanwege zijn aangenaam karakter, zijn uitgebreide kennis en zijn niet geringe welsprekendheid. Ik stelde hem voor samen verder te wandelen, zolang dat kon, want ik moest een uur later in Leiden zijn. Hij ging ermee akkoord, en zo liepen wij daar, pratend over wat we in de berm van de weg zagen. Toen vertelde ik hem dat­ ik een kleine volière had gebouwd en daarin, naast wat siervogels, enkele krielkippen hield. Een haantje en een aantal hennen. Eén van de hennen broedde en ik zei mijn collega dat het hennetje geregeld de kop tussen de poten stak om de eieren te keren. Dat deed de hen, was mij gezegd, om te voorkomen dat de dooier in het ei zou uitzakken, met kwalijke gevolgen voor het zich ontwikkelende kuiken. Dat was Lam vanzelfsprekend goed bekend. Ik vroeg hem hoe dat kwam. Hoe de kip in het bezit van die eigenschap was geraakt
Dat komt, zei professor Lam, die wel wist welke val ik hem zette, omdat alle kippen die de eieren niet keerden, uitgestorven zijn. Ik zei: Lam, geloof je dat? Ja, zei hij. Ik vroeg hem hetzelfde nog eens. Hij zei: ja. Toen stond ik stil, keerde mij naar hem toe en vroeg hem voor de derde keer: Lam, geloof je dat? Daarop zei hij, met stemverheffing: NEE!
"Maar", voegde hij er onmiddellijk aan toe, "wat wil je. Natuurlijk is het onaanvaardbaar, onvoorstelbaar, dat de kip de eieren keert omdat alle kippen die het niet deden, door de natuurlijke teeltkeus uitgeschakeld zijn. Geen kip had aan de uitroeiing kunnen ontsnappen. Wat wil je. We hebben geen andere theorie."
Ik wil niet zeggen dat het ontstaan van alle eigenschappen bij alle levende wezens op dezelfde manier klem gezet kan worden, en wil best aannemen dat mijn kippenverhaal nog niet eens zo'n goede keuze was. Daar ging het ons geen van beiden om. De redenering van de afstammingsleer deugt niet, wilde ik zeggen, en daarmee was Lam het eens.'

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen