De 'Gnadauer Gemeinschaftsarbeit' in de D.D.R.

De 'Gnadauer Gemeinschaftsarbeit' is een binnenkerkelijke piëtistische beweging. Het stichtingsjaar is 1888. In de DDR heeft het vandaag de dag 21.000 leden en ca. 15.000 vrienden. Het werk geschiedt in zeven (regionale) organisaties en verschillende instellingen (b.v. evangelische ziekenhuizen, zending in de stad, bijbelschool). Extra zwaartepunten zijn kinder-, jeugd-, en studentenwerk evenals muzikale takken van het werk.
Moeilijkheden in de laatste jaren: kinderen van gelovige ouders werden dikwijls op school benadeeld. Jonge christenen werden ondanks goede prestaties slechts zelden tot de studie toegelaten. Er waren sterke beperkingen in publikatiemogelijkheden (literair werk). Bijeenkomsten buiten kerkelijke ruimten werden nauwelijks toegestaan, buitenlandse gasten ontvingen zelden toestemming om een lezing te houden. Het was niet toegestaan eigen organisaties op te richten.

— Hoe zou u de huidige politieke situatie in de DDR omschrijven? Bent u verheugd, gespannen, angstig of optimistisch?
De politieke situatie wordt gekenmerkt door grote onzekerheid. Het gevaar bestaat dat gerechtvaardigde woede van de bevolking over de misdadige houding van voormalige leden van de regering en het partijapparaat omslaat in agressief en ongekontroleerd gedrag. Hoopvolle tekenen (openstelling van de grenzen; mogelijkheden om te reizen; vergunningen om uit te geven zijn niet meer noodzakelijk) staan tot nu toe nog niet op een wettelijk fundament. Nog altijd verlaten veel mensen de DDR, omdat zij geen vertrouwen in de nieuwe regering hebben en zij een duidelijke achteruitgang van de levensstandaard vrezen.

— Sinds wanneer hebt u begrepen dat de situatie in de DDR zou veranderen?
Sinds de sterke golf van DDR-burgers, die het land verlieten via Hongarije (begin september) en de voortzetting via Tsjechoslowakije evenals de toenemende demonstraties vooral in de grote steden (Leipzig), was duidelijk, dat er veranderingen moesten komen. Maar waarschijnlijk heeft niemand ze zo snel vermoed.

— Wat zijn de grootse uitdagingen en mogelijkheden inmiddels het werk van het 'Gnadauer Gemeinschaftsewerk' in de DDR in de komende jaren?
Dat is nog moeilijk te zeggen, daar wij niet weten hoe de politieke situatie zich zal ontwikkelen. Naar wij hopen doen zich nieuwe missionaire mogelijkheden in de openbaarheid voor. Zal het mogelijkheden tot werken geven aan scholen en universiteiten? Voor het werk in de grote steden zullen we nieuwe werkvormen moeten ontwikkelen.

— Voor welke takken van werk is het vooral belangrijk dat ze versterkt worden, denkt u?
Bijvoorbeeld de literaire arbeid. Misschien kunnen we in 1990 een eigen uitgeverij stichten. Bovendien zou werk onder in de DDR levende buitenlanders mogelijk kunnen worden. Er is ook een eerste overleg over meewerken in de buitenlandse zending.

— Welke overeenkomsten heeft u gedurende uw verblijf in Noorwegen tussen de Noorse inwendige zending en de Gnadauer beweging in uw land opgemerkt?
Zeer vele, bijvoorbeeld de structuur van het werk, de theologische denkwijze, het missionaire zwaartepunt en de aard van de bijeenkomsten. Er zijn echt ook vergelijkbare uitdagingen bijvoorbeeld door sterke secularisatie, extreme charismatische groepen of verouderde werkvormen.

— Op welke gebieden meent u, dat het mogelijk is de samenwerking verder te ontwikkelen?
Om samen te werken moet men elkaar kennen. Hier bestaat grote achterstand. Misschien kunnen we al spoedig vormen van jeugduitwisseling realiseren (b.v. in zomerkampen). Wij wensen voor ons dat de piëtistische opwekkingsbewegingen in Europa sterker samenwerken. Ontmoetingen op verschillende niveaus zijn daarbij behulpzaam (bijvoorbeeld een theologisch studiecongres voor gemeenschappelijk gevonden uitdagingen). Ik hoop ook, dat we vormen van samenwerking in de buitenlandse zending vinden.

— Hoe onderscheidt zich het leven van een christen in de DDR van het leven van een christen in Noorwegen?Wat kunnen wij in Noorwegen van de christenen in de DDR leren?
Dat weet ik niet. Zeker is echter, dat wij elkaar nodig hebben en dat ieder van de ander kan leren. Komt u ons bezoeken en leert u onze beweging kennen!

— Waarom heeft men vandaag de 'Gnadauer Bewegung' nodig in de DDR?
Omdat er in onze kerken weinig missionaire activiteiten zijn, hoewel 60% van de bevolking niet meer behoort tot een kerk. Het "Gemeinschaftswerk' zou in de volgende jaren tot een overkoepelend orgaan van verschillende missionaire organisaties kunnen worden. De eerste beroepsmatige verenigingen worden bijvoorbeeld spoedig nieuw opgericht (Chr. vereniging voor spoorbeambten, technici, leraren enz.). Bovendien zijn er in onze beweging veel trouwe bidders, die door hun voorbede voor gemeente en maatschappij en belangrijke verantwoordelijkheid op zich nemen. Zij lezen trouw hun Bijbel en zijn bestempeld door de liefde tot Jezus.

— Zal de 'Gnadauer Bewegung' een wezenlijke rol spelen in verband met de ontwikkeling van de toekomstige DDR?
Dat denk ik niet. Voor een wezenlijke rol is onze beweging nog te klein. Wij hopen echter, dat het ons in de nieuwe situatie lukt het getuigenis van Jezus Christus duidelijker en voor de mensen van ons land begrijpelijker te verkondigen en te leven.

— Welke moeilijkheden hebben de christenen van de DDR in et verleden ondervonden? Heeft bijvoorbeeld iemand problemen in verband met werk of opleiding gekregen wegens zijn deelname aan het werk van "Gemeinschaftswerk'?
Wie zich onderscheidde als christen, moest met nadelen rekenen. Het was toch nauwelijks mogelijk een leidende positie te verkrijgen. Van veel beroepen waren christenen bijna volledig uitgesloten, bijvoorbeeld leraar en advocaat, maar ook politie.

— Het 'Gnadauer Gemeinschaftswerk' is toch een binnenkerkelijke beweging. Vinden de bijeenkomsten van het 'Gemeinschaftswerk' plaats in de kerken van de DDR of ergens anders?
Zeer vele bijeenkomsten vinden plaats in eigen huizen van de gemeenschap (vergelijkbaar met de 'bedehuizen' in Noorwegen). Kleine groepen ontmoeten elkaar ook in woningen. Op veel plaatsen werden ook kerkelijke ruimten van de gemeente benut.

— Heeft u ter afsluiting een korte groet aan de broeders en zusters van de inwendige zending in Noorwegen?
Ik dank u zeer voor de aandacht die u ons betoont. Zeer graag herinneren me de algemene vergadering in Drammen! Bij mijn bezoek in Noorwegen hebben veel dingen indruk op mij gemaakt. Het woord uit 1 Kor. 12-13 is wonderbaarlijk bevestigd. Wij willen verder trouw voor elkaar bidden. Onze Heere Jezus Christus zegene u rijk!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen