Globaal bekeken

De Stichting Amcha houdt zich bezig met professionele psychosociale steun aan overlevenden, slachtoffers van de Nazi-terreur, die nu wonen in Israël. Het gaat niet om 'zielige mensen', wel om mensen die 44 jaar na dato toch nog in psychische problemen raken. Hier volgt een brief:

'Een jaar geleden, gedurende een seminarium in Jad Washem, heeft u ons verteld over de activiteiten van Amcha. Ik heb u toen mijn boek "Ik was daar net zo oud als mijn kleinzoon" geschonken ten behoeve van uw bibliotheek.
Toen ik een kind was, In het concentratiekamp Maydanek, wist ik te ontsnappen naar een fantasiewereld en zo wist ik mijn helderheid van geest te bewaren. Mijn kinderen heb ik niet in de schaduw van de Shoa grootgebracht Ik heb vele dingen die mij zijn overkomen weggedrukt en vergeten. Al die jaren heb ik goed gefunctioneerd. Ik ben een vrolijk en enthousiast type. Drie jaar geleden is mijn echtgenoot overleden. Ik heb de imago opgebouwd van een sterke vrouw. Alleen mijn man kende mijn zwakke kanten. (Hij was tijdens de oorlog in dit land). Ik had altijd aanmoediging nodig...
Mijn drie zoons zijn getrouwd, hebben hun gezinnen en ik ben alleen. Ik werk twee dagen per week. Ik zwem en studeer en heb geen gebrek aan bezigheden. Ik wist dat ik verder kon leven; goed kon functioneren en niet zielig zou zijn. De kinderen waren blij dat met moeder alles goed was. Zij lacht altijd, zeiden ze. In tijden van nood heb ik daarom niemand die mij ondersteunt. Bij de kinderen kom ik als ik weer kan lachen. Enerzijds wil ik niet dat ze wisten dat ik zwak was. Anderzijds was ik innerlijk boos over hun gebrek aan gevoeligheid.
Nu voel ik dat ik terecht ben gekomen in een "draaimolen" van gevoelens. Ik slaag er niet in hier uit te komen. Kunt u mij helpen? Mijn zoon woont in Jeruzalem en op woensdagen en donderdagen kan ik naar u toekomen.
Toen ik nog een meisje was, in de kampen, had ik eigenlijk geen kans te overleven. Maar ik wist dat ik moest overleven. Nu heb ik kracht nodig voor de strijd met mijzelf. Ik heb rust nodig en die kan ik niet vinden. Ik moet mijn levensvreugde terugkrijgen, anders heeft mijn leven geen zin.'

Bij uitgeverij Kok te Kampen verscheen een bundel Joodse gebeden, verzameld door Lize Stilma en ds. A.J. den Tonkelaar. De bundel bevat ook enkele vertalingen in het Nederlands van Psalmen. Hier volgt Psalm 90 in de vertaling van dr. J. Soetendorp (Soetendorp sr. dan).

'Heer, een beschermende woning zijt Gij ons geweest in alle geslachten.
Nog vóórdat de bergen geboren waren
en aarde en wereld in barensweeën ontstonden,
vanuit de tijd, waaraan wij geen geheugenis bewaren tot in het verst verschiet:
Gij blijft God.
Gij brengt de mens tot vertrapt zijn
en Gij zegt: "Keert, mensenkinderen."
Want duizend jaren zijn in uw oog
als de dag van gisteren, die voorbij is, als één wake in de nacht.
Gij verstrooit ze en als flarden van slaap zijn zij.
's Morgens is het nieuw als het gras,
's morgens schiet het nieuw naar buiten,
's avonds is het verwelkt en verdroogd.
Zo gaan wij heen wanneer uw toorn brandt,
zo staan wij verbijsterd wanneer Gij kwaad zijt,
Dan stelt Ge onze verkeerdheden voor U.
Dat, wat wij verborgen waanden, staat naakt in uw stralend licht.
Zo gingen al onze dagen heen, voortgejaagd door uw stormen.
Zo zagen wij onze jaren vervliegen, als een zucht.
Onze levensjaren — hoe veel dan wel?
Zeventig en als wij kracht houden, veel kracht, tachtig.
En al hun praal en glorie is zwoegen en kwaad.
Want afgesneden en daar vliegen wij heen.
Wie weet wat de macht is van uw woeden,
beseft dat het ontzag voor U zo groot is als uw stormen,
opdat wij uit ervaring wijsheid verwerven.
Keer tot ons. Heer — tot hoe lang nog?
Vind weer vrede met uw dienaar.
Maak ons blij en geef ons gelukkige dagen,
zo vele als die, waarin Ge ons kwelde
de jaren, waarin wij het kwaad ervaren hebben.
Laat toch zichtbaar worden voor uw dienaren wat Gij doet,
opdat zij U prijzen en uw lof aan hun kinderen verhalen.
Laat er lieflijkheid zijn, o Heer, onze God, om ons.
En laat bestaan blijven voor ons wat onze handen maakten.
Het werk van onze eigen handen, laat het toch bestaan.'

In De Wekker gaf D. Koole een gezegde door van de wijze Confucius uit lang vervlogen tijden. Hier volgt het, in het kader waarin Koole het plaatst:

'Het gebed van de kerk in het westen voor wat zich oostelijk van ons voltrekt, moet maar veel zijn dat in de situatie van dit moment goede bestuurders mogen worden gevonden, die wijze oplossingen weten te bedenken voor de grote problemen waarvoor men zich gesteld ziet. Blijvende of verergerende politieke chaos in de landen van omwenteling, zou de wereld aan de rand van een nieuwe oorlog kunnen brengen. Dat verhoede God genadig. Confucius heeft eens gezegd:

'als de sabels verroest zijn en de spaden glinsteren, als de trappen van de tempels uitgesleten worden door de voeten der gelovigen en er gras groeit op de binnenplaatsen van de gerechtshoven, als de gevangenissen leeg en de graankelders vol zijn, als de dokters lopen en de bakkers rijden, dan wordt het rijk goed bestuurd.'

Mooie woorden, die hun vervulling alleen kunnen vinden als zou gebeuren wat in psalm 2 : 10 en 11 staat: u dan, gij koningen, weest verstandig, laat u gezeggen, gij richters der aarde. Dient de Here met vreze en verheugt u met beving. En deze woorden staan in elk geval wel op de muren van de wereld geschreven....'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen