Psalm acht vers drie

In december organiseerde onze school 'Los Olivos' een vakantiekamp voor de schoolkinderen. We gingen (voor drie daagjes) met 80 kinderen twee uur ten zuiden van Lima in de bus naar een christelijk vakantieoord aan het strand van de Stille Oceaan. Een waar feest voor kinderen die nooit verder komen dan hun eigen grauwe woonomgeving. Als je die glimmende 'snoetjes' ziet...!
Als hoofddoel wordt door het personeel van de school heel duidelijk geformuleerd: 'dat de kinderen de Heere (meer) leren kennen'. We hopen en bidden dat de kinderen zich overgeven aan de Heere Jezus. Daarom wordt de rol van de groepsleider sterk benadrukt en in Peru 'raadgever' genoemd.
Begrijpelijk, dat accent op evangelisatie, want zo'n 70% van de kinderen van onze school komt van niet-protestantse huize. Toch moet ik zeggen dat 'het uitnodigen van kinderen om de Heere te aanvaarden' bij ons als Nederlandse protestanten eigenlijk een beetje overdreven overkomt. Daar zit terecht vrees achter dat je kinderen kunt manipuleren, dat je ze kunt laten antwoorden zoals jij het graag wilt. Maar er kon ook wel eens de gedachte achter zitten, dat kinderen zich eigenlijk nog niet kunnen bekeren: daar zijn ze nog te jong voor. En ik denk dat deze gedachte in het licht van de Schrift niet houdbaar is.
Gisteren hoorde ik op de radio dat uit een onderzoek is gebleken dat zoveel jongeren (80%) geen enkele band hebben met de kerk en met God, o.a. omdat veel ouders nooit in hun dagelijks leven laten merken dat God leeft en iets goeds van Hem zeggen! Is het niet hoog tijd dat we meer moeite doen om onze kinderen naar Jezus te leiden?
Iets anders wat me in Nederland te denken geeft is dat zoveel ouderen geen zekerheid des geloofs kennen. Blijkbaar is het waar dat in de meeste gevallen God ons in onze kinderjaren of onze jeugd bekeert. 'Hou ouder, hoe kouder'! Niet dat het dan onmogelijk is. Toch is het dan een dubbel wonder als de Heere ons tot de volle geloofsovergave brengt. Wat me opvalt is dat dan zo'n ouder iemand weer 'als een kind' wordt. Het wordt bevestigd dat het Woord Gods waar is: Als gij niet wordt als een kindeken zo zult gij het Koninkrijk Gods niet binnengaan'. (Matt. 18 : 3)
Worden als een kind is niet onschuldig en engelachtig worden, want kinderen zijn dat niet. Ze zijn vanaf het begin in zonde ontvangen en geboren en bengelachtig. Wèl betekent het dat je leert 'Abba Vader' zeggen en steil afhankelijk van Hem worden.
Juist kinderen worden door God bekeerd en kunnen zo eenvoudig voorbeeldig en aanstekelijk getuigen van hun God.
Dat wordt bevestigd in een onooglijk boekje van mijn opa dat ik weer vond in mijn ouderlijk huis:
'Des Heeren lof, verkondigd uit den mond kinderen, of twintig zonderlinge voorbeelden van vroeg bekeerde en jong gestorven kinderen die heerlijke blijken van genade en godzaligheid vertoonden in hun leven en dood. Met eene aanspraak aan ouders en kinderen, aanwijzende de nuttigheid van dit werkje door Wilhelmus Eversdijk, in leven predikant te Rotterdam'. (Uitgave: K. Heerschap, Ouddorp Z.H.)
Ik herinner mij dat ik dit boekje destijds met tranen in de ogen las en dat het een middel is geweest om mijn verlangen (door mijn ouders en vooral door de H. Geest gewekt) te voeden om de Heere echt te leren kennen.
Ik citeer uit het voorwoord: 'Wonderbaar en verbazend is dit goddelijk werk aan kinderen wanneer die al vroeg aanrakingen Gods krijgen...; dat zij beginnen kennis te verkrijgen van God, vrees voor God, liefde tot God en Zijn Woord en alzoo eene afscheiding van de wereld en de zonde der jongheid; mitsgaders eene geheele toekering van zichzelven naar God en zijne gemeenschap in Christus...; O Jehova!, uit de mond der kinderkens en der zuigelingen hebt gij sterkte gegrondvest. (Ps. 8 : 3)'.
Het is zaak dat wij meer dan ooit de kinderevangelisatie en het christelijk onderwijs aan onze kinderen als verplichting aan onze doopbeloften serieus nemen. Laten we het zondagschoolwerk en het kinder- en jeugdwerk van onze gemeenten en het evangelisatiewerk op campings (Dabar) een warm hart toedragen. Als daar geen leidinggevenden meer voor te vinden zijn, staat de kerk in Nederland en Nederland zelf ten dode opgeschreven. En laten we vooral serieus nemen wat kinderen zeggen over de Heere God. En nog serieuzer: wat God zegt over de kinderen! Tenslotte geef ik nog door wat deze week iemand mij doorgaf: Iemand zei eens: Vroeger sprak ik veel met mijn kinderen over de Heere Jezus, nu spreek ik met de Heere Jezus over mijn kinderen.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen