Globaal bekeken

Als wij oud worden, zo luidt het opschrift boven een gedicht van een onbekend 'dichter", gevonden in de portefeuille van een overledene in Den Haag en toegezonden aan ds. J.J. Poort, die het in De Schakel opnam.

Een ietsje vermoeider
als d'avondzon daalt
Wat minder verstoord als
een plannetje faalt
Wat minder geneigd om
een oordeel te vellen
Wat meer om de deugden
der naasten te tellen
Zo wachten wij stil op het
eind van de baan
Waar het tijdelijke in 't
eeuwige over zal gaan.

Wat minder beangst voor
effecten en goud
Wat meer berusting bij wat
men aanschouwt
Wat breder van blik en wat
ruimer van geest
Bij veel wat ons vroeger zo
eng is geweest
Zo gaan wij dan verder
door vreugd en verdriet
Met de poort van den
beet'ren dag in 't verschiet.

Met wat meerdere liefde
voor anderen vervuld
Wat minder hoog woord
dat geen tegenspraak duldt
Wat zachter gestemd waar
't gevallenen geldt
Wat minder op praatjes en
nieuwtjes gesteld
Zo wachten wij kalm op
het eind van de reis
Verlangd naar rust in 't
hemels paleis.

Wat minder gejacht, wat
meer tijd om te dromen
Wat minder beangst om
wat na ons zal komen
Wat dichter bij hen die ons
voor zijn gegaan
En zo dierbaar waren in 't
aardse bestaan
Zij gingen, wij reizen naar
vrediger oord
En houden ons vast aan de
Heer en Zijn Woord.

Nog wat leed, nog wat
vreugd, nog een lach en
een traan
Dan komt onze beurt... en
de reis is gedaan
Het boek is gesloten, 't
vaarwel is gezegd
Wij worden bij de and'ren
ter ruste gelegd
Gezegend de doode die
dan wordt begroet
'k Dank God dat ik U op
mijn pad heb ontmoet.

Blaauwdruk is een uitgave van de stichting R.U.K. (Red Uw Kameraad), in Arnhem. Deze stichting zet zich in voor de verpleging van hen die lijden aan 'alkoholische dementie', de zogeheten ziekte van Korsakov. In het laatste nummer staat een artikel, getiteld 'Steeds meer alkoholische dementie'.

'Langdurig fors alkoholgebruik, begint in Nederland steeds meer slachtoffers te eisen. De sterfte aan levercirrhose vertoont al twintig jaar een voortdurend stijgende lijn. De laatste jaren neemt daarnaast het aantal lijders aan alkoholische dementie (ziekte van Korsakov) onrustbarend toe. Naar schatting zo'n zevenduizend Nederlanders hebben door hun hoge alkoholconsumptie hun geheugen vrijwel volledig verwoest Daarmee zijn zij geestelijk invalide geworden. Zij kunnen niet meer zelfstandig leven en wonen. Zij zijn op voortdurende hulp en begeleiding aangewezen, omdat zij constant vergeten wat zij van plan waren, waar zij mee bezig waren of waar zij heen onderweg waren.

Blijvende invaliditeit
De ziekte van Korsakov wordt veroorzaakt door langdurig zwaar alkoholgebruik. Daarbij raken de hersenen onherstelbaar beschadigd. Dat is iets heel anders dan een voorbijgaande roes.
Genezing is niet mogelijk. Hoogstens kan men enigszins leren om met zijn handicap te leven. De belangrijkste gevolgen van de hersenbeschadiging zijn geheugenverlies en een gebrekkig besef van ruimte en tijd. Vandaar zaken als verdwalen, uren te laat komen, niet meer weten of het ochtend of middag is, enzovoorts. De intelligentie wordt echter niet aangetast Dat is een verschil met "gewone" dementie. Daardoor kunnen de patiënten vaak nog wel werken in een aan de verpleeginrichting verbonden sociale werkplaats.
De kosten die de ziekte van Korsakov veroorzaakt voor de Nederlandse gezondheidszorg zijn astronomisch. Een kleine driekwart van de patiënten wordt verpleegd in een psychiatrisch ziekenhuis, een verpleeghuis of een speciaal tehuis. De prijs per verpleegdag bedraagt gemiddeld ruim tweehonderd gulden. Per patiënt komt dat dus op zo'n drieënzeventig duizend gulden per jaar. De circa vijfduizend verpleegde gevallen kosten de Nederlandse samenleving dus ongeveer 365 miljoen gulden. Het wordt tijd dat die rekening bij firma's als Bols en Heineken wordt ingediend!
De meeste Korsakov-patiënten zijn tussen de vijftig en zeventig jaar oud. Het meest trieste van hun situatie is het feit dat deze volkomen uitzichtloos is. Vrijwel allemaal zijn zij gedoemd tot hun dood toe in de inrichting te blijven. Daarbij komt dan nog het verontrustende verschijnsel dat de laatste jaren ettelijke zeer jonge Korsakov-patiënten zijn gesignaleerd. Vaak zijn door het alkoholisme van de patiënten alle contacten met familie en vrienden al verloren gegaan, nog voordat zij in de inrichting werden opgenomen. Een aantal van hen zou best thuis verpleegd kunnen worden. Maar zij hebben geen thuis meer.
Zij zitten in de inrichting hun dagen uit te zitten. Zelf hebben zij er vaak geen weet meer van, of zij getrouwd (geweest) zijn, of hun ouders nog leven, of waar zij gewoond hebben. Hun geheugen is weg, maar zij zijn bepaald niet kinds, zoals demente bejaarden vaak zijn.

Verdere toename verwacht
Hoewel het alkoholgebruik in Nederland de laatste vijf jaar niet verder is gestegen, neemt het aantal Korsakov-patiënten nog steeds toe. De zware drinkers van vandaag, kunnen als zij hun drankgebruik niet drastisch wijzigen, de Korsakov-patiënten van over vijf jaar zijn. De toename van het aantal patiënten vertoont een naijl-effect. Het huidige aantal patiënten correspondeert niet met het alkoholgebruik van vandaag, maar met dat van acht of tien jaar geleden. Daarom valt de komende jaren nog een toename van het aantal patiënten te verwachten.'

Op vrijdag 9 maart promoveerde aan de Katholieke Universiteit Brabant de heer D.B. Bijl (diaken van de hervormde gemeente te Putten) op een proefschrift getiteld De heffing van omzetbelasting ten aanzien van onroerend goed. Proficiat! Hier volgen enkele stellingen gevoegd bij het proefschrift.

Voor de rechterlijke macht is het een geluk bij een ongeluk dat werkkleding en dossiers niet zijn te vervoeren in 'aktentassen en dergelijke'.

De kwalificatie 'open katholiek' welke de Katholieke Universiteit Brabant zich de laatste jaren toekent schept gemakkelijk verwarring bij protestanten. Niet duidelijk is immers of de term 'open' in dit verband moet worden verstaan als een verduidelijking van de term 'rooms' of dat men met de term 'open' juist tot uitdrukking wil brengen dat het rooms-katholieke karakter van de Universiteit is verwaterd.

De uitspraak van oud-staatssecretaris Koning dat het geluk met de goddelozen is (...) vindt geen steun in de Heilige Schrift. Mogelijk wil hij met die uitspraak te kennen geven dat goddelozen verantwoordelijk zijn voor de fiscale wetgeving van de tachtiger jaren, aangezien die wetgeving de kenmerken draagt van hetgeen in Jesaja 57 : 20 is voorzegd.

De omstandigheid dat een promovendus in zijn proefschrift verhoudingsgewijs vaak verwijst naar eerdere publikaties van zijn hand behoeft niet noodzakelijkerwijs haar grond te vinden in een meer dan normale ijdelheid van de promovendus doch kan ook duiden op diens gevorderde leeftijd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen