Zijn ure gekomen!
'En voor het feest van het pascha, Jezus wetende, dat Zijn ure gekomen was, dat Hij uit deze wereld zou overgaan tot de Vader, alzo Hij de Zijnen, die in de wereld waren, liefgehad had, zo heeft Hij hen liefgehad tot het einde'.Johannes 13 : 1
Het Johannesevangelie is een evangelie met een geheel eigen klank en bezit een geheel eigen kleur. De schrijver doet ons het meest aan een dichter denken. Met een minimum aan verschillende woorden, geeft hij een maximum aan diepe gedachten. Zo ook hier. Johannes 13 : 1. Voor Johannes is dit het opschrift boven de gehele lijdensgeschiedenis van de Heere Jezus Christus. Zoals in Johannes 1 : 1-18 de proloog het voor-woord) van het evangelie staat vermeld, staat hier in Johannes 13 het voor-woord voor het gehele lijdensevangelie genoteerd. Zo gaat Christus naar het kruis. We volgen Christus, de lijdende Knecht des Heeren, op de voet, op weg naar het kruis: we volgen deze tekst op de voet. Zo blijven wij bij Hem. 'En voor het feest van het pascha, Jezus wetende dat Zijn ure gekomen was...' Christus weet dat op dit pascha in Jeruzalem niet alleen maar duizenden lammeren zouden worden geslacht. Hij weet bovenal dat Hij nu als het Lam geslacht zal worden. Zie het Lam Gods dat de zonden der wereld wegneemt, wegdraagt! Het wordt nu op Golgotha zichtbaar. Op dit paas-feest zal Hij als het Paas-lam sterven. Dit weet Jezus. Toch gaat Hij. Waarom? Zie het slot van onze tekst (zie verder volgende week). Hij heeft lief tot het einde. Johannes tekent ons de lijdende knecht des Heeren in Zijn volle activiteit. Hij ondergaat alles niet gelaten, maar Hij treedt naar voren: Staat op, laat ons van hier gaan (Joh. 14 : 31). Hij is niet maar 'lijdend voorwerp', maar bovenal 'onderwerp'. Hij heeft de Zijnen lief Hij wil Zijn liefde kwijt. Jezus weet dat Nu de ure gekomen is. Vaak had Hij gezegd: de ure is nog niet gekomen. Het is nog geen tijd. Als de Farizeeërs de handen naar Hem uitstrekken om Hem te grijpen, te doden, grijpen ze telkens mis. 'Mijn ure is nog niet gekomen'. Het is nog geen tijd. God bepaalt de geschiedenis; ook de lijdens-geschiedenis. De Farizeeën denken dat zij geschiedenis schrijven als Christus eindelijk aan het kruis gehangen wordt. Wat een dwaasheid. God schrijft geschiedenis. Heilsgeschiedenis. Hij heeft dit moment bepaald. Van eeuwigheid. Dit uur. Dit beslissende uur. Jezus weet dat Zijn ure gekomen is. Door Zijn zalving met de Heilige Geest bij Zijn doop; door Zijn persoonlijke omgang in het gebed tijdens de nachten op de berg. Hij weet dat De ure gekomen is, en Hij gaat... Het is een uur van Zijn Vader. Tijdens deze lijdensweken mag Hij zich geborgen weten in de Handen van Zijn Vader. Daarom durft Hij zich over te geven in de handen van de mensen. 'Mijn tijden zijn in Uw hand'.
Zo treedt Christus naar voren. Zo gaat Hij naar het kruis. De ure is gekomen. Het uur waarin de volle gerechtigheid en de volle barmhartigheid geopenbaard zullen worden en Gods gerechtigheid en Gods barmhartigheid elkaar zullen raken in het snijpunt van Christus' kruis. Het absolute dieptepunt van dit uur is de Godverlatenheid. Als zelfs dan de Vader een ogenblik Zijn handen van Zijn Zoon aftrekt. Hier komen mijn zonden aan het licht; ook die van u en jou? Dit is het dieptepunt van mijn leven. Wie moet dit be-lijden van het lijden van Christus? Hij voor mij. Hoor: God maakt hier van dit dieptepunt een hoogtepunt: Hij van God verlaten, opdat wij nimmermeer van God verlaten zouden worden... Zo beslist dit moment over onze eeuwigheid. Maar hierna geeft Hij Zijn ziel over in handen van de Vader. Milde handen zijn bij U van eeuwigheid. Ook voor Christus. Juist voor Christus. Christus gaat! Kunt u meekomen? Jezus wetende. Wat? Dat Hij zou gaan sterven! Zeker, daar stellen wij ons deze weken op in. En zeker, het is zo wezenlijk voor het leven van het geloof om de dood des Heeren te gedenken en te verkondigen (niet alleen maar aan de avondmaalstafel). Toch geeft Johannes het gebeuren van het kruis weer met een ander woord. Jezus weet dat Hij zou overgaan tot de Vader. Johannes de dichter. Vervalt hij hier in dichterlijke romantiek? Wordt dit 'gespeel met woorden', zodat de ernst en diepte van de zaak uit het oog verloren wordt? Neen. Johannes, door de Heilige Geest, daalt juist af tot de diepte. Jezus weet dat Hij overgaat. Laten we goed lezen: er staat dat Jezus weet dat Hij spoedig zal weggaan. Als hier aan het begin van de lijdensgeschiedenis gestaan zou hebben: ik ga weg, dan zou dat betekenen: Ik ga maar weg, want hier op aarde valt toch niets te bereiken. Dan zou de Heere Christus onverrichterzake naar Huis terugkeren. Dan zou de hele lijdensgeschiedenis dus de weergave zijn van een grote ontgoocheling en mislukking. Maar dat is niet waar. Hier staat dat Christus via Golgotha overgaat tot de Vader. Christus breekt Zijn werk op aarde niet teleurgesteld af. Jezus gaat niet weg. Hij gaat over. Toch legt de Heilige Geest hier wellicht de vinger bij een zere plek in ons leven. Leven wij niet vaak met de gedachte dat Jezus op deze aarde 'weg' is? Verdwenen. Vertrokken. Komen wij ook in de kerk vaak niet verder dan het beweren van wat 'herinneringen' van wat Jezus ooit eens heeft gedaan? Vroeger. Is dit het struikelpunt in jouw leven? Spreken wij over een Jezus Christus die is weggegaan?! Geen wonder dat wij dan geestelijk vastzitten en geen stap verder komen. Mag ik u op dit punt het lijdensevangelie voorhouden? Christus is niet weggegaan maar overgegaan. D.w.z. Hij breekt Zijn werk niet af, maar Hij gaat het bij de Vader voortzetten. Ik ga heen. Ik ga over, om u plaats te bereiden. Zijn werk gaat door. Hij gaat over tot de Vader. En zeker, dat gaat via Golgotha, dat gaat door de dood heen. Zo kan Hij straks bij de Vader door Zijn bloed de volle verlossing voor de zijnen bewerken. Gelooft u? Hoe weet ik dat? Nu, ongeloof zegt: Jezus is weg. Ik zie niets meer van Hem. Geloof zegt: ik zie Hem niet met mijn blote oog, maar Hij is er wel. Bij de Vader. Het geloof is niet vol met herinneringen aan Jezus Christus van vroeger, maar vol van ondervinding van Christus nu. De Kerk is geen Museum van Oudheidkunde, maar een Studio waar de levende Stem van de Christus der Schriften wordt gehoord. Dagelijks. Jezus weet dat Hij zal overgaan tot de Vader. Hier aan het begin van de lijdensgeschiedenis wordt de overwinning al aangekondigd. En Johannes heeft dat niet van een vreemde. Kijkt u maar naar Jesaja. Jesaja 53, het lied van de lijdende Knecht des Heeren, wordt deze weken veel gelezen. Maar let u er eens op, dat lied begint al in Jesaja 52 : 13: 'Ziet, Mijn Knecht zal verstandig handelen; Hij zal verhoogd en verheven, ja zeer hoog worden'.
In 'schijn' gaat het hier verkeerd; maar in 'werkelijkheid' gaat Jezus Christus hier Zijn doel bereiken. (Haalt u trouwens de aanhalingstekens maar weg.) Hij gaat over van de dood tot het leven. Iemand protesteert: Hij gaat toch juist van het leven in de dood? Zeker, Hij sterft! Hij gaat voor ons de dood in. Maar toch: Hij gaat weer tot de Vader. Hij keert door het sterven heen weer terug in de heerlijkheid waar Hij van alle eeuwigheid al had verkeerd. Dat is voor Hem een vreugde. Hij gaat over van de dood in het leven. Voor Hem was het leven op aarde niet anders dan een voortgaande dood. Door het sterven heen, treedt Hij met zijn verzoenend bloed voor de Zijnen, voor het aangezicht van Zijn Vader. Nu leeft Hij. Zijn leven hier op aarde: niet anders dan een voortgaande dood. Zijn leven in de hemel: één en al heerlijkheid. En mijn leven? We leggen de woorden van de dichter Johannes niet maar even naast ons neer. Slaan ze aan? Slaan ze in? Voelt u Christus trekken? Als Ik van de aarde verhoogd zal zijn, zo zal Ik u allen tot Mij trekken. Uit de dood tot het leven. Christus zong op weg naar het kruis: de banden des doods hadden mij omvangen... en ik... ik zing het Hem na: ik lag gekneld in banden van de dood, daar de angst der hel mij alle troost deed missen... ach, Heere, red mijn ziel... Toen hoorde God. Christus legt Nu vanuit Zijn hemel Zijn rechterhand op mij: ik leef weer. Christus gaat over van de dood in het leven. Ik volg Hem. Door Zijn dood tot nieuw leven. 'Dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus, Die Gij gezonden hebt'. Wat een Overgang. Geloofd zij God met diepst ontzag.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 maart 1990
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 maart 1990
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's