In donker doolbos

In donker doolbos waar ik dwalend schreed.
Gelijk een fakkel, blank van liefdegloed.
Verscheen Hij mij. - 'k Viel wenend Hem te voet
En borg, verblind, mijn aanschijn in zijn kleed.

Hij sprak: - „Eén droppel van mijn heilig bloed
Plengde ik voor u, toen ik de kruisdood leed.
Ik kwam tot u wijl gij de weg niet weet.
Ik draag u zelf de Hemel tegemoet."

Hij boog tot mij en in zijn armen nam
Hij zacht mij op gelijk 't verloren lam.
Mijn brandende ogen vlijde ik aan Zijn borst.

- „Arm doodmoe kind dat was voor Vader bang,
Doch niet voor mij en toch niet roepen dorst!"
- „Ik bleef U zoeken héél mijn leven lang."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen