Op Golgotha

U bent mijn levensweg gegaan,
de duisternis van mijn bestaan
was wurgend om U heen.

Ik vluchtte weg. Weg uit de hof.
Al zong ik fier voorheen Uw lof,
ik liet U bang alleen.

Toen ik mij warmde bij het vuur,
zei ik in 't Godvergeten uur:
ik heb Hem nooit gekend.

Ik loog maar door, tot driemaal toe.
Bij 't ochtendkrieken hebt U moe,
U naar mij toegewend.

Het medelijden in Uw blik
sneed door mijn hart, o Heer, en ik,
ik brak in wild berouw.

Geen mens belette mij mijn vlucht.
Ik schreeuwde naar een dichte lucht:
O God, van Wie ik hou,

ik ben te ver, te ver gegaan.
O Heiland zie mijn zonden aan,
vergeef mij mijn verraad.

De hemel zweeg. Op Golgotha,
ervaar ik schreiend Zijn gena,
als Hij mijn dood ingaat.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen