Ter nagedachtenis aan ds. L Kievit

Enkele dagen na het kerkelijk gedenken van de Opstanding van de Heere Jezus Christus uit de dood, nam de Heere tot Zich Leendert Kievit, in leven Bedienaar van het Goddelijke Woord. Zijn heengaan heeft ons, leden van het Hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk, diep getroffen. In ds. Kievit verliezen wij een zeer gewaardeerd oud-bestuurslid. Met grote dankbaarheid gedenken wij hem en erkennen de Heere voor het vele dat Hij ons in ds. Kievit heeft gegeven gedurende de tijd dat hij deel uitmaakte van het hoofdbestuur. Hij nam deze plaats in, met een korte onderbreking, van 1962 tot aan 1986 toen hij om gezondheidsredenen afscheid moest nemen. Met de vele gaven van hoofd en hart, welke de Heere hem had geschonken, was hij onder ons. De wijze waarop hij binnen de Gereformeerde Bond bezig was moge getypeerd zijn door twee passages uit de herdenkingsrede die hij uitsprak ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van onze beweging.
'Wij spelden elkaar geen erelint op, wij pronken niet met ons werk. Wij vermelden het dankbaar en nemen het in de voorbede mee. En dan blijkt er toch een verband tussen het Uwe en het onze te bestaan.' En: 'Wanneer wij ons aan het Woord houden – men mag er ons wederkerig aan houden – is de waarheid in het geding. Niet als de grootste gemene deler van menselijke meningen, maar als de waarheid van het Woord: Uw Woord is de waarheid'.
Vanuit deze beide grondprincipes nam hij altijd intensief deel aan de beraadslagingen voor de besluitvorming op de vergaderingen. Daarbij had hij steeds het geestelijk welzijn van de gehele Nederlandse Hervormde Kerk op het oog. Wars van een ijdel verhaal van woorden, bracht hij zijn gedachten over bepaalde zaken naar voren. Hij dwong daarbij diep respect af door zijn doorleefde kennis van het Woord van zijn Koning en doorwrochte kennis van de gang van dit Woord door de eeuwen heen tot in deze moderne tijd. Daarin lag voor hem de gang van de Koning der Kerk. De liefde tot de Kerk vond haar wortels in de liefde, die Christus heeft tot Zijn Gemeente, als de Bruidegom tot Zijn Bruidskerk.
Het ging ds. Kievit nooit om de 'Bond', hoezeer hij deze ook een warm hart toedroeg. Meermalen betreurde hij het dat deze beweging noodzakelijk was in onze kerk. Zo nam hij niet een aparte, maar wel een heel eigen plaats in onder ons, een geliefde plaats. Heerlijk was het om naar hem te luisteren als hij iets vertelde over zijn belevenissen uit het ambtelijke leven en de gesprekken met geliefde kinderen Gods. Het ontbrak hem daarbij niet aan fijnbeschaafde humor.
Zijn liefde tot de Koning van de Kerk kwam bijzonder uit in zijn zorg voor de aanstaande dienaren van het Woord. Velen van hen hebben hun eerste schreden tot die dienst gezet onder zijn leiding. Ook het werk dat de Gereformeerde Bond mocht doen voor de studenten had zijn bijzondere aandacht.
Nadat wij ds. Kievit hebben moeten missen als trouw meelevend lid van het hoofdbestuur, moeten wij hem nu ook missen als een broeder die ons droeg in zijn voorbede. Hij is nu ingegaan in de eeuwige rust, waarvan hij zo indringend kon spreken en die hem nu door ons van harte wordt gegund.
Op 20 april overleed ds. Kievit op de leeftijd van 71 jaar, het getal der jaren van de Psalm, waarin de dichter zingt: 'Mijn lippen zullen juichen, wanneer ik U zal psalmzingen, en mijn ziel, die Gij verlost hebt'.
De Heere, de eeuwige God, zij bijzonder met mevrouw Kievit en haar dochter. Hij vertrooste hen met de vertroosting van Zijn Geest.

Namens het hoofdbestuur.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen