Boekbespreking

Dr. W. ter Horst, Christelijke geloofsopvoeding, Een handreiking. Uitgave Kok, Kampen, 112 blz., prijs ƒ 17,90.
Het is verstandig van de schrijver van dit boek dat hij zich heeft laten overhalen om zijn gedachten over de geloofsopvoeding op papier te zetten. Temidden van alles wat er rijp en groen op de pedagische markt wordt aangeboden, neemt dit boek een respectabele ereplaats in. Het is een waardevol geschrift.
De 'Ter Horst-stijl' — als ik me zo mag uitdrukken — treft opnieuw. Zij is direkt, duidelijk, bescheiden en persoonlijk. Wat dit laatste betreft moet hij voor mijn gevoel soms afremmen. Anders zou het emotionele de zeggingskracht doen inboeten.
Het boek is een bundeling van bewerkte lezingen die hij hield voor de NCRV-microfoon in het programma: rondom het Woord.
De auteur bespreekt in dit boek een aantal aspecten van de geloofsopvoeding. Hij definieert deze opvoeding als volgt: alle invloed die het kind helpt om persoonlijk met de Heer in de wereld te leven (16). Deze opvoeding raakt de zinnen, het ik en het hart van de opvoedeling. Voordat Ter Horst op de inhoud van de opvoeding ingaat, zet hij een aantal grenzen uit, waarmee hij de maatschappelijke context van onze tijd wil honoreren.
Allerlei onderwerpen komen dan aan de orde, zoals de samenhang van de opvoeding in gezin, kerk en school. Ook boeit de vraag naar het gemeente-zijn (oase-kerk, kleine gemeenschappen). Uiteenzettingen over de inhoud van het geloofsgoed en de wijze waarop de geloofsopvoeding kan plaatsvinden komen tenslotte aan de orde.
Voor mijn besef is het de intentie van Ter Horst om kinderen op een respectvolle wijze iets bij te brengen van het grote Geheim. Hij loopt daarbij telkens tegen schadeposten aan, die ontstaan zijn door een verkeerde aanpak, hoe goed bedoeld ook. Daarbij komt het spanningsveld tussen normatieve- en functionele pedagogiek naar voren. Op dit punt rijzen er bij mij steeds vragen. Deze hebben ook te maken met de visie van Ter Horst op theologie als een handelingswetenschap (108).
Ik ben de schrijver erkentelijk voor zijn 'handreiking' aan ons allen, zoals we bij de opvoeding van een nieuwe generatie betrokken zijn.

Ineke Droogers-Zoutewille, Leren van gewone mensen. De volkse lezing van de Bijbel bij Carlos Mesters. Uitgave Boekencentrum, 's-Gravenhage, 113 blz., prijs ƒ 17,90.
In dit boek wordt een beschrijving gegeven van de wijze waarop Carlos Mesters (R.K. Carmeliet) de Bijbel leest met de arme Braziliaanse bevolking. De schrijfster is daar zelf enkele jaren deelgenoot van geweest. Carlos Mesters gaat bij zijn lezen van de Bijbel uit van de situatie waarin de bijbellezer zich bevindt en hij denkt dan met name aan maatschappelijke en sociale omstandigheden. In Brazilië is deze: armoede. Een bijbelstudiecursus met vissers illustreert deze wijze van lezen heel goed.
Mesters onderscheidt bij bijbelstudie: de tekst, de kontekst (de gemeente) en de pretekst (de omstandigheden). Hij weeft het Bijbelverhaal en het verhaal van het leven door elkaar (57).
De schrijfster trekt lijnen naar onze eigen situatie en bespreekt de mogelijkheden om op deze manier bezig te zijn in kringwerk en catechese.
Aan het slot noemt zij literatuur voor verdere studie. Het is een boeiend boek met originele gedachten. De bedoeling om de Bijbel en het dagelijks leven heel sterk op elkaar te betrekken is op zich een bijbelse gedachte. De vraag is wel: hoe doe je dat en waar kom je tenslotte uit? Vorm en inhoud hangen natuurlijk nauw samen. Hoe is de verhouding tussen wetenschappelijk bijbellezen en een volkse wijze van bijbellezen? Daar is het boek voor mijn besef niet helemaal uitgekomen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen