De kerkauto als podium

Het evangelisatiewerk gaat door. Drie dagen hielpen de jongeren van de moedergemeente 'Los Olivos' de dochtergemeente 'Elim' tijdens een evangelisatie-actie. Ik heb me weer verbaasd over het improvisatietalent en het geduld van de Peruanen. We kwamen met een wagen volgeladen te laat aan. Eerste teleurstelling: er is geen licht. Tweede: het podium is nog niet klaar. Derde: nauwelijks mensen. Wat nu? We beslissen een belangrijk kruispunt op te zoeken, waar veel mensen langs komen. Ook komt iemand op het idee om onze kerkauto (Toyota pick-up met hoge carrosserie op de achterbak) als podium te gebruiken. Een goed idee. Planken worden aangesjouwd. Luidsprekers opgehangen. Allemaal provisorisch. God heeft voor het licht gezorgd, want iemand in Holland is op het idee gekomen om een lichtaggregaat mee te geven met de container, omdat hij gehoord had dat in Peru de electriciteit nogal eens uitvalt. Die lichtopwekker werkt op benzine. Vanwege de geluidshinder op afstand neergezet, wordt hij aangetrokken. Na hevig gepruttel doet hij het. Maar te hard. Een touwtje aan de regelknop en ook dat is weer opgelost. Dan doen de gloeilampen het niet. Te veel zand ertussen. Schoonmaken. Ja, één lamp doet het! Halleluja, wordt er geroepen. Licht trekt aan. Mensen komen nieuwsgierig kijken. Nu nog de geleende geluidsinstallatie aan de praat krijgen. Na een tijdje rommelen lukt dat ook. De evangelist die zal preken heeft gelukkig verstand van techniek en heeft wel eens vaker moeten improviseren.
Om negen uur 's avonds kan dan eindelijk het programma beginnen. Intussen waren de jongeren al lang aan het zingen. Sommigen durven gesprekjes aan te knopen met de mensen. Een verwaarloosde vieze gek komt ook. Och, zegt Sara, 'als God doden opwekt kan hij ook gekken genezen.' Tja, ik heb wellicht vaak te weinig geloof voor deze campagnes, bedenk ik weer. Wie weinig verwacht heeft een kleine God. Denk ik wel groot genoeg van Hem? Zondag is het helemaal een onvergetelijke dag. De baas van een ambulante bioscoop biedt zijn met gaten doorboorde tent aan voordat zijn eigen programma begint. Hij tapt als er licht is immers ook licht af van de kerk. Dus voor wat hoort wat. Hij heeft ook een eigen lichtmachine. Bij lichtuitval de enige plek licht en een bron van lawaai in de wijk. Als we aankomen, na onderweg nog een muziekgroep opgehaald te hebben, is men zowaar al bezig met installeren. We beginnen met zingen met en voor de kinderen. In Ciudad Mi Peru wonen er genoeg! Dan komt het hoogtepunt: de preek van de evangelist. Als het al schemert gaat de roep uit zich over te geven aan de Heere Jezus en wordt zieken op het hart gebonden dat de gekruisigde Koning de kwalen genezen wil. Geestelijke en lichamelijke noden lopen door elkaar heen. Zonde en ziekte liggen dichtbij elkaar. Sommigen geven zich inderdaad over. Er wordt met en voor hen gebeden. Hun adressen worden opgeschreven.
Intussen wordt op de hoger gelegen kruising onze kerkauto weer opgezadeld met de apparatuur. Daar de muziekgroep er is, stimuleren we elkaar tot nog een openlucht bijeenkomst. Regenen doet het hier immers nooit en de kille winterwind waait nog nauwelijks. Zondagavond: veel mensen op de been. Volkswijk: aan mensen nooit gebrek. De evangelist preekt over het thema van de familie n.a.v. de gevangenbewaarder van Philippi. Volgens hem een echte 'macho', die tenslotte de gevangenis in vlucht om daar bij Paulus en Silas tot de echte bevrijding te komen door uit te roepen: 'Wat moet ik doen om zalig te worden?' En dan het antwoord: 'Gelooft in de Heere Jezus en gij zult behouden worden, gij en uw huis!' Om te leren wat geloven is hoeven we niet per se eerst jarenlang in de kerk te zitten. Geloven is je als een kind overgeven en je toevertrouwen aan je Vader die weet wat er aan schort en weet wat je nodig hebt. Weer geven een aantal mensen zich over. De gemeente 'Elim' krijgt werk om die mensen op te gaan zoeken. Want het kan bij een emotionele opwelling blijven, die zo weer overgaat. Ook kan het zaad snel opschieten, maar dan komt de hete zon, er komen problemen en dan verdort het plantje. Ook kan het zaad tussen de dorens vallen. De zorgen om het bestaan: 's zondags niet werken, dus geen brood op de plank. Wat doe je dan? Naar de kerk blijven gaan of niet? Gelukkig valt er ook altijd zaad in de goede aarde. Daar zorgt God voor! Als Hij begint zal Hij het werk in ons ook afmaken!
In ieder geval is de gemeente gestimuleerd om te blijven evangeliseren. Toch fijn dat er een auto bestaat; een versterker, een lichtmachine en een relatie tussen een moeder- en dochtergemeente en bovenal een God, die al dat menselijke geïmproviseer wil gebruiken. In zijn handen bevelen we de pas bekeerden en de gemeente 'Elim' aan. Anders zal er niets van overblijven.
'Elim': een oase in de woestijn? Geen water, geen licht, gebrek aan voedsel en toch: Hoort en uw ziel zal leven! Gij en uw huis!
In Holland is wèl licht, wèl water, een overvloed aan voedsel en toch: Zalig zijn zij die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid en zij zullen verzadigd worden!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen