Moederdag in Lima

Aan de moederdag wordt hier in Lima erg veel aandacht besteed. Naar ik weet méér dan in Nederland. Deze stunt van de middenstand heeft hier 'n zeer goede voedingsbodem gevonden, ondanks of beter gezegd dankzij de 'mannencultuur' (machismo). Er worden overal speciale programma's en feesten georganiseerd, voorzover tenminste de steeds leger wordende beurzen dat toelaten.
Onze school organiseerde de vrijdag vóór moederdag weer een speciaal programma voor de moeders. Daar moest ik een meditatie houden. De kerkzaal die dan aula is, zat helemaal vol draaierige kinderen en zich belangrijk voelende moeders. Zonder geluidsinstallatie moet je dan zien dat je allen bereikt met het Evangelie. Dit keer was mijn aandacht getrokken door Maria Magdalena aan wie gevraagd wordt tot twee keer toe: Vrouw, waarom huil je? Pas als Jezus, de Herder, haar bij haar naam noemt herkent ze Zijn stem! Pasen is geen volksfeest waar iedereen in gelooft. Hoogst persoonlijk is de aanspraak èn het antwoord: Meester! Daarna verloot men buiten de manden gevuld met levensmiddelen die elke klas verzameld heeft.
Zaterdag had onze jeugd een speciale avond georganiseerd voor de moeders + aanhang van onze gemeente. Psalmen en liederen werden aan de moeder gewijd. De jeugd koos de moeder van het jaar. Er was als hoogtepunt een toneelstuk-met-boodschap en daarna een maaltijd. Een paar echtparen moesten vertellen hoe ze elkaar ontmoet hadden. Er werd weer gezongen en tenslotte enige dankwoorden gesproken. Zondagmorgen hadden de zondagsschooljuffrouws ook weer een speciaal programma georganiseerd voor de moeders in de kerk.
Enkele kinderen zeggen een gedicht op, al zwaaiend met hun armen. Want zo wordt dat hen geleerd. Een groepje voert een sketchje op, druk ingestudeerd de week ervoor. Zo wordt de moeder lyrisch opgehemeld. Het is mij vaak te zoetig, te irreëel. De moeders worden omhelsd met de groet 'un feliz dia' (= een gelukkige dag). Ik maak wel eens de bittere opmerking dat ik hoop dat 't niet bij één dag blijft, maar dat er meer mogen volgen. Gelukkig kwam het Woord ook aan het woord, dit keer d.m.v. de meditatie van een moeder. Over het klassieke Spreuken 31 : 10-31. Ze zei dat veel Peruaanse vrouwen door de slechte economische situatie weer gedwongen worden om te werken. Hoewel het in Spreuken 31 niet over een arme vrouw gaat (zie vs. 20) maar over iemand uit de middenstand is het punt van overeenkomst dat de vrouw hard werkt voor haar gezin (voeding en kleding) èn dat ze ook op de markt, en de werkplaatsen de handen uit de mouwen steekt. Opvallend is in Spreuken 31 dat de man alleen maar in de poort zit om zijn deugdzame vrouw op te hemelen. De Spreukendichter prijst zichzelf het gelukkigst want hij heeft een vrouw gevonden die de Heere vreest èn hard werkt. Maar zo vraagt ze: maar is het ook de bedoeling van God dat als de vrouw moe van haar werk thuiskomt, ze dan ook nog 'n keer alle werk thuis moet opknappen, terwijl de man thuisgekomen in z'n luie stoel of bed zakt? Kan hij ook niet eens helpen met 't huiswerk van de kinderen? Is het terecht dat we de jongetjes in onze gezinnen uitsluiten van 't afwassen of vegen? Wordt alleen de vrouw bij 't laatste oordeel ter verantwoording geroepen over de opvoeding van de kinderen of man en vrouw samen? Waarom willen alle mannen zo graag een vrouw? Kunnen ze zich als vrijgezel niet alleen redden? Een gemompel stijgt op bij de achterste banken waar de jeugd zit.
Zo, dat was in ieder geval geen onkritische viering. Het Tegenover van het Woord werd ervaren. Er moesten zonden beleden worden en om vergeving gesmeekt worden. De Bijbel is gelukkig méér en anders dan het zoetige gezemel en het gemoede(r)lijke geleuter van velen rond moederdag. Zolang het Woord aan het woord mag komen blijk ik moederdag vieren. Anders niet, want dan wordt het een moedercultus. De Rooms-Katholieke Kerk heeft daar hard aan meegewerkt door haar Mariaverering, die juist ook hier in deze mannencultuur zo aangeslagen is.
Hoe lezen wij Nederlanders echter Spreuken 31? Lezen wij onze visie op de verhouding man-vrouw af uit de Bijbel of lezen we onze visie er eerst in? Eren wij onze moeders wel genoeg? En als ze ouder worden? Zijn er onder ons de Loises en de Eunices uit 2 Tim. 1? Mogen de christenen in Peru anders denken over de verhouding manvrouw dan in Holland? Bestaat er één Bijbelse visie? Wat leert ons de geschiedenis? Al met al genoeg redenen om volgend jaar weer moederdag te vieren. Het roept vele vragen op die een Bijbels antwoord behoeven. En 't voordeel is: je staat met de Schrift in de hand zo midden in het gewone dagelijkse leven. God wil dat dàt geheiligd wordt. Ter meerdere glorie van Hem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen