Reclame op zondag

Afgelopen dinsdag moest de Tweede Kamer beslissen inzake Ster-reclame op zondag. De christelijke partijen hebben de rug gerecht om dit tegen te gaan. De P.v.d.A. bleek grosso modo voor te zijn. In de naoorlogse jaren braken christenen en socialisten door naar de Partij van de Arbeid. We mogen ons – hoe we ook die doorbraak principieel waarderen – afvragen wat er van de gemeenschappelijke idealen is terechtgekomen. In de pleidooien vóór zondagsreclame blijkt dat de P.v.d.A. niet alleen van zijn oud-socialistische ankers is losgeslagen (de reclame-hausse hoort toch helemaal bij een kapitalistisch systeem!) maar hoe er ook geen enkel begrip meer is voor christelijke uitgangspunten en principes in onze samenleving. In Trouw van zaterdag 23 juni stonden hierover niet mis te verstane ontboezemingen van binnenuit, nl. van het Tweede Kamerlid voor de P.v.d.A. de heer Piet de Visser. Hier volgen enkele voor zichzelfsprekende passages:

'Piet de Visser, voor de PvdA sinds anderhalve maand weer lid van de Tweede Kamer, begrijpt niet wat zijn fractie bezielt om kost wat kost het verbod op zondagsreclame te willen schrappen. De PvdA was er vorige week als de kippen bij om steun te betuigen aan een voorstel van de VVD om dat verbod onmiddellijk op te heffen. Dat leidde tot een harde botsing met de coalitie-partner, het CDA en met de eigen minister D'Ancona (WVC). Het CDA is mordicus tegen tv-reclame op zondag en speelt zijn verzet hoog op.

De Visser geeft de christen-democraten daarin groot gelijk. Samen met zijn fractiegenoot De Pree zal hij in elk geval komende dinsdag tegen het VVD-voorstel stemmen. Dat je met het binnenhalen van de Ster op zondag ("het lijkt wel de titel van een boek") je eigen beschaving naar de knoppen helpt is maar een van zijn argumenten, waarmee hij zijn fractiegenoten vooralsnog echter niet heeft kunnen overtuigen.
De Visser: "Ik word behoorlijk kwaad over hun reactie. Er was er een die zei: klokkengebeier, dat is toch ook reclame. Als je dat zegt, heb je iets niet begrepen. We hebben het hier over onze eigen beschaving. Je zit met 2000 jaar christelijke cultuur. De musea hangen er vol mee, de literatuur staat er stijf van. We vieren kerstfeest, paasfeest en in de Tweede Kamer hebben we zelfs een derde pinksterdag. We hebben drie dagen nodig om de uitstorting van de Heilige Geest te vieren! En dan roepen ze in de fractie: het christendom stelt geen moer voor."
"In 1946 ben ik lid geworden van de PvdA onder de oude Banning. De mensen van het eerste uur pikten het beste uit de christelijke politiek, uit de sociaaldemocratie en uit het links-liberalisme. Dat was de basis van de partij. Dus je moet rekening houden met de mensen die vanuit christelijke beginselen PvdA-lid zijn geworden. Die hebben ergens recht op. Wat ze nu doen getuigt van gebrek aan respect voor de christelijke PvdA-kiezers. De start van de PvdA was anders. In mijn fractie zitten een hoop mensen die die dag vergeten zijn."
"Dat maakt mij bitter, dat gebrek aan respect. Ik word net zo kwaad over partijgenoten die zeggen, dat de 1 mei-viering en de Internationale allemaal flauwekul is. Het gaat hier om een brok cultuur waar een geschiedenis achter zit. Dat kun je niet zomaar in de hoek donderen. Als je daar minachtend over doet, misken je dat je een aantal geestesstromingen vertegenwoordigt die je in hun waarde moet laten."
(...)
De Visser heeft het vermoeden dat in de fractie anti-christelijke gevoelens meespelen. "Ik merk een enorme rancune ten opzichte van het officiële christendom. Er zitten in de fractie veel mensen die zelf of van wie de ouders door het christendom door de mangel zijn gehaald. Daar heb ik wel begrip voor. Maar daar moet je je als politicus niet door laten leiden."
"Ik vind het wel een probleem dat ik in deze zaak met het CDA moet meestemmen. Een partij die de afgelopen acht jaar het consumentisme in volle glorie, voor honderd procent, heeft uitgedragen. In die periode heb ik weinig gezien van anti-consumentisme. Maar ik ben blij dat ze kennelijk bekeerd zijn. Ik hoop dat ze diezelfde mentaliteit ook in een aantal andere zaken aan de dag leggen."

We leven in een tijd van glijdende schalen en schuivende panelen. Verlies van de zonde, de rustdag is het ernstigste symptoom van de secularisatie. De P.v.d.A. zet zelfs socialistische principes opzij om anti-christelijk bezig te zijn. O tempora, o mores!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen