De nodige orde

De omgeving, waarin ons tekstwoord is geplaatst, komt ons zeer bekend voor. Er is een grote schare mensen aanwezig bij Jezus. Overal en altijd volgde deze Hem. Daarom kunnen wij verstaan, dat de Heiland ogenblikken van stilte en eenzaamheid soms echt begeerde en zocht. Ook nu is de menigte weer daar en als zovele malen tevoren, wordt Hij opnieuw met ontferming over hen bewogen, omdat zij waren als schapen, die geen herder hebben. Hij begon hun vele dingen te leren. De rust schoot er dus voor Jezus weer volkomen bij in. Het onderwijs van Jezus loopt nogal aan, de zon neigt naar de horizon en voor de discipelen doet zich de nijpende vraag voor: waar moeten wij op dit late middaguur in deze woeste plaats met deze grote schare naar toe? Wat moeten wij ermee beginnen? Er schijnt niet anders op te zitten, dan de schare de raad te geven zich in de naastbijzijnde dorpen van voedsel te voorzien. Op dit moment grijpt de Heere zelf in. Het blijkt dat de jongeren vijf broden en twee vissen voorhanden hebben. Natuurlijk in de verste verte niet voldoende om zoveel mensen te voeden. Maar geen nood... Hij beveelt de aanwezigen bij waardschappen te gaan zitten. In stil ontzag voor het woord van de Meester gaan de discipelen rond onder de duizenden mensen en weldra schikt zich ieder in een groep. Wij kennen dat woord 'waardschappen' niet meer, maar het betekent eenvoudig 'groepsgewijze'. Uit het hier in het Grieks gebruikte woord blijkt duidelijk, dat het bij deze wonderbare spijziging ordelijk, als bij een gastmaal moest toegaan. Vóór de voeding eerst de ordening! Marcus vertelt het verhaal verder op de hem eigen wijze. Zij gingen zitten in groepen van honderd en van vijftig. Weldra ziet ge over het groene gras verspreid groep na groep, en kring na kring. Met de grote feesten te Jeruzalem waren de duizenden feestgangers ook gewoon om zo te eten. Het gebeuren is ongetwijfeld een prachtig gezicht geweest. In het Grieks staat voor die kringen of groepen een woord, dat bloembedden betekent. Als bloembedden lagen die groepen van vijf­tig en honderd in het gras. Men denke maar aan de veelkleurige Oosterse mantels om van het kleureneffect overtuigd te geraken. Maar houdt dit vast: eerst orde, daarna voedsel! Eerst toen er orde in de wanorde geschapen was, werd er overvloedig in de lichamelijke nooddruft van allen voorzien.

Welke les mogen wij hieruit trekken? God is een God van orde. Goede orde houden in alle dingen is de Heere welbehagelijk. De Heere Jezus Christus is hier de goddelijke Huisvader, die Zijn kinderen voedt. Maar dit geschiedt niet in het wilde weg, hier een homp en daar een stuk brood. Weineen, er mag niemand overgeslagen worden. De kleine noch de grote. En dat kan alleen door orde. Bovendien moet voorkomen worden dat in het wilde gedrang veel wordt verkwist en eenvoudigweg verloren gaat. Wat een kostelijke en indringende les voor ons dagelijks leven! Het leven verloopt geruisloos, waar men naar Gods bevel ook in de kleine dingen het van God gegeven spoor bewandelt. Wat denkt u van een huisgezin waar een ieder naar eigen levensregel in huis handelt? Waar geen huiselijke orde de leidraad vormt van een harmonisch gezinsleven, waar de kinderen in feite vader en moeder regeren naar de invallen en grillen van hun jonge hart. Wat komt er terecht van een huisgezin, waar geen vaste tijden, vaste gewoonten heersen, maar ieder handelt naar wat goed is in zijn ogen? Het gevolg is altijd verspilling van tijd, van voedsel, van kracht en gemis van levensharmonie en eendracht. Individualiteit ten top gedreven: egoïsme!
Denk ook eens aan uw eigen leven. Wanneer ge uzelf geen teugel aanlegt in het punt van ontspanning en inspanning, maar uw levensstroom maar ordeloos en in het wilde weg daarheen laat vliegen — hoe moet ge later klagen over nutteloos doorgebrachte uren, niet voleindigde taken, onbevredigde contacten met anderen en bovenal een verontrust geweten? Het ordeloze hart van ons heeft orde, regel, tucht en spoor nodig. We moeten allen 'geleid' worden.

Ons voorbeeld en richtsnoer is daartoe de Heere Jezus zelf. Ons Schriftverhaal biedt de enige oplossing voor het maatschappelijk, maar ook voor het persoonlijk levens­vraagstuk. Want wat dunkt u? Er is voor allen brood, ja, maar vooraf moet de heilige orde hersteld worden in de door de zonde in wanorde geraakte mensenwereld. Eerst het scheppen van orde en harmonie en dan het brood. Eerst de heilige regelmaat van het Koninkrijk Gods, en dan de voorziening in de tijdelijke nooddruft. Eerst door de kracht van Christus het herscheppen der wilde massa in een geordende schare, die op Christus wacht, en dan wordt de belofte vervuld, dat alle andere dingen ons toegeworpen zullen worden.
Dat is ook waar voor uw persoonlijk leven. Wanneer ge de ongebonden driften en lusten van uw leven hun gang laat gaan, en toegeeft aan alle nukken en uitspraken van uw natuurlijk hart, we behoeven niet te vragen waar uw levensweg op uitkomt. Ongebondenheid geeft ordeloosheid en onvrede. Nodig is de bedwingende kracht der genade, ge moet worden gebracht in het ware middelpunt van het leven en tot de ware orde: God is Heere en de mens knecht. Dan ontvangt ge hemelse zegen. Ge moet dus aan de hemelse orde gebonden worden om waarlijk vrij te zijn. Dat vroeg de psalmdichter toen hij bad:
Leer mij naar Uw' wil te hand'len;
'k Zal dan in Uw waarheid wand'len.
Neig mijn hart, en voeg het saâm
Tot de vreez' van Uwe Naam.
Heer', mijn God! ik zal U loven,
Heffen 't ganse hart naar boven.
'k Zal Uw' Naam en majesteit
Eren tot in eeuwigheid!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen