Boekbespreking

R. Ganzevoort, Mag ik er zijn? Over genade en veroordeling, 96 blz., ƒ 15,75, Kok-Voorhoeve, Kampen, 1990.
Een fijnzinnig geschreven boekje over de pastoraal-theologische betekenis van het woord 'genade'. De schrijver is op de hoogte met al die mensen die gefrustreerd en gekortwiekt in het leven staan omdat zij ondanks alle (s)preken en gesprekken over Gods liefde in hun eigen leven gebukt gaan onder zelfverwijt, eenzaamheid, zelfhaat en veroordeling. Wat betekent het genade te ervaren zo dat je weet: ik mag er zijn? Wat betekent de genade voor wie eenzaam zijn, gebukt gaan onder schuldbesef, het gevoel hebben verworpen te zijn, voor allen die zichzelf niet durven aanvaarden?
De toonzetting is sympathiek. Hier worden vanuit het gereformeerde belijden en de prediking van zonde en genade. Schepper en schepsel, verlossing en vernieuwing lijnen getrokken naar het pastoraat.
Hier en daar zet ik een vraagteken. Of men in wat de auteur noemt de orthodoxe hoek van de gereformeerde gezindte mensen die worstelen met de vragen rondom verkiezing en verwerping, helpt met een uiteenzetting dat uitverkiezing geen bron van twijfel behoeft te zijn, omdat we als gelovigen immers uitverkoren zijn (blz. 91), waag ik te betwijfelen. Juist de correlatie tussen geloof en verkiezing vormt immers het probleem: Mag ik wel geloven? De opmerkingen van Calvijn over Christus als de spiegel waarin we onze verkiezing mogen aanschouwen lijken me hier vruchtbaarder.
Graag ter lezing aanbevolen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen