Miami
Van Overzee
Op weg naar ons huis en werk in Lima konden wij Miami aandoen, dankzij de gastvrijheid van de familie De Blois. Dr. De Blois is hoofd van de afdeling bijbelvertalingen van de Verenigde Bijbelgenootschappen van Noord-, Midden- en Zuid-Amerika en buitengewoon zendingsarbeider van de GZB.
Miami is heel wat anders dan Peru, maar ook anders dan Holland. Als wij ons daar al vergapen aan de rijke en keiharde vrije markt samenleving, laat staan de Peruanen! Voor veel Peruanen is Miami als het ware het beloofde land. De helft van de bevolking van Miami is Spaanssprekend. Veel mensen uit Cuba, Puerto Rico en Midden-Amerika zijn er neergestreken. Vele Peruanen hebben er wel een familielid wonen die 'het gemaakt heeft'. De rijkste Peruanen gaan af en toe een weekendje naar Miami. Veel zendings- en christelijke hulporganisaties hebben er hun (hoofd)kantoor. Je zit in Miami al gauw (heel rustig overigens, want de maximum snelheid ligt veel lager dan in Nederland) een halfuur in de auto naar kerk, school of kantoor. Ondanks de 8- tot 10-baans wegen zijn er toch nog files. Dan kun je heel wat indrukken uitwisselen. Vaak bekroop me de bange vraag hoe lang het nog zal duren voor Nederland ook zo is als de U.S.A. In een goed georganiseerde kapitalistische samenleving is eigenlijk steeds minder plaats voor een door de staat georganiseerde gezondheids- en armenzorg en onderwijs. Dat wordt allemaal aan het particulier initiatief overgelaten. Je hebt dus meer inkomsten nodig dan in Nederland om alles te kunnen bekostigen. De kerk, de zendingsorganisaties en de diakonale hulp in buiten- en binnenland zijn ook volledig op particuliere hulp aangewezen. De enige dienst die de staat bewijst is dat je de giften mag aftrekken van de belasting. Bij alle geldwerving wordt daar de nadruk op gelegd. Het is bekend dat de V.S. heel veel zendelingen heeft uitgestuurd. Vroeger al en nu nog. De meesten worden gesteund door vrienden en bekenden uit allerlei kerken en gaan uit via interkerkelijke zendingsgenootschappen. Deze beijveren zich om mensen te werven door middel van advertenties. Evenals de vele particuliere theologische en missiologische opleidingen die elkaar beconcurreren om studenten te werven. Dat in die propaganda 'succesverhalen' een belangrijke plaats innemen is te begrijpen. Dat zendelingen nogal nadruk moeten leggen op de resultaten van het werk ook. Je krijgt sterk het gevoel dat het een groot bedrijf is, dat door giften en propaganda draaiend gehouden moet worden.
Begrijpelijk is ook dat men steeds weer nieuwe vormen moet vinden om fondsen te werven. In de paar dagen dat we in Miami waren, mochten we mee naar een banket dat was georganiseerd door de Latin America Mission. Dit banket kost de zending niets, want men zoekt er tevoren sponsors voor: bedrijven, rijke particulieren en het hotel zelf. Direct betrokkenen bij de zendingsorganisatie (bestuursleden en werknemers) nodigen vrienden en bekenden uit, van wie men enige bijdrage kan verwachten. In de zaal van het dure hotel staan ronde tafels gedekt als we aankomen. Iedereen krijgt een fraai naambordje op. Het programma is goed verzorgd. Het gaat om geldwerving voor een speciaal programma 'Christ for the City' (Christus voor de stad). Een flitsend klankbeeld zorgt voor het opwarmen van de geef-gezindheid. In een praatje van een welsprekende manager — het blijkt de voorzitter te zijn — wordt een beroep gedaan op degenen die zo lekker gegeten hebben om vooral de straks aangereikte enveloppen te gedenken. Je kunt er een eenmalige gift in doen, maar ook beloven elke maand of elk jaar een bepaald bedrag te schenken. Als toetje na de maaltijd wordt nog een toegift gevraagd voor een volkswagenbusje voor Mexico-City.
Uit de bedankbrief (ons adres zit nu in de computer!) die we in Lima kregen, blijkt dat het bedrag inderdaad gehaald is en dat er vele duizenden dollars toegezegd zijn voor deze zending in de grote steden. Wellicht komen ze ook nog een keer naar Lima? Zal ik dan meewerken? Niet te ontkennen valt dat zulke grote acties een impuls geven aan de plaatselijke kerken om te evangeliseren. Ook bindt zo'n actie de verschillende kerken samen. Ik betwijfel echter of bijvoorbeeld de grootste protestantse kerk in Lima mee zal doen, want die heeft al haar eigen stadszendingsprogramma's van allure.
'Fundraising for the Lord' (fondswerving voor de Heer) was dat dus. Fondsen zijn er nog steeds genoeg in de westerse wereld. Veel mensen houden eigenlijk steeds veel geld over. Hoe voorkom je dat ze dat aan onnodige dingen uitgeven? Hoe krijg je het voor elkaar dat ze 't aan zending en werelddiakonaat geven? En vooral belangrijk is: wat ga je met dat geld doen? Hoeveel geld is alleen al nodig om 't kantoor en 't personeel draaiende te houden?' God heeft de milddadige gever lief. 't Mooiste is toch eigenlijk wel dat we spontaan en gul geven, gedreven door de liefde van God en dat allerlei klopjachten op geld niet nodig zijn. In Nederland is alles nog minder business-achtig en meer geestelijk geregeld. Toch weten we dat onder een geestelijke dekmantel heel wat materiële belangen kunnen schuilgaan en het zondige 'vlees' zijn slag slaat. Ook moeten we in onze tijd van zoveel verschillende organisaties en zoveel reclame eerlijk toegeven dat goed doordachte, bijbels verantwoorde en creatieve manieren van geldwerving en geldbesteding nodig zijn om ons luie geef-vlees te stimuleren. Het eigenlijke blijft: Die twee rokken heeft, dele hem met die geen heeft; en die spijs heeft, doe evenzo' (Lucas 3 : 11). En: Laat uw linkerhand niet weten wat uw rechterhand doet' (Mattheüs 6 : 3). Wij zien hier in Lima soms ontroerende voorbeelden hoe mensen die zelf haast niets hebben hun huis, hun spullen of hun eten delen met anderen. Bovenal vraagt God dat we onszelf helemaal geven. Daarom is het een teken aan de wand dat er nauwelijks nieuwe zendingspredikanten en evangelisten gevonden worden, die bereid zijn sommige financiële zekerheden of toekomstplannen los te laten. We hebben toch Pinksteren gevierd?!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 augustus 1990
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 2 augustus 1990
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's