Globaal bekeken

In 'Het meetsnoer', contactblad van de S.G.P. te Nunspeet, stond het volgende, aan De Volkskrant ontleende bericht over 'zitten of staan':

'Socialisten zijn zittenblijvers. Vroeger al bij het volkslied en nu weigeren ze ook nog op te staan in Nunspeet als de burgemeester bij aanvang van de raadsvergadering voorgaat in het gebed: "Almachtige God. Wij naderen met eerbied tot U en smeken U ootmoedig om Uw zegen over de werkzaamheden, die ons zijn opgelegd."
Per 1 mei braken twee PvdA-raadsleden met de traditie om het gebed staande aan te horen in deze door een christelijk blok bestuurde Gelderse gemeente. En dat terwijl het reglement van orde zegt dat je moet staan. De socialisten worden gesteund door de provincie Gelderland, die net als de PvdA'ers vindt, dat de verplichting om tijdens het gebed op te staan strijdig is met de Grondwet en het Verdrag van Rome. Hoewel de christelijke meerderheid in Nunspeet er geen halszaak van wil maken, blijft de sta-op-en-luister-bepaling voorlopig gehandhaafd. Het is een traditie, "een vertoon van eerbied, net zoiets als bij het volkslied", zegt gemeentewoordvoerder T. Hupse. De PvdA'ers zullen niet van hun stoel omhoog worden getrokken. Als ze willen blijven zitten dan blijven ze zitten. Er rust geen verplichting op de bepaling. "Dat blijkt ook wel uit het feit dat er geen sanctie op overtreding van de bepaling staat", constateert Hupse.
Nunspeet is niet de enige gemeente waar men rijst bij het gebed, alleen kwam het hier tot een principiële discussie omdat de PvdA bij de provincie aan de bel trok. Of de provincie er een principezaak van zal maken door het besluit ter vernietiging voor te dragen bij de Kroon, durft een provinciewoordvoerder nog niet te zeggen.'

In het Informatiebulletin van Trans World Radio stond de volgende brief van een luisteraar uit Kenya afgedrukt:

'Met blijdschap dank ik de levende Here dat Hij me in alle drukte de kans geeft u te schrijven. Ik hoop en vertrouw dat het u goed gaat door onze Schepper. Met mij gaat het aardig goed, en ik dank de Almachtige Here voor de grote zorg die Hij voor mij heeft. Ja, ik heb goed geluisterd naar de radiolessen, via de Trans World Radio programma's, en grijp deze gouden kans om u te bedanken en te feliciteren met de uitzending van de educatieve programma's "Afrika Moet Leven", waarmee ik sinds januari kennismaakte. Mijn lovende woorden komen u daarvoor beslist toe, omdat ik door uw lessen nieuwe dingen heb geleerd die ik niet wist. Daarom werd ik gewezen op de programma's van Trans World Radio. Ik heb veel dingen geleerd over gezondheid, hoe te zorgen voor ons milieu, en ook de lessen over Jezus Christus. Wat doet u een geweldig werk door zulke lessen uit te zenden, die zo belangrijk zijn voor hen die daarop achtslaan. En moge de Here u kronen met Zijn zegen en kracht in Zijn wil en werk, en u ook de moed geven om de programma's uit te zenden. Lang leve het programma "Afrika Moet Leven"!'

In een boekje van ds. G.M.A. Hendriksen, vroeger r.k. priester, getiteld Weg en Wijzer (uitgave Gazon), troffen we het volgende over 'Weldadige stilte':

'De oorzaak van (...) onchristelijk gedrag en denken van (...) mensen is naar mijn vaste overtuiging dikwijls hun oppervlakkige, onrustige, luchtige leven, waarin geen of veel te weinig plaats is voor stilte en voor ingetogen en rustig gebed. Het een kan nu eenmaal niet zonder het ander.
Ik ben er daarom ook vast van overtuigd dat de geestelijke achteruitgang in de wereld op dit ogenblik voor een niet gering gedeelte wordt veroorzaakt door de veel te grote uitgelatenheid en herrie en onrust in het leven van de mensen. De hele dag muziek aan op de radio — en dan van die wilde en harde muziek — belemmert een mens om rustig en ernstig te denken. Daar heeft een mens stilte voor nodig.
Tijden van stilte kunnen we daarom geen van allen missen.
Iemand heeft eens gezegd, dat goede gedachten als wezeltjes zijn. Ze komen namelijk alleen maar voor de dag als het stil is.
Bovendien is het een al dikwijls vastgesteld feit, dat de Here God zich vooral daar laat vinden waar het stil is.
Mensenwerk is dikwijls lawaaierig, vooral als men daarbij schreeuwende muziek aanzet.
Daarom is in de wereld de stem van God absoluut niet meer te horen. Want God, onze Here, woont en werkt en spreekt in de stilte.
Het gras en de bomen en de planten groeien in de stilte.
De schepping gebeurde eens in de stilte.
De wolken drijven in stilte aan ons voorbij door de lucht.
Elia hoorde de stem van God op de Horeb niet in het lawaai van een geweldige sterke windvlaag die bergen verscheurde en rotsen verbrijzelde, ook niet in een aardbeving of een laaiende vuurgloed, maar in het stille "suizen van een zachte koelte". In die stilte ging de Here God aan Elia voorbij en sprak Hij met hem (1 Kon. 9 : 11 e.v.).'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen